ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு

நீதி: அமைதி

உபநீதி: ஒற்றுமை, சகிப்புத்தன்மை

மிகக் கடுமையான குளிர் காலம்; அதனால், பல மிருகங்கள் இந்த சீதோஷ்ணநிலை தாங்காமல் மாண்டன.

இந்த இக்கட்டான நிலையைப் புரிந்து கொண்டு, சில முள்ளெலிகள் ஒன்றாகக் கூடின; ஒன்றுக்கு ஒன்று அருகில் இருந்து, வெப்ப நிலையைப் பராமரித்து, தங்களைச் சூடாக வைத்துக் கொண்டன; இவ்வகையில், குளிரிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ள முடிந்தது. ஆனால், அதனுடைய முட்கள் குத்திக் கொண்டே இருந்ததால், சற்று பிரச்சனையாக இருந்தது.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, காயம் உண்டானதால், ஒன்றாக இருந்த முள்ளெலிகள் தனித் தனியாக பிரிந்தன. கடுங்குளிரால் தாக்கப்பட்ட முள்ளெலிகள் உறைந்து ஒன்றொன்றாக உயிர் இழந்தன. அதனால்,  ஒரு தீவிரமான முடிவு எடுக்க வேண்டிய நிலை வந்தது; முட்கள் குத்தினாலும், ஒன்றாகச் சேர்ந்து தங்களைக் குளிரிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ளலாம் அல்லது தனியாக உறைந்து மாண்டு போகலாம் என்பது தான் அந்த தீர்வு.

விவேகமுள்ள முள்ளெலிகள் மறுபடியும் ஒன்றாகக் கூடின. அதன் முட்களால் உண்டான சிறு காயங்களைப் புறக்கணித்து, ஒன்றாக இருந்து கிடைத்த நற்பயன்களை எண்ணி நன்றியோடு வாழ்ந்தன. இவ்வகையில், குளிர்காலத்தை சமாளிக்க முடிந்தது.

நீதி:

வாழ்க்கையில், மற்றவர்களின் குறைபாடுகளைப் பொருட்படுத்தாமல், நிறைவுகளை மட்டும் பாராட்டி, சமூகத்தில் சுமூகமாக வாழக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அது தான் ஒரு சரியான மனப்பான்மை கொண்ட உறவுமுறை எனக் கூறலாம். சகிப்புத்தன்மை, பொறுமை மற்றும் மற்றவர்களை ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்தல் போன்ற நற்குணங்களை மேம்படுத்திக் கொண்டால், உறவு முறைகளைச் சுமுகமாக பராமரித்து, வெற்றி பெறலாம்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சுப்ரியா, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

நாம ஸ்மரணத்தின் மகிமை

நீதி: அன்பு

உபநீதி: பிரார்த்தனையின் சக்தி, நம்பிக்கை

ஒரு முறை, நாரத முனிவர் ஸ்ரீமன் நாராயணரைச் சந்திக்கச் சென்றார். அவர் நாரதரைப் பார்த்து, “நன்றாக இருக்கிறாயா?” என விசாரித்தார். அவர்களுக்கு இடையில் நடந்த உரையாடல்.

நாரதர்: நலம் தான் பிரபு. வழக்கம் போல மூவுலகங்களையும் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

நாராயணர்: சரி, நீ அப்படிப் பிரயாணம் செய்யும் போது, மனதில் என்ன நினைத்துக் கொண்டு செல்வாய்?

நாரதர்: பிரபு! உங்களைத் தவிர வேறென்ன? எப்பொழுதும் “நாராயணா நாராயணா” தான். ஆனால், ஒரு சந்தேகம். பிரபுவின் நாமத்தைச் சொல்வதனால் என்ன பலன் கிடைக்கும்?

 நாராயணர்: நீ நாமஸ்மரணம் செய்கிறாய்; ஆனால், அதன் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள வில்லையே?  ஒரு வேலை செய். அதோ, அந்த மரத்தின் மேல் இருக்கும் காக்கையிடம் சென்று கேள் பலன் என்னவென்று.

