திருடனின் மாற்றம்

நீதி – உண்மை, நன் நடத்தை

உபநீதி – வாய்மை

Transformation of a thief picture 1ஒரு முறை, திருடன் ஒருவன் ஏதாவது திருடுவதற்காக தேடிக் கொண்டிருந்தான். வாய்ப்பு ஒன்றும் கிடைக்காமல், நம்பிக்கை இழந்த நிலையில் ஒரு கோயிலுக்குச் சென்ற போது, அங்கு ஒரு பூசாரி, மதம் சார்ந்த சொற்பொழிவை மக்களுக்கு வழங்கிக் கொண்டிருந்தார். அங்கு வந்திருக்கும் பெரிய வியாபாரிகளிடமிருந்து திருடலாம் என்ற மனப்பான்மையுடன் திருடன் இருந்தான்; பிறகு, உண்மை என்ற தலைப்பில் பேசிக் கொண்டிருந்த பூசாரியின் சொற்பொழிவைச் சிறிது நேரம் கேட்கலாம் என்று மனதை மாற்றிக் கொண்டான். திருடன் சொற்பொழிவைக் கேட்டு அதில் மூழ்கி விட்டான். நிகழ்ச்சி நிறைவு பெற்றவுடன் எல்லோரும் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள்; ஆனால், திருடன் போக விருப்பமில்லாமல் அங்கேயே இருந்தான்.

பூசாரி அவனைப் பற்றி ஏதாவது தப்பாக நினைத்து விடுவாரோ என்று திருடன்transformation of a thief picture 2 பயந்தான். அந்த பயத்தைத் தோற்கடிக்க அவன் பூசாரியிடம், “உங்கள் சொற்பொழிவில் உண்மையைப் பற்றி ஆழ்ந்த அர்த்தம் இருந்தது. மனதிற்குக் கேட்க மிக அருமையாக இருந்தாலும், முழுமையான அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை” என்றான். திருடனுக்கு மனதில் பல கேள்விகளும், வாக்குவாதங்களும் தோன்றின. ஒரு திருடனால் பொய் பேசாமல் எப்படி வாழ முடியும் என்ற எண்ணங்களும் இருந்தன. அதற்குப் பூசாரி, திருடன் செய்யும் தொழிலிலும் உண்மையை மட்டும் பேசினால் பாதுகாப்புடன் இருக்கலாம் என்று புத்திமதி கூறினார். அந்த நிமிடத்திலிருந்து திருடன் தினமும் நடைமுறையில் எவ்விதமான இடையூறுகள் வந்தாலும் உண்மையை மட்டும் பேசுவதாக தீர்மானித்தான்.

transformation of a thief picture 3திருடன் வெளியே சென்ற அதே சமயத்தில் அந்த நாட்டு ராஜாவும் மாறுவேடத்தில், நாட்டின் நிகழ்வகளைக் கவனிக்கச் சென்று கொண்டிருந்தார். தற்செயலாக, திருடன் யாரோ ஒரு மனிதனைப் பார்த்தான். அம்மனிதன் திருடனிடம், “யார் நீ?” என்று விசாரித்தான். திருடன் என்று சொன்னவுடன் அம்மனிதன் மகிழ்ச்சியுடன், “நானும் திருடன்” என்று கூறி, இருவரும் கைகளைக் குலுக்கி, அணைத்துக் கொண்டனர். புதிய திருடன் அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தாமல், விலையுயர்ந்த பொருட்கள் அரண்மனையின் பொக்கிஷசாலையில் பெட்டகத்தில் இருக்கும் இடம் தெரியும் என்று சொல்லி விட்டு உள்ளே இந்த திருடனையும் கூட்டிச் சென்றான். பெட்டகத்தை உடைத்தப் பிறகு 5 விலையுயர்ந்த வைரங்களைக் கண்டார்கள். அரண்மனைக்குள் கூட்டிச் சென்ற திருடன், “நாம் 4 வைரங்களை எடுத்துக் கொள்ளலாம்; உனக்கும் எனக்கும் சரி பாதியாக பகிர்ந்து கொள்ளலாம். வைரத்தை பாதியாக உடைக்க முடியாத காரணத்தினால், மற்றொன்றைப் பெட்டகத்திலேயே வைத்து விடலாம்” என்றான். அவ்வாறே செய்தனர்.

transformation of a thief picture 4மறுநாள் காலை, பெட்டகத்தின் பூட்டு உடைந்திருப்பதைக் கண்டு, பொருளாளர் அங்கு சென்று பார்த்த போது 4 வைரங்கள் காணவில்லை. இந்த நல்ல வாய்ப்பை எண்ணி பொருளாளர் அந்த 1 வைரத்தை எடுத்துக் கொண்டு, “பெட்டகத்தில் இருந்த 5 வைரங்களும் காணவில்லை” என்று ராஜாவிடம் அறிவித்தான். பாதுகாவலர்களிடம் திருடனைக் கைது செய்ய ராஜா உத்தரவிட்டார். சிறிது நேரத்தில், திருடனை அரண்மனைக்கு கூட்டி வந்தனர். ராஜா திருடனிடம், “நீ தான் திருடனா? என்ன திருடினாய்?” என்றார்.

உடனே திருடன், “நான் பொய் சொல்ல விரும்பவில்லை. transformation of a thief picture 5நானும் என் தோழனும் தான் திருடினோம்” என்றான். அதற்கு ராஜா, “எவ்வளவு வைரங்களைத் திருடினாய்” என்று கேட்டார். “நாங்கள் 4 வைரங்களைத் திருடினோம். சரி பாதியாக பகிர்ந்து கொண்டோம். மீதி ஒன்றை உடைக்க முடியாததால் பெட்டகத்திலேயே வைத்து விட்டோம்” என்று திருடன் கூறினான். பிறகு, ராஜா பொருளாளரிடம், “எவ்வளவு வைரங்கள் காணவில்லை?” என்று கேட்டதற்கு, “ஐந்தும் ராஜாவே” என்று பதிலளித்தான். என்ன நடந்தது என்று ராஜாவிற்குத் தெரிந்ததனால், transformation of a thief picture 6பொருளாளரை வேலையை விட்டு நீக்கி, திருடனின் நேர்மையைப் பார்த்து அவனைப் புதிய பொருளாளராக நியமித்தார்.