உடனடியாக, நாரதர் காக்கையிடம், “நாராயணா என்னும் நாமத்தை  ஜபிப்பதனால் என்ன பலன்?” என்று கேட்க தொடங்கினார்.  நாராயணா என்ற வார்த்தையைக் கேட்டவுடனே, காகம் கீழே விழுந்து இறந்தது. நாரதர் அதிர்ந்து போய் நாராயணரிடம் ஓடிச் சென்று, “பிரபு என்ன இது? நான் அந்த காகத்திடம் கேட்டேன். அது உடனே கீழே விழுந்து இறந்தது. இது தான் பலனா?” என்றார்.

 நாராயணர்: நாரதா, உண்மையை அறிய வேண்டுமென்றால் ஒழுங்கான முறையில் நேரத்தைச் செலவழிக்க வேண்டும். அங்கு ஒரு ஏழைப் பிராமணர் வீடு உள்ளது;  அங்கு கூண்டில், அழகான பச்சை நிறத்தில் சிவப்பு அலகுடன் ஒரு கிளி இருக்கும். அதனிடம் சென்று கேட்டுப் பார்.

உண்மையை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வத்துடன் நாரதர் கிளியிடம், “நாராயணா என்னும் நாமத்தை ஜபிப்பதனால் என்ன பலன்?” என்று கேட்டார். உடனே கிளியும், கீழே விழுந்து இறந்தது. நாரதர், பதட்டத்தில் நாராயணரிடம் ஓடிச் சென்றார்.

நாரதர்: நான் அந்தக் கிளியிடம் கேட்டேன். அதுவும் கீழே விழுந்து இறந்தது. இது தான் கிடைக்கும் பலனா?

 நாராயணர்: உண்மையை அறியும் வரை, விடா முயற்சி தேவை, நாரதா. அந்தப் பிராமணர் வீட்டில், நேற்று தான் பசு ஒன்று, கன்று ஈன்றிருக்கிறது. அந்தக் கன்றிடம் சென்று கேட்டு வா.

நாரதர் கன்றிடம் சென்று, “நாராயணா என்னும் நாமத்தை ஜபிப்பதனால் என்ன பலன்” என்று கேட்டார். கன்றும் கீழே விழுந்து இறந்ததைப் பார்த்தார். மிகவும் வருத்தத்துடன் மீண்டும் நாராயணரிடம் சென்றார்.

நாரதர்: உண்மை தெரியும் வரை நான் இந்த விஷயத்தை விடப் போவதில்லை. பிரபு! கன்றும் விழுந்து இறந்தது. இது தான் பலனா?

நாராயணர்: அவசரப்படாதே நாரதா. ”பதறிய காரியம் சிதறிப் போகும்”. அதுவே கவலைக்கு வழி வகுக்கும். அதனால் பொறுமையாக இரு. இந்த நாட்டை ஆளும் அரசனுக்கு நேற்று தான் ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்திருக்கிறது. அந்தக் குழந்தையிடம் சென்று கேட்டுப் பார்.

நாரதருக்கு பயம் ஏற்பட்டு, “குழந்தை இறந்தால், அரண்மனையில் இருக்கும் காவலர்கள் என்னைக் கைது செய்வார்கள். நான் இறந்து போவேன். இது தான் பலனா” என்றார்.

நாராயணர்: அவசரப்படாதே. அந்தக் குழந்தையிடம் சென்று கேட்டுப் பார்.

நாரதர் அரசனிடம் சென்று குழந்தையைக் காண வேண்டும் என்று கேட்டார். ஒரு தங்கத் தட்டில் குழந்தையை எடுத்து வந்தார்கள். “அரசரே! குழந்தையிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கலாமா?” எனக் கேட்டார். அரசரும் சம்மதித்தார்.