திருடன் உண்மையைப் பேச ஆரம்பித்தவுடன், அவனுக்குப் பரிசு கிடைத்ததோடு எல்லாக் கெட்ட பழக்கங்களையும் விட்டு விட்டான். ஒரு நல்ல பழக்கத்தை மன உறுதியுடனும், திட நம்பிக்கையுடனும் பின்பற்றினால், நம்மிடம் இருக்கும் மற்ற கெட்ட பழக்கங்களையும் அகற்றி நல்ல மனிதனாக மாறுவதற்கு வாய்ப்பு அதிகமாகிறது.

நீதி:

மற்றவர்கள் நமக்குச் செய்யும் தீமையை மறந்து, நாம் மற்றவர்களுக்குச் செய்யும் நன்மையை மறந்து வாழக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஒரு பணியைத் தெளிவான மனப்பான்மையுடன் செய்தால், மற்ற தீய பழக்கங்களும் நம்மிடமிருந்து அகன்று விடும். நற்குணங்கள் தீய பழக்கங்களை விரட்டி விடும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி,  ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

கிருஷ்ணர், பலராமர் மற்றும் காட்டில் இருந்த அசுரன்

கீழ்வரும் திருக்குறள் இந்த கதைக்கு ஏற்றதாக இருக்கும்.

பகையகத்துப் பேடிகை ஒள்வாள் அவையகத்து

அஞ்சு மவன்கற்ற நூல்.

போர்முனையில் கோழையின் கையில் இருக்கும் வாளும், கடினமான சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ளாதவன் கற்ற கல்வியும் உபயோகமற்றவை.

நீதி நன்நடத்தை

உபநீதி தைரியம், தன்னம்பிக்கை

Krishna, Balarama and the forest monter 1ஒரு பௌர்ணமி அன்று, கிருஷ்ணரும் பலராமரும் காட்டில் நடந்து கொண்டிருந்தனர். வெகு நேரம் ஆனதால், அன்று இரவு காட்டிலேயே ஓய்வெடுக்க முடிவெடுத்தார்கள். ஆபத்தான காடாக இருந்ததால் கிருஷ்ணர், “பலதேவா, நள்ளிரவு வரை நான் தூங்கும் போது நீ கண்காணிக்கவும்;  நள்ளிரவுக்கு பின் நீ உறங்கும் போது நான் காவல் இருக்கிறேன்” என்ற ஆலோசனையைக் கூறினார். இருவரும் ஒப்புக்கொண்ட பின், கிருஷ்ணர் உறங்கினார்.

Krishna, Balarama and the forest monter 2ஒரு சில மணி நேரம் கழிந்தன;  கிருஷ்ணர் நன்றாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார். திடீரென்று, பலராமருக்கு தூரத்தில் ஒரு உறுமல் சத்தம் கேட்டது; இந்த பயங்கரமான சத்தம் பலராமரைத் திடுக்கிட வைத்தது. அவர் அந்த ஒலி வந்த திசையை நோக்கிச் சிறிது தூரம் சென்றார். அப்பொழுது, தன்னை நெருங்கி ஒரு பிரம்மாண்டமான அசுரன் வருவதை அவரால் பார்க்க முடிந்தது. அசுரன் மீண்டும் உறுமினான்;  பலராமன் பயத்தில் நடுங்கினார்.

அவர் நடுங்கிய ஒவ்வொரு முறையும், அசுரனின் உருவம் இரட்டிப்பாக வளர்ந்தது. அசுரன் பலராமனிடம் நெருங்க நெருங்க மேலும் பெரிதாகிக் கொண்டிருந்தான். இப்போது அசுரன் பலராமனுக்கு மிகவும் அருகில் வந்துவிட்டான்; மீண்டும் ஒருமுறை உறுமினான். அசுரனின் பயங்கரமான ஒலி, உருவம் மற்றும் நாற்றத்தினால் நடுங்கிய பலராமர் “கிருஷ்ணா! கிருஷ்ணா!” என்று அலறிக்கொண்டு மயங்கி விழுந்தார்.

Krishna, Balarama and the forest monter 3.jpgபலராமரின் அழைப்பைக் கேட்டு எழுந்த கிருஷ்ணர், ஒலி வந்த திசையை நோக்கி சென்றார். அங்கு தரையில் கிடந்த பலராமரைப் பார்த்த கிருஷ்ணர், அவர் தூங்குவதாக நினைத்து “இப்போது நான் முழித்திருக்க வேண்டிய நேரம் போல இருக்கிறது”  என்று குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடந்தார். அருகில்  அசுரன் நின்று கொண்டிருப்பதை கிருஷ்ணர் உணர்ந்தார்.

அசுரன் கிருஷ்ணரைப் பார்த்து உறுமினான். “உனக்கு என்ன வேண்டும்?” என்று கிருஷ்ணர் சிறிதும் பயமின்றி கேட்டார். அசுரனின் உருவம் பாதியாக குறைந்தது. “இங்கே என்ன செய்கிறாய்?” என்று கிருஷ்ணர் மீண்டும் கேட்டார். அசுரனின் உருவம் மீண்டும் சுருங்கியது. கிருஷ்ணர் அசுரனிடமிருந்து பதிலை எதிர்பார்த்து, கேள்வி கேட்ட ஒவ்வொரு முறையும் அசுரனின் உருவம் குறைந்து கொண்டே வந்தது.