நாரதர்: நாராயணரின் நாமம் ஜபிப்பதனால் என்ன பலன்?

இதைக் கேட்டவுடன் குழந்தை இளவரசன் பேச ஆரம்பித்தான்.

 இளவரசன்: நாரதரே, இவ்வளவு தான் நீங்கள் கற்றுக் கொண்டிருக்கிறீர்களா?  24 மணி நேரமும் பகவானின் நாமத்தையே சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால், அதன் அர்த்தம் உங்களுக்குப் புரியவில்லையே. முதலில் நான் காக்கையாக இருந்தேன். என்னிடம் வந்து நாராயணரின் நாமத்தை ஜபிப்பதனால் என்ன பலன் என்று கேட்டீர்கள்? அதைக் கேட்டவுடன் என் வாழ்க்கையின் பயன் நிறைவேறியது. உயிரைத்  துறந்து மீண்டும் ஒரு கிளியாகப் பிறந்தேன். காக்கையை விட கிளி மேலானது அல்லவா? கிளி கூட்டில் வைத்து பராமரிக்கப் படுகிறது.  பிறகு, அதே கேள்வியைக் கேட்டீர்கள். கன்றாகப் பிறந்தேன். கிளையை விட பசுங்கன்று மேலானது. ஏனென்றால், பாரதிய மக்கள் பசுவை வணங்குகிறார்கள். அப்பொழுதும் நாராயணரின் நாமத்தைக்  கேட்டவுடனே உயிரைத் துறந்து இப்பொழுது இளவரசனாகப் பிறந்திருக்கிறேன். இறைவன் நாமத்தை ஜபிப்பதனால் பிறவியின் அடுத்தடுத்த நிலைக்குச் செல்ல முடியும். இப்பொழுது, ஒரு இளவரசனாக பிறந்திருப்பது என் அதிர்ஷ்டம். நாராயணரின் நாமத்தின் மகிமை இதுதான்.

நீதி:

நம்பிக்கை, அன்பு மற்றும் பக்தி இருந்தால், நாம் வாழ்க்கையில் உயர்ந்த நிலையை அடையலாம்.

இறைவனின் நாமத்தைக் கேட்ட காகம் கிளியானது. பிறகு கன்றானது. முடிவில் கன்று இளவரசனாக மாறியது. நாராயணரின் நாமத்தை கேட்பதனால், எவ்வளவு நற்பயன்கள் கிடைக்கும் என்று புரிந்து கொள்ளலாம்.

இறைவனின் நாமத்தைக் கேட்டதற்கே இவ்வளவு சக்தி என்றால் அவருடைய நாமத்தை ஜபிப்பதின் மகிமையைப் புரிந்து கொள்ளலாம். அதனால் நாம ஸ்மரணத்தின் சக்தி அபாரமானது.

மொழி பெயர்ப்பு:

காயத்ரி, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

வாழ்க்கையின் போராட்டங்கள்

நீதி – நன்னம்பிக்கை 

உபநீதி – சரியான மனப்பான்மை

struggles-of-our-life1ஒரு சமயம், மகள் தன் தந்தையிடம் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது,  அவளுக்கு வாழ்க்கையில் ஏற்படும் சிக்கல்களைச் சமாளிக்க வழி தெரியாமல் தவிப்பதாகக் கூறினாள். எதிர்த்துப் போராடியும், பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காண முடியாமல் சோர்வு அடைந்து விட்டதாகவும் வருத்தப் பட்டாள். ஒரு பிரச்சனையை சரி செய்த பின், தொடர்ந்து மற்றொன்று புதிதாக முளைத்து விடுகிறது என்று எண்ணினாள். அப்பெண்ணின் தந்தை சமையற்காரராகப் பணி புரிந்தார். தன் மகளைச் சமையலறைக்கு அழைத்துச் சென்றார். பிறகு, மூன்று பானைகளில் தண்ணீர் நிரப்பி, அடுப்பில் வைத்து தீ மூட்டினார்.struggles-of-our-life2

நீர் கொதிக்கத் தொடங்கியதும், ஒரு பானையில் உருளைக்கிழங்கையும், வேறொன்றில் முட்டையையும், மூன்றாவதில் காப்பி பொடியையும் போட்டு  மூடி வைத்தார். சிறிது நேரம், தனது மகளிடம் எதுவும் பேசாமல் பொறுமையுடன் அவை கொதிப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.  தந்தை என்ன செய்கிறார் என்பதை அறியாமல், அந்தப் பெண் முனகிக் கொண்டு அமைதியின்றி காத்திருந்தாள். இருபது நிமிடங்களுக்குப் பிறகு தீயை அணைத்து பானை உள்ளிருந்த உருளைக்கிழங்கு மற்றும் முட்டையை தனித்தனிக் கிண்ணங்களில் வைத்தார். பிறகு, மூன்றாவது பானையிலிருந்த காப்பியை ஒரு கோப்பையில் நிரப்பினார்.

மகள் பக்கம் திரும்பி, “உனக்கு என்ன தெரிகிறது?” என்று கேட்டார்.

struggles-of-our-life3“உருளைக்கிழங்கு, முட்டை மற்றும் காப்பி,” என்று அவள் அவசரமாய் பதிலளித்தார்.

“இன்னொரு முறை கூர்ந்து பார்”, என்றார். மகளும் உற்று நோக்கி உருளைக்கிழங்கு  வெந்து மிருதுவாக இருப்பதைக் கவனித்தாள். பின்னர், தந்தை முட்டையை எடுத்து அதை உடைக்க சொன்னார். முட்டையின் ஓடை உடைத்த பிறகு அதனுள் இருந்த முட்டை கெட்டியாக இருப்பதைப் பார்த்தாள். இறுதியாக, அவர் காப்பி நீரை பருகச் சொன்னார். அதைச் சுவைக்கும் போது அதிலிருந்து வந்த நறுமணம் அவள் முகத்தில் ஒரு புன்முறுவலை வரவழைத்தது.

struggles-of-our-life4a“அப்பா, இதன் அர்த்தம் என்ன?” என்று கேட்டாள்.

அதற்கு அவளின் தந்தை, “உருளைக்கிழங்கு, முட்டை மற்றும் காப்பி பொடி ஒரே மாதிரியான வெப்பநிலையில் கொதித்தன. எனினும், ஒவ்வொன்றும் வித்தியாசமாகச் செயற்பட்டன. உருளைக்கிழங்கு கெட்டியாக இருந்த போதிலும்,struggles-of-our-life4b கொதிக்கும் நீரிலிருந்து வெளியே வரும் போது மென்மையாக மாறிவிட்டது. மெல்லிய வெளிப்புற ஓடு கொண்ட முட்டை உள்ளிருக்கும் திரவத்தைப் பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்த போதிலும், வெளியே எடுத்த போது கெட்டியாக  இருந்தது. ஆனால், காப்பி கொட்டை அதன் தனித்தன்மையை வெளிப்படுத்தியது. கொதிக்கும் நீரில் போட்ட பிறகு, தண்ணீருக்குப் பதிலாக புதுமையான பொருளாக வெளிவந்தது.

“இதில் எதுவாக இருக்க நீ விருப்பப் படுகிறாய்?” என்று அவர் தனது மகளைக்  கேட்டார்.”துன்பம் உன் கதவை தட்டும் போது, நீ எவ்வாறு பதில் அளிக்கப் போகிறாய்? உருளைக்கிழங்காகவா, முட்டையாகவா அல்லது காப்பிக் கொட்டையாகவா?