Krishna, Balarama and the forest monter 4.pngஇப்போது அசுரனின் உயரம் இரண்டே அங்குலம் தான் இருந்தது; ஆனால், கோர உருவம் மாறிப் பார்ப்பதற்கு ரம்மியமாக இருந்தான். கிருஷ்ணர் தனது கரங்களில் அவனை எடுத்து இடுப்பில் உள்ள துணியில் முடிந்து வைத்தார். இரவும் கடந்தது; பலராமர் விழித்துக் கொண்டார்.

பலராமர் கிருஷ்ணரைப் பார்த்துப் பேரின்பத்துடன், “கிருஷ்ணா! கிருஷ்ணா!” என்று கத்தினார்.

“கிருஷ்ணா! நீ தூங்கிக் கொண்டிருந்த போது, ஒரு பயங்கரமான சம்பவம் நடந்தது. நம் இருவரையும் கொலைச் செய்ய ஒரு பிரம்மாண்டமான அசுரன் முயற்சி செய்தான். நாம் எப்படி உயிர் தப்பினோம் என்று புரியவில்லை. கடைசியாக நான் மயங்கி விழுந்தது மட்டுமே ஞாபகம் உள்ளது” என்று பலராமர் முந்தைய இரவு நிகழ்வுகளை ஞாபகப் படுத்திக் கூறினார்.

கிருஷ்ணர் முடிந்து வைத்திருந்த சிறிய அரக்கனை எடுத்தவாறு “இது தானே அந்த அசுரன்?” என்று கேட்டார். பலராமரும் “ஆமாம், ஆனால் அவனுடைய  உருவம் மிகப் பெரியதாக இருந்ததே! இப்படிச் சிறியதாக மாறி விட்டதே, எப்படி?” என வினவினார்.

அதற்குக் கிருஷ்ணர், “நான் ஒவ்வொரு முறையும் கேள்வி கேட்ட பொழுது, உருவம் சிறியதாகி, இப்போது இப்படி இருக்கிறது” என்றார்.

உடனே பலராமர் முந்தைய தினம் அவர் பயத்தை வெளிப்படுத்திய போதெல்லாம், எப்படி அசுரனின் உருவம் பெரிதாகி கொண்டிருந்தது என்று சொன்னார்.

அதற்கு கிருஷ்ணர், “நாம் பயப்படும் பொழுது நம் அச்சங்கள் பெரியதாக வளர்ந்து விடுகின்றன;  ஆனால் நாம் அவற்றை எதிர்கொண்டு கேள்வி கேட்டு சமாளிக்கும் பொழுது அவை மிகச் சிறிதாகி விடுகின்றன” என்று கூறி முடித்தார்.

கற்பித்தல்:

நமக்கு ஏதாவது பிரச்சனை அல்லது பயம் ஏற்படும் போது, நாம் அதை எதிர்கொள்வதைத் தவிர்த்து, அவற்றைப் பெரிதாக வளர்த்து வலிமை அடையச் செய்கிறோம். நாம் எந்த ஒரு சூழ்நிலையையும் தைரியமாக சந்திக்கும் பொழுது, அந்த பிரச்சனை அல்லது பயத்திற்கு ஒரு தீர்வு காண முடியும். அந்த தீர்வு நமக்கு சாதகமாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், அந்த முயற்சி ஒரு நல்ல பாடமாகவும், மேலும் அச்சத்தை எதிர்ப்பதற்கு ஒரு பயிற்சியாகவும் இருக்கும். நாம் எந்த விதமான சூழ்நிலையையும் தைரியமாக எதிர்கொண்டால் மட்டுமே முன்னேற்றம் அடைய முடியும். அதைத் தவிர்த்தால், இப்பொழுது இல்லாவிட்டாலும் எப்பொழுதாவது நம் வளர்ச்சியில் தடைகள் வரும்.

Krishna, Balarama and the forest monter 5

மொழி பெயர்ப்பு:

வள்ளி, சரஸ்வதி,  ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

ஒரு துறவியின் மன உறுதி (தீர்மானம்)

நீதி –  நன் நடத்தை

உபநீதி – மன உறுதி, நம்பிக்கை

a tapasvis determination - picture 1பலர் கடவுளை மகிழ்விக்க வேண்டும் என்ற ஒரு இறுதி இலக்கிற்காகத் தவம் செய்வார்கள். ஒரு முறை, துறவி ஒருவர்  இந்த புனிதமான நோக்கத்துடன், ஒரு புளிய மரத்தினடியில் அமர்ந்து தவம் புரிய ஆரம்பித்தார். இறைவனை மகிழ வைத்தால், ஒரு அற்புதமான  காட்சியை அளிப்பார் என்ற நம்பிக்கையுடன் இருந்தார். அதனால் தினமும் அத்துறவி, அந்த மரத்தை வலம் வந்து அதன் இலைகளையே தனது உணவாக உண்டு வந்தார்.

ஒரு நாள், நாரத மகரிஷி வைகுண்டம் சென்று கொண்டிருந்த பொழுது, இந்தத் a tapasvis deermination - picture 2துறவியைப் பார்த்தவுடன், அவரைச் சந்திக்க வந்தார். நாரத ரிஷியைக் கண்டவுடன் துறவி அவரை வணங்கினார். உடனே, துறவியைப் பார்த்து நாரதர், “நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். அதற்குத் துறவி கடவுளின் அருளைப் பெறுவதற்காகத் தாம் எடுத்த முடிவைப் பற்றிக் கூறினார். மேலும் துறவி அவரிடம், “நாரத மகரிஷியே! நான் கடவுள் காட்சி அளிப்பார் என்ற நம்பிக்கையில் பல வருடங்களாக இந்தப் புளிய மர இலைகளை மட்டும் உண்டு, தவம் புரிந்து வருகிறேன். தாங்கள் கடவுளைச் சந்திக்கும் போது, எனக்கு தரிசனம் கொடுக்குமாறு என் சார்பில் கேட்கவும்” என்று தாழ்மையுடன் கூறினார். துறவியின் கதையைக் கேட்ட நாரதர் இந்தத் தகவலைக் கட்டாயமாக பகவானிடம் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்ற தீர்மானத்துடன் வைகுண்டம் சென்றார்.

வைகுண்டம் சென்றடைந்தவுடன், பகவான் நாரதரிடம் “பூலோகத்திலிருந்து ஏதாவது செய்தி இருந்தால் சொல்” என்று கூறினார்.

உடனே நாரதர் அத்துறவியை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொண்டு, “தங்கள் தரிசனத்திற்காகத் துறவி ஒருவர், ஒரு புளிய மரத்தடியில் அமர்ந்து தவம் செய்து கொண்டிருக்கிறார். தாங்கள் எப்பொழுது அவருக்கு தரிசனம் கொடுப்பீர்கள் என்று அறிய விரும்புகிறார்” என்று கேட்டார்.

a tapasvis determination - picture 3அதற்கு பகவான், “என்னுடைய தரிசனம் பெறுவதற்கு அந்தப் புளிய மரத்தில் எவ்வளவு இலைகள் இருக்கிறதோ அவ்வளவு வருடங்கள் தவம் செய்ய வேண்டும் என்று அவரிடம் சென்று கூறவும்” என்றவாறு பதிலளித்தார்.

இதைக் கேட்ட நாரத ரிஷிக்குக் கால்கள் பலவீனமடைந்தன; ஒரு அடி கூட நகர முடியாதது போன்ற ஒரு உணர்வு; இதயம் படபடத்தது. கடவுளைக் காண ஆர்வத்துடன் இருந்த துறவியிடம் இந்தச் செய்தியை எப்படிச் சென்று கூறுவது?  என்ற ஒரு தயக்கமும் இருந்தது. “நான் அவரிடம் என்ன கூறுவேன்? அவர் தவம் புரியும் உற்சாகத்தையே இழந்து விடுவாரே” என்று நாரதர் நினைத்தார். தளர்ந்த மனதுடன் வான் வழியே திரும்பிச் சென்று கொண்டிருந்த பொழுது, துறவி அவரைக் கவனித்து அழைத்தார். நாரதர் துறவியிடம் சென்று, தாம் பகவானைச் சந்தித்த விஷயத்தைப் பற்றிக் கூறினார். அதனைக் கேட்ட துறவி சந்தோஷத்தில் மூழ்கினார்.

“பகவான் எனக்கு என்ன செய்தி அனுப்பியிருக்கிறார்?” என்று வினவினார்.

நாரதர் வருத்தத்துடன், “என்னால் அதைச் சொல்ல முடியாது. நான் விஷயத்தைக் கூறினால், தாங்கள் தைரியத்தை இழந்து விடுவீர்கள். மேலும், தவம் புரிவதையே கைவிட்டு விடுவீர்கள்.” என்று கூறினார்.

உடனே துறவி, “பகவான் என்ன கூறியிருந்தாலும் பரவாயில்லை, நான் தைரியத்தை இழக்க மாட்டேன். அவருடைய புனிதமான வார்த்தைகளைக் கேட்கும் பாக்கியத்தைப் பெற்றவனாவேன். அதனால், தயவு செய்து அவர் கூறியதை அப்படியே சொல்லுங்கள்” எனக் கூறினார்.

நாரதருக்கு இன்னும் சந்தேகமாகவே இருந்தது. “இதைச் சொல்லலாமா? அவர் நம்பிக்கையை இழந்து விட்டால் என்ன செய்வது? நான் இத்துறவிக்கு அதைச் செய்ய மாட்டேன்” என்று மனதில் நினைத்தபடி இருந்தார்.

ஆனால் துறவி நாரதரிடம் விஷயத்தைக் கூறும்படி வற்புறுத்தினார்.

உடனே நாரதர், “நீங்கள் இன்னும் பல வருடங்கள் தவம் புரிய வேண்டும்.   இந்தப் புளிய மரத்தில் எவ்வளவு இலைகள் இருக்கின்றதோ அவ்வளவு வருடங்கள் தாங்கள் தவம் புரிய வேண்டும். அதற்குப் பிறகு தான் பகவான் காட்சி கொடுப்பாராம்” என்று பகவான் கூறியதாக சொன்னார்.

அதைக் கேட்ட துறவி மகிழ்வுற்றார். “நான் எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலி; பகவான் எனக்குச் செய்தி அனுப்பியுள்ளார். எனக்குக் கண்டிப்பாக தரிசனம் தருவதாகக் கூறியிருக்கிறார். வருடங்கள் விரைவில் கடந்தோடும்” என்று பேரின்பத்துடன் துறவி மூழ்கினார்.

துறவியின் அன்பையும், தைரியத்தையும் கண்ட பகவான் உடனடியாக அவர்A Tapasvis's determination last முன் தோன்றி துறவிக்குக் காட்சி கொடுத்தார். துறவியின் மகிழ்ச்சிக்கு எல்லையே இல்லை. இறைவனின் பொற்பாதங்களில் விழுந்தார்.

நாரதரிஷி குழம்பிப் போனார். “பகவான், நீங்கள் எப்படி இங்கே? இவர் பல வருடங்கள் தவம் செய்த பிறகு தானே தரிசனம் அளிக்கப் போவதாகக் கூறினீர்கள்?” என்று ஆச்சரியத்துடன் நாரதர் கேட்டார்.

அதற்கு பகவான், “துறவியின் தைரியத்தையும், மன உறுதியையும் பார். மேலும், பல வருடங்கள் தவம் புரிய வேண்டும் என்று தெரிந்தும் கூட, அவர் தன் நம்பிக்கையை இழக்கவில்லை. இப்படிப்பட்ட ஒருவருக்கு தான்  நான் கண்டிப்பாகக் காட்சி அளிப்பேன்” என்று கூறினார்.