நீதி:

வாழ்க்கையில், பல சம்பவங்கள் நடக்கின்றன; ஆனால் நாம் அவைகளை  எவ்வாறு தன்னம்பிக்கையுடன் சமாளிக்கின்றோம் என்பது தான் முக்கியம். பல விஷயங்களைக் கற்றுக் கொண்டு, கடினமான பிரச்சனைகள எப்படி சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப நல்ல விதமாக மாற்றலாம் என்று யோசிக்க  வேண்டும். ஒருமுகச் சிந்தனையோடு கடினமாக உழைத்து, நம்பிக்கையுடன் செயற்பட்டால், வெற்றி நிச்சயம்.

துன்பம் உறவரினும் செய்க துணிவாற்றி

இன்பம் பயக்கும் வினை.

ஒரு செயலைச் செய்யும் போது துன்பம் அதிகமாக வந்தாலும் முடிவில் இன்பம் தரும் அச்செயலை மனம் தளராமல் செய்ய வேண்டும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

வள்ளி , சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

உழைப்பின் பலன்

நீதி – நன் நடத்தை

உபநீதி – பரிவு / விடா முயற்சி

the-other-side-ofthe-wall-picture-1ஒரு இளம் பெண்மணி, அவள் வீட்டிலுள்ள அழகான பூந்தோட்டத்தை மிக அக்கறையுடன் கவனித்து வந்தாள்; அதை நினைத்து மிகவும் பெருமைப் பட்டாள். அவளுடைய பாட்டி தான், அவளை வளர்த்தாள். மலர்களைக் கவனத்துடன் வளர்க்க, தன் பாட்டி தன்னைப் போலவே பயிற்சி அளித்திருந்தார். ஆதலால், இந்தப் பெண்மணி தன் தோட்டத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து, அதை பேணி காப்பது  தான் எல்லாமே என்ற மனப்பான்மையுடன் செயற்பட்டாள்; மற்றவையெல்லாம் பிறகு தான்.

ஒரு நாள், அவள் செடிகள், மலர்கள் பற்றிய பட்டியல் ஒன்றை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அதில் ஒரு அழகான மலர் அவள் கவனத்தைக் கவர்ந்தது. உடனே, சம்பந்தப்பட்ட நபரிடம் பேசி, அதை வரவழைத்தாள். இந்தப் பூஞ்செடிக்காகத் தோட்டத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில், சுவர் ஓரமாக ஒரு இடம் வைத்திருந்தாள். அம்மலரை அங்கு பயிர் செய்த சில நாட்களில் அழகாகப் பச்சைப் பசேலென்று  இலைகள் வேகமாக வளர ஆரம்பித்தன. அவள் தினமும் அச்செடிக்கு நீர் வார்த்து, உரமிட்டு, கவனமாக வளர்த்து வந்தாள். செடியுடன் பேசவும் செய்தாள். ஆனால் ஒரு பயனும் இல்லை; மலர்கள் வளரவே இல்லை. சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, மலர்கள் வராததால், ஏமாற்றமடைந்தாள். அச்செடியை வெட்டி எறியத் தீர்மானித்தாள்.

the-other-side-of-the-wall-picture-2ஒரு நாள், பக்கத்து வீட்டில் வசித்த உடல் நலம் குன்றிய பெண்மணி, தன் தோட்டத்தைப் பார்க்க அழைத்தாள். அங்கு அழகான மலர்கள் கொத்து கொத்தாக பூத்துக் குலுங்கின. பக்கத்து வீட்டு பெண்மணி இவளுக்கு நன்றி கூறினாள். அம்மலரின் கொடி சுவற்றின் பிளவு வழியாகப் பக்கத்து வீட்டிற்குச் சென்று அங்கு மலர்ந்தன. உழைப்பின் பலனைக் காண முடியாததால் அதைப் பயனற்றது என்று எண்ண வேண்டாம்.