நீதி

அந்தத் துறவி நம்பிக்கை இழந்திருந்தால், கடவுளின் தரிசனம் கிடைக்கப் பெற்றிருப்பாரா? இல்லை. ஆனால் அவர் நம்பிக்கையை இழக்காததனால், கடவுளின் அருளைப் பெற்றார். மன உறுதியுடன் இருப்பவன் விரைவில் அவனுடைய இலக்கைச் சென்றடைவான். சரியான மனப்பான்மை, விடா முயற்சி மற்றும் நம்பிக்கை இருந்தால் எந்த இலக்கை நாம் மனதில் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோமோ அதைக் கட்டாயமாகச் சென்றடையலாம்; வெற்றி நிச்சயம். 

மொழி பெயர்ப்பு:

காயத்ரி, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

குரு பக்தியின் பிரதிபலிப்பு

நீதி – அன்பு

உபநீதிபக்தி, மரியாதை

love for ones master - picture 1இக்கதை, ஹஜ்ரத் அமீர் குஸ்ரோ என்பவர் தன் குருவிடம் வைத்திருந்த அன்பு மற்றும் பக்தியின் பிரதிபலிப்பு பற்றியது. ஒரு சமயம் ஒரு ஏழை மனிதன், ஹஜ்ரத் நிஜாமுத்தீன் என்ற மகானின் நற்குணத்தைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டான்;  இந்தியாவிலுள்ள ஒரு சிறு கிராமத்திலிருந்து தன் கஷ்டங்களைத் தீர்த்துக் கொள்ள பண உதவி பெற நினைத்து, அவரை நாடி தில்லி வந்தான். தற்செயலாக அன்று அம்மகானிடம் அவருடைய பழைய காலணிகள் தவிர வேறொன்றும் இல்லாததால், அதை அந்த ஏழை மனிதனுக்குக் கொடுத்தார். மன நிறைவு அடையாத அம் மனிதன், அவருக்கு நன்றி கூறிவிட்டு, அங்கிருந்து தன் கிராமத்திற்குத் திரும்பினான்

திரும்பி வரும்போது, அன்றைய இரவைக் கழிக்க ஒரு விடுதியில் தங்கினான். அதே இரவு, ஹஜ்ரத் அமீர் குஸ்ரோ என்பவரும் தில்லியிலிருந்து வங்கதேசம் திரும்பி வரும் போது,  அதே விடுதியில் வந்து தங்கினார். அமீர் குஸ்ரோ, தங்கம் மற்றும் நவரத்தின கற்களால் செய்த நகைகளை வியாபாரம் செய்பவர்; தில்லியிலுள்ள பெரிய செல்வந்தர்களில் அவரும் ஒருவர். மறு நாள் காலை, அமீர் குஸ்ரோ எழுந்தவுடன், “என் குருநாதரின் நறுமணம் இங்கு வீசுகிறதே” என்று நினைத்தார்.

நறுமணம் வரும் இடத்தை அடைந்தவுடன், அவர் ஏழை மனிதனைப் பார்த்து “தில்லியில் இருந்த போது ஹஜ்ரத் நிஜாமுத்தீன் என்ற மகானின் இல்லத்திற்கு சென்றிருந்தாயா?” என விசாரித்தார். அவன் அதற்கு “ஆம்” என்று கூறி, அங்கு நடந்த எல்லா விவரங்களையும் கூறினான். அவர் கொடுத்த காலணிகளையும் காண்பித்து, அவை பழையது மற்றும் மதிப்பற்றவை என்றும் கூறினான்.

ஹஜ்ரத் அமீர் குஸ்ரோ அவனுக்கு அந்த காலணிகளுக்குப் பதிலாக, தன்னிடம் இருந்த அத்தனை செல்வங்களையும் தருவதாகக் கூறினார். ஏழை மனிதனும் ஒப்புக் கொண்டு, தன் அதிர்ஷ்டத்தை மெச்சிக் கொண்டு, செல்வந்தருக்கு நன்றி கூறிவிட்டு, சந்தோஷமாக வீடு சென்றான்.

அமீர் குஸ்ரோ தில்லியை அடைந்தவுடன், அக் காலணிகளை தன் குருவின் காலடியில் வைத்தார். நடந்தது அனைத்தையும் கூறி,  தன் செல்வங்களுக்குப் பதிலாக அக் காலணிகளை வாங்கியதாகவும் கூறினார். அதற்கு மகான் ஹஜ்ரத் நிஜாமுத்தீன் கூறியது  – குஸ்ரோ, மிகவும் மலிவாக வாங்கி விட்டாய்!

நீதி:

ஒரு சிஷ்யன் தன் குருவிடம் வைத்திருக்கும் அன்புக்கு இது ஒரு உதாரணம் ஆகும். குருவின் பாதுகைகள் ஒரு சிஷ்யனுக்கு மிகவும் புனிதமானது. இது தன் ஆணவங்களை விட்டொழித்து, சரணாகதி அடையக் கற்றுக் கொடுக்கும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி,  ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

தன்னலமற்ற அன்பு – சீக்கியரின் மாறுவேடம்

நீதி – அன்பு

உபநீதி – கருணை, குரு பக்தி

Selfless Love - Langar disguise 1

பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, சீக்கியர்களின் 10வது குருவாகக் கருதப்படுகிற குரு கோபிந்த் சிங், எல்லோராலும் போற்றப்பட்ட தலைவராகத் திகழ்ந்தார். அவர் இளமையாகவும், வல்லமை வாய்ந்தவராகவும் இருந்தார். பல சமயங்களில், உரத்த குரலில் சிரிப்பார்; கடவுளின் மேல் அவர் வைத்திருந்த ஆழ்ந்த அன்பும், பக்தியும் நிரந்தரமாக இருந்தது. அவர் அருகில் இருந்தவர்கள் அந்த பேரின்பத்தை அனுபவித்தனர். கேளிக்கை, சவால்கள் மற்றும் பக்தி வாய்ந்த உலகம் எனக் கூறலாம்! சீக்கியர்கள் அனைவரும், அடுத்ததாக என்ன பாடம் குரு கற்பிக்கப் போகிறார் என்ற ஆர்வத்துடன் காணப் பட்டனர்!

ஒரு முறை குரு கோபிந்த் சிங், அவர் கொள்கைகளைப் பின்பற்றும் மக்களிடம், “ஒவ்வொரு வீட்டிலும் லங்கர் சாப்பாடு அளிக்க ஏற்பாடுகள் செய்ய வேண்டும்”Selfless Love - Langar disguise 2 என்றார். சீக்கியர்களே, உங்கள் வீட்டிற்குப் பயணிகள் மற்றும் விருந்தாளிகள் வரும் பொழுது, உணவை இலவசமாகப் பரிமாறும் விடுதியாக இருக்க வேண்டும். வேண்டியவர்களுக்கு எல்லாச் சமயங்களிலும் உணவை அளிக்கவும். வீட்டிற்கு வருபவர்களை உணவு உண்ணாமல் அனுப்பக் கூடாது!” என்று அறிவித்தார்.

எல்லோரும் குரு சொன்னதைக் கேட்டனர். சீக்கியர்களின் சேவை மனப்பான்மையை மக்கள் பாராட்டினர். ஆனால், எல்லாச் சமயங்களிலும் சேவை செய்யத் தயாராக இருக்கிறார்களா என்று பரிசோதனை செய்ய குரு விரும்பினார்.

ஒரு நாள் அதிகாலையில் வேடிக்கையான சம்பவம் நிகழ்ந்தது. அது, எல்லாம் அறிந்த குருவின் தெய்வீகக் குறும்பு எனக் கூறலாம். அவர் சாதாரண பயணியைப் போல மாறுவேடத்தில் வந்தார்!

வழக்கமாக குரு தூய்மையான, குறைபாடற்ற, சுருக்கங்கள் இல்லாத உடைகளை அணிவது பழக்கம். ஆனால், அன்று காலை ஒருவரும்  அடையாளம் கண்டறியாத விதத்தில் அழுக்கான உடைகளை அணிந்திருந்தார்.

ஒவ்வொரு பக்தனின் வீட்டிற்கும் செல்லத் திட்டமிட்டார்; “லங்கர் சாப்பாடு” பரிமாறப் படுகின்றதா என்று பார்க்க, மிகவும் சிரமமாக இருக்கும் நேரங்களில், அவர்கள் வீட்டிற்குச் சென்றார். அதிகாலை எழுந்திருக்கும் வேளையில் சென்ற பொழுது, அவர்கள் அச்சமயம் வெளியே செல்லத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள்; அல்லது தினசரி பிரார்த்தனையைத் துவங்க இருந்தார்கள். குரு கதவைத் தட்டி, “தொந்தரவிற்கு மன்னிக்கவும்; நான் ஒரு சாதாரண பயணி. உங்களிடம் சாப்பிடுவதற்கு ரொட்டி இருக்குமா?” எனக் கேட்பார்.

“அப்படியா, மிகவும் சீக்கிரமாக வந்திருக்கிறீர்களே! மன்னிக்கவும், தற்போது உணவில்லை. சற்று நேரத்திற்குப் பிறகு வந்தால், தயார் செய்ய முடியும்” என்று பதிலளித்தனர்.

குரு பக்தர்களைப் பரிசோதனை செய்து கொண்டிருந்தார். ஒரு எளிமையான விஷயத்தை, மறக்க முடியாத விதத்தில் பக்தர்களுக்குப் பாடம் கற்பிக்க முயற்சித்தார். தன்னலமற்ற மனப்பான்மையுடன்  இல்லாமல், சற்றுSelfless Love - Langar disguise 3 சுயநலவாதிகளாக மக்கள் இருந்தார்கள். ஒவ்வொரு நிமிடமும் மற்றவர்களுக்காக என்றில்லாமல், அவர்களுக்கென சிந்தித்தார்கள்.

அதனால் குரு வீடு வீடாகச் சென்று, “இந்தச் சமயத்தில் உங்களைத் தொந்தரவு செய்வதற்கு மன்னியுங்கள். நான் ஒரு சாதாரண பயணி. உங்களிடம் சாப்பிடுவதற்கு சிறிதளவு பருப்பு இருக்குமா?” என்று கேட்பார். ஒரு மனிதன், “பருப்பா? இவ்வளவு விரைவில் வந்திருக்கிறீர்களே. இது சிற்றுண்டி நேரம் இல்லை. உங்களுக்கு உணவளிக்க சந்தோஷம்; ஆனால் சற்று நேரத்திற்குப் பிறகு வரவும்” எனக் கூறி விடுவான்.

குரு ஒவ்வொரு வீடாகப் போகும் போது, கண்கள் பிரகாசத்துடன், புன்சிரிப்புடன் காணப்பட்டார். ஆனால், ஒரு சீக்கியர் கூட சேவை செய்ய தயாராக இல்லை.

கடைசியாக குரு, நந்தலால் என்ற ஒரு மனிதரின் வீட்டிற்கு வந்தார். நந்தலால் ஒரு விவேகமுள்ள கவிஞராகத் திகழ்ந்தார். குருவை விட 23 வருடங்கள் வயதில் பெரியவராக இருந்தாலும், குரு பக்தி மற்றும் அளவுகடந்த அன்பின் காரணத்தால், எச்சமயமும் குருவின் காலடியில் இருக்க வேண்டும் என்று விருப்பப் பட்டார்.

நந்தலால் பயணியை அன்புடன் வரவேற்றார். மாறுவேடத்தில் இருந்த குரு, “ஒரு நிமிடம்” என்றவுடன் நந்தலால், “வாருங்கள்! தயவு செய்து Selfless Love - Langar disguise 5உட்காருங்கள். சற்று ஓய்வெடுங்கள்” என்றார். உடனே குரு, “நான் ஒரு சாதாரண பயணி. ஏதாவது உணவு இருக்குமா?” எனக் கேட்டதற்கு, “கட்டாயமாக!! உடனே உணவு பரிமாறப் படும்” என்ற பதில் வந்தது.