நீதி:

கடினமான உழைப்பு என்றும் வீணாகாது. நல்ல உழைப்பின் பலன், அந்த குறிப்பிட்ட உழைப்பாளிக்கு உடனே தெரியாமல் இருக்கலாம்.  ஆனால், எங்கேயாவது அந்த பலன் பிரதிபலிக்கும். பிறரது வாழ்க்கையை மாற்றும். நம்பிக்கை, விடா முயற்சி மற்றும் ஒருமுகச் சிந்தனையோடு செயற்பட்டு, கடுமையாக உழைத்தால், வெற்றி நிச்சயம்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

மகா சிவராத்திரி

Saibalsanskaar Tamil

shivarathri 1

சைவர்கள் தங்களின் பண்டிகைகளில் மிகச் சிறப்பு வாய்ந்ததாகக் கருதுவது மகா சிவராத்திரியை தான். ஒவ்வொரு மாசி மாதம் வரும் சிவராத்திரியை மகா சிவராத்திரியாக கொண்டாடுகின்றனர். ஒரு சமயம் பார்வதிதேவி சிவபெருமானிடம், “நாதா உங்களை வழிபாடு செய்வதற்கு மிகவும் உகந்த நாள் எது?” என்று கேட்டாள். சிவன் அவளிடம், “மாசி மாத தேய்பிறை 14ம் நாளான அமாவாசை நாளே எனக்கு மிகவும் உகந்த நாளாகும். அன்று விரதம் இருந்து வழிபாடு செய்பவர்கள் என் அருளைப் பூரணமாகப் பெறுவதற்கு தகுதியுடையவர்கள் ஆவார்கள்” என்றார். இவ்வாறு சிவபெருமானே சொல்லிய விசேஷ விரதம் இது.

சிவராத்திரியன்று இரவு முழுதும் சிவன் கோயில்கள் திறந்திருக்கும். விடிய விடிய நான்கு கால அபிஷேக, ஆராதனைகள் நடக்கும். முதல்காலத்தில் பால், இரண்டாம் காலத்தில் தயிர், மூன்றாம் காலத்தில் நெய், நான்காம் காலத்தில் தேன் ஆகியவற்றால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

சிவபெருமானின் திருத்தலங்களைப் பற்றி மனதில் எண்ணிணாலே முதலில் நினைவிற்கு வருவது திருவண்ணாமலைதான். இந்த திருத்தலத்தில் தான் இந்துக்களின் மிக முக்கியமான மகா சிவராத்திரி பண்டிகை உருவானது. இப்படி புகழ்பெற்ற புனிதத் தலமாக விளங்குவதுதான் ஸ்ரீ அருணாச்சலேஸ்வரர் என்றும், திரு அண்ணாமலையார் என்றும் அழைக்கப்படும் 2,665 அடி உயரமுற்ற சிவபெருமானின் உருவமாக தரிசிக்கப்படும் திருவண்ணாமலை ஆகும். நினைத்தவுடன்  முக்தி அளிக்கக்கூடிய திருத்தலம் இது. சிவபெருமானின் பஞ்சபூத திருத்தலங்களில் திருவண்ணாமலையும் ஒன்று. இது சிவனின் அக்னித் தலமாகும். காஞ்சி, திருவாரூர் (புவித் தலம்), சிதம்பரம் (ஆகாயம்)…