இந்த சேவையை செய்ய சந்தர்ப்பம் கிடைத்ததற்கு மகிழ்ச்சியுற்று, இருக்கும் உணவை நந்தலால் எடுத்து வந்தார். சமைக்கப்படாத மாவு, சரியாக வேகாத பருப்பு, பச்சைக் காய்கறிகள், சற்று வெண்ணை எல்லாம் எடுத்து வந்தார். ஒழுங்காக சமைக்காத உணவை பயணியின் முன் கருணையுடனும், மரியாதையுடனும் அளித்தார்.

நந்தலால் பெருந்தன்மையுடன், “இங்கு என்ன இருக்கிறதோ, உங்களுக்கு எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் எடுத்துக் கொள்ளவும். நீங்கள் அனுமதித்தால், நான் மாவைத் தயார் செய்து ரொட்டி செய்கிறேன்; பருப்பு மற்றும் காய்கறிகளை நன்றாக வேக வைத்து, ருசியாக சமைத்துக் கொடுப்பேன். உங்களுக்கு சேவை செய்ய நான் பாக்கியம் செய்திருக்க வேண்டும். தயவு செய்து ஓய்வெடுத்துக் கொண்டு இன்பமாக இருக்கவும்” என்றார்.

நந்தலால் சேவை செய்து, குருவை மகிழச் செய்தார். உணவு ருசியாகவும், அளவுகடந்த அன்புடன் சமைத்த உணர்வுடனும்  இருந்தது. “எந்த சமயத்தில் யார் வந்தாலும், உணவளிக்க வேண்டும்” என்ற குருவின் வார்த்தைகளை மனதில் புகுத்தி, அவ்வாறே செயற்பட்டார். யார் வந்தாலும் உணவளிக்கும் மனப்பான்மை இருந்ததனால், கடவுள் நந்தலால் வீட்டில் பரிபூர்ணமாக இருப்பது குருவிற்குத் தெரிந்தது.

அடுத்த நாள் காலை குரு, “இந்த நகரத்தில் ஒருவர் தான் மனதளவில் சேவை செய்ய விருப்பப் படுகிறார். அவர் பெயர் நந்தலால். அவருக்கு அன்பு மற்றும் பக்தி என்ற மொழி தான் தெரியும். சேவைக்கு அவரின் அர்ப்பணிப்பு விலைமதிப்பற்றது. அவரின் அன்பு எல்லோரையும் ஈர்க்கின்றது. அவர் நடத்தும் இலவச உணவளிப்பு தான் மிகவும் சிறந்தது” என்றார்.

புன்சிரிப்புடன் சீக்கியர்கள் அனைவரும் குருவின் பரிசோதனையைப் புரிந்து கொண்டார்கள். அவர்கள் நற்பண்புகளுடன் திகழ்ந்தாலும், எச்சமயமும் சேவை செய்யத் தயாராக இருந்த நந்தலாலின் மனப்பான்மையை அறிந்தனர். விளக்கம் ஒன்றும் கொடுக்காமல், உணவை அளித்தார். தன்னலமற்ற மனப்பான்மையை வளர்த்துக் கொண்டால், காரணங்கள் ஒன்றுமே இல்லாமல், எச்சமயமும் இன்பமாகSelfless Love - Langar disguise 4 இருக்கலாம். நந்தலால், வருவோரை எப்படி கவனிக்க வேண்டும் என்பதற்கு ஒரு  உதாரணாமாக இருந்தார்.

நந்தலால், “மகான்களுக்குத் தண்ணீர் கொடுப்பது, பேரரசனாக இருப்பதற்குச் சமம். அவர்களுக்கு உணவளிப்பது எல்லாப் பொன்னுலகமும் சேர்ந்திருப்பதற்கு சமம். குருவிற்கு “லங்கர் சாப்பாடு” அளிப்பது அனைத்து வல்லரசு மற்றும் செல்வங்களுக்கும் சமம். புனிதமானவர்கள் ஏழை மனிதர்களைப் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்; அவர்கள் மத்தியில் இருப்பதே மனதிற்கு சந்தோஷமாக இருக்கிறது. குருவின் புனிதமான வார்த்தைகளுக்குள் எல்லாமே அடங்கியுள்ளது” என்றார்.

நீதி

நாம் எல்லோரும் பல விஷயங்களைக் கற்றுக் கொண்டு, எல்லாச் சமயங்களிலும் வாழ்க்கையை மேம்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அன்பு மற்றும் சேவை செய்வதற்கு அளவே இல்லை என்று நாம் வழிபடும் குருக்கள் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். நம் வீட்டிற்கு யார் வந்தாலும், மரியாதையுடன் சேவை செய்ய வேண்டும். எல்லோரிலும் கடவுள் இருக்கிறார் என்று உணர்ந்து செயற்பட வேண்டும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி,  ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

யானையும் அதன் வயதான பார்வையற்ற தாயும்

நீதி – நன் நடத்தை

உபநீதி – அன்பு, பெற்றோருக்கு மரியாதை

The elephant and old blind mother1

பல வருடங்களுக்கு முன்பு, இமய மலைக் குன்றுகளின் தாமரைத் தடாகத்தின் அருகில், புத்தர் ஒரு சிறு யானையாகப் பிறவி எடுத்திருந்தார். யானைக் குட்டி தூய வெண்மை நிறத்துடன், பவழ நிறப் பாதங்களுடன் மிகவும் அழகாக இருந்தது. அதன் துதிக்கை வெள்ளிக் கயிறு போல மின்னியது. அதன் தந்தங்கள் வில் போல் வளைந்து இருந்தன.