View original post 422 more words

அன்பின் தன்மை

நீதி – அன்பு

உபநீதி – தன்னலமற்ற சேவை, பொறுப்பு

what-love-is-all-about1ஒரு நாள் காலை, சுமார் எட்டரை மணிக்கு, 80 வயதான ஒரு முதியவர், தன் கட்டை விரலில் உள்ள தையல்களைப் பிரிப்பதற்காக, எங்கள் மருத்துவ நிலையத்திற்கு வந்தார். அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நேரம் 9 மணியாக இருந்தாலும், அவர் மிகவும் அவசரத்தில் இருந்தார். அவரது அறிகுறிகளைக் கண்டு, அவரைக் கவனிக்க வேண்டிய மருத்துவர் குறைந்தது ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பிறகு தான் வருவார் என அறிந்த நான், அவரை ஒரு இடத்தில் அமர வைத்தேன். அவர் தன் கடிகாரத்தையே அடிக்கடி பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். எனக்கு அப்போது கவனிக்க வேறு நோயாளி இல்லாததால், நானே அவருக்குச் சிகிச்சை அளிக்க தீர்மானித்தேன். பார்த்த போது, அவரது காயம் நன்றாக குணமானது போல இருந்ததால், what-love-is-all-about2தாதியர் மூலம் தேவையான உபகரணங்களை வர வழைத்து, தையல்களைப் பிரித்து, மறுபடியும் காயத்திற்குக் கட்டுப் போட்டு விட்டேன். அவருக்குச் சிகிச்சை அளித்தப்படி பேச்சுக் கொடுத்த போது, அவருடைய அவசரத்திற்குக் காரணம் கேட்டேன். அதற்கு அவர், தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து சிற்றுண்டி உண்ண, தான் மற்றொரு மருத்துவ நிலையத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்றார். அவரது மனைவியின் உடல்நிலைப் பற்றி விசாரித்த போது, அவர் தன் மனைவி சில மாதங்களாக ஞாபக மறதி நோய்(ALZHEIMER’S) இருப்பதால், மருத்துவமனையில் இருப்பதாகக் கூறினார். பேசியபடிக் கட்டு போட்ட பிறகு, அவர் மனைவியைப் பார்க்க செல்லும் போது சற்று தாமதமானால் கவலைப்படுவாரா என விசாரித்தேன். அதற்கு அவர்,  அவளுக்குக் கடந்த 5 வருடங்களாக ஞாபக மறதியினால் யார் என்று அடையாளம் கூட தெரிந்து கொள்ள முடியாத நிலையில் இருப்பதாகக் கூறினார்.

“உங்களை யார் என்று அறிந்து கொள்ள முடியாவிட்டாலும், தினமும் காலை அவரைக் காணச் செல்கிறீர்களே” எனக் கேட்டேன். புன்சிரிப்புடன் என் கையைத் தட்டியபடி அவர் கூறியது – “அவளுக்கு என்னை அடையாளம் தெரியாது, ஆனால் எனக்கு அவளைத் தெரியுமே.”

நீதி:

உண்மையான அன்பில் எதிர்பார்ப்பு ஒன்றும் இருக்கக் கூடாது. பாராட்டு, நன்றி, புரிந்து கொள்ளுதல், எதிர்பார்ப்பு ஒன்றும் இல்லாமல் அன்பு செலுத்த வேண்டும். இக்கதையில் உள்ள வயதானவர் போல், அன்புடன் சேவை செய்ய பெரும் பாக்கியம் செய்திருக்க வேண்டும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

தாயின் மீது பாசமும், பக்தியும்

நீதி – பாசம்/அன்பு

உப நீதி – பெற்றோரிடம் மரியாதை / பக்தி

ஒரு ஏழைத் தாய் தன் மகனுடன் வசித்து வந்தார். அச்சிறுவன்love-for-mother-picture-one-new பரந்த மனப்பான்மையுடன், புத்திசாலித்தனமாகச் செயற்பட்டான். ஒவ்வொரு நாளும், அச்சிறுவனின் பொலிவும், அறிவும் அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது. இருந்த போதிலும், தாய் உற்சாகம் ஏதும் இல்லாமல், சோகத்தில் மூழ்கியிருந்தார்.

தாயாரின் நடவடிக்கைகளைக் கூர்ந்து கவனித்து வந்த அச்சிறுவன் ஒருமுறை தாயாரிடம், “அம்மா, ஏன் நீங்கள் எப்பொழுதும் கவலையாக இருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டான். அதற்கு தாய், “மகனே, ஒரு முறை, ஒரு குறி சொல்பவர், உன் பற்களைப் போலவே பற்கள் கொண்டவர்கள் எல்லோருமே பிரபலமாக இருப்பார்கள்” என்று கூறினார். அதற்கு சிறுவன், “நல்ல விஷயம் தானே; நான் பிரபலமாக இருந்தால், நீங்கள் பெருமைப் பட மாட்டீர்களா?” என கேட்டான்.

love-for-mother-picture-2தாய் உடனடியாக, “கண்மணி! ஒரு தாய்க்குத் தான் பெற்ற குழந்தை பேரோடும் புகழோடும் இருந்தால் கசக்குமா என்ன? எல்லோரும் உன்னைப் பாராட்டினால் அதில் எனக்குப் பெருமை தானே? நான் அதற்காக யோசிக்கவில்லை. இந்தப் புகழினால் நீ என்னை விட்டுப் பிரிந்து சென்று விடுவாயோ என்ற சிந்தனை தான் என்னைக் கவலைக்குள் ஆழ்த்துகிறது.” என்று பதிலளித்தார்.

இதை கேட்டவுடன், அவன் அழுது  கொண்டே வீட்டை விட்டு வெளியேறினான். தெருவில் கடந்த பெரிய கல் ஒன்றை எடுத்து, முதல் வரிசையில் இருக்கும் இரண்டு பற்களை நொறுக்கிக் கொண்டிருந்தான். வாயிலிருந்து ரத்தம் வழிந்தது.

அவனை தொடர்ந்து வந்த தாயும் அவனின் செயலைக் கண்டு அதிர்ச்சியுற்றாள். அம்மா “ஏன் இப்படி செய்தாய்?” என்று பதறினார். சிறுவன் தன் தாயின் கரங்களைப் பிடித்துக் கொண்டு, “அம்மா, இந்த பற்கள் உங்களுக்கு வலியும் வேதனையும் தரும் என்றால்,  நான் அவைகளை விரும்பவில்லை. அவற்றால் எனக்கு எந்த பயனும் இல்லை. நான் இந்த பற்களால் புகழ் பெற விரும்பவில்லை. உங்களுக்கு சேவை செய்து,  உங்களின் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்று புகழடைய விரும்புகிறேன்.” என்று கூறினான்.

நண்பர்களே, இந்த சிறுவன் வேறு யாரும் இல்லை. அறிவும், ஆற்றலும், புகழும் பெற்று,  பிற்காலத்தில் சரித்திரத்தில் இணையில்லா இடம் பிடித்த ‘சாணக்கியர்’ தான்

நீதி:

love-for-mother-picture-3பெற்றோர் மற்றும் வயதானவர்களின் ஆசீர்வாதம் வாழ்க்கையில் மிகவும் முக்கியம். நம் பெற்றோர்கள் நிபந்தனையற்ற அன்பைச் செலுத்துகிறார்கள். நாம் அவர்களிடம் எப்பொழுதும் அன்புடனும், பணிவுடனும் நடந்து கொள்ள வேண்டும். பெற்றோரை நேசித்து, மதித்து, சொற்படி கேட்டு நடந்து, உதவி மற்றும் பணிவிடை செய்பவர்கள் ஏராளமான ஆசி பெறுவார்கள். பெற்றோர்கள் மீதான பற்றும் பக்தியும், அவர்களை எப்பொழுதும் நல்வழியில் செலுத்தி, தீய விஷயங்களிடமிருந்து பாதுகாத்து, சிறந்த சாதனைகளைப் புரிய என்றென்றும் உறுதுணையாக இருக்கும்.

பக்தி என்பது நம்பிக்கை. பெற்றோர் கூறும் அறிவுரைகளில் ஏதோ ஒரு உள்ளார்ந்த அர்த்தம் இருக்கிறது என்று புரிந்து கொண்டு செயற்பட வேண்டும். சிறு வயதில், அந்த நம்பிக்கையுடன் செயற்பட்டால், அதுவே பக்தியாகும்; நம் கடமையும் அதுதான். நம் அன்பை வெளிப்படுத்தும் முறையும் அதுவே ஆகும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

வள்ளி , சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com