யானைக் குட்டி தன் தாயைப் பின் தொடர்ந்து, எல்லா இடங்களுக்கும் சென்றது.  தாய் கொழுந்து இலைகளையும், பழுத்த ருசியான மாம்பழங்களையும் உயரமான மரங்களிலிருந்து பறித்து “முதலில்The elephant and old blind mother2 உனக்கு, பிறகு எனக்கு” என்று கூறி குட்டிக்கு கொடுத்து வந்தது. நறுமணம் கொண்ட தாமரை மலர்களுக்கிடையில், தாமரைத் தடாகத்தில் இருந்த குளிர்ந்த நீரால் குட்டி யானையை குளிப்பாட்டியது; தன் துதிக்கையில் தண்ணீரை நிரப்பி குட்டி யானையின் உடம்பு பளபளவென மின்னும் வரை, உடம்பு முழுவதும் தண்ணீரை வாரி இறைத்தது. குட்டி யானையும், தன் துதிக்கையில் நீரை நிரப்பி, குறி பார்த்து, தன் தாயாரின் கண்களுக்கு மத்தியில் பீச்சாங்குழல் போல தண்ணீரை வீசியது. தாயாரும் கண் கொட்டாமல், குட்டியுடன் இவ்வாறே விளையாடியது. சற்று நேரத்திற்குப் பிறகு, இரு யானைகளும் மிருதுவான மணலில், தன் துதிக்கைகளைச் The elephant and old blind mother3சுருட்டி, ஓய்வு எடுத்தன. தாய் யானை, ஆப்பிள் மரத்தின் நிழலில் ஓய்வு எடுத்தவாறு,  குட்டி தன் நண்பர்களுடன் விளையாடுவதைப் பார்த்து மகிழ்ந்தது.

சில காலங்களுக்குப் பிறகு குட்டி யானை வளர்ந்து, காளை போல உயரமாகவும், பலசாலியாகவும் திகழ்ந்தது. குட்டி யானை வளர வளர, தாய் யானையும் முதுமை அடைந்தது. அதன் தந்தங்கள் உடைந்து மஞ்சள் நிறமாகியது. அத்துடன் தாய் யானை தன் கண் பார்வையையும் இழந்தது. இப்பொழுது இளம் யானை தினமும் கொழுந்து இலைகளையும், பழுத்த ருசியான மாம்பழங்களையும் உயரமான மரங்களிலிருந்து பறித்துத் தன் தாயாரிடம், “முதலில் உனக்கு, பிறகு எனக்கு” எனக் கூறிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தது.The elephant and old blind mother5

சிறு வயதில் தன் தாய் செய்த அனைத்தையும் இப்பொழுது கைமாறாக தாய்க்கு செய்ய ஆரம்பித்தது. ஒரு நாள் வேட்டையாட வந்த அரசன், இந்த அழகான வெள்ளை யானையைப் பார்த்து, ஆச்சரியப்பட்டு, “மிக அழகான மிருகம்; நான் இதன் மீது சவாரி செய்ய வேண்டும்” என நினைத்தார். ஆதலால் இளம் யானையைப் பிடித்து, தன் அரண்மனைக் கொட்டிலில் வைத்தார். அதற்குப் பட்டுத் துணியும், ஆபரணங்களும் அணிவித்துத், தாமரை மலர்களால் ஆன மாலையையும் சூட்டினார். சுவையான புற்களையும், சாறு நிறைந்த பழங்களையும் அதற்கு உணவாக வைத்து, சுத்தமான நீரால், தண்ணீர்த் தொட்டியை நிரப்பினார்.

The elephant and old blind mother6ஆனால், இளம் யானை இவை எதையும் உண்ணவும் இல்லை, அருந்தவும் இல்லை. அழுது அழுது,  நாளுக்கு நாள் உடல் இளைத்தது. அதற்கு அரசர் “சிறந்த மிருகம்! பட்டு, ஆபரணங்கள்,  நல்ல சுவையான உணவு,  சுத்தமான நீர் இவற்றை எல்லாம் கொடுத்தாலும், உண்ணாமல், அருந்தாமல் இருக்கிறாய். உனக்கு எது தான் மகிழ்ச்சி தரும்?” எனக் கேட்டார். அதற்கு இளம் யானை, “உடையோ, ஆபரணமோ, உணவோ எனக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்காது. கண் பார்வையற்ற என் தாய், காட்டில் தனியாக இருக்கிறார். அவரை கவனித்துக் கொள்ள யாரும் இல்லை. நான் இறப்பதாக இருந்தாலும் இந்த உணவையோ, தண்ணீரையோ, முதலில் என் தாயாருக்குக் கொடுக்கும் வரை நான் உண்ணவோ அருந்தவோ மாட்டேன்” என்றது.

அரசர் “இவ்வளவு அன்பை நான் மனிதர்களிடம் கூட கண்டதில்லை. இனி உன்னை அடைத்து வைப்பது சரியல்ல” என்று கூறி இளம் யானையை விடுதலை செய்தார். இளம் யானை காட்டுக்கு ஓடோடிச் சென்று, தன் தாயாரைத் தேடியது. தாமரைத் தடாகத்தின் அருகில், மணலில் தன் தாய் நடக்க முடியாமல்,  பலவீனமாகப் படுத்திருப்பதைக் கண்டது. கண்ணீருடன், தன் துதிக்கையில் நீரை நிரப்பி, உடம்பு பளபளவென மின்னும் வரை, தாயின் உடம்பின் மீது வாரி இறைத்தது. உடனே தாயார் “மழை பொழிகிறதா, அல்லது என் மகன் திரும்பி வந்து விட்டானா?” எனக் கேட்டது. “உன் மகன் வந்து விட்டேன். அரசர் என்னை விடுதலை செய்து விட்டார்” என இளம் யானை கூறி,  தன் தாயாரின் கண்களைத் தண்ணீரால் சுத்தம் செய்தது. அங்கு ஒரு அற்புதம் நிகழ்ந்தது! தாய் யானைக்குக் கண்பார்வை திரும்பவும் வந்து விட்டது. தாய் யானை, “நான் என் மகனுடன் சந்தோஷமாக இருப்பது போல, அரசரும் தன் மகனுடன் சந்தோஷமாக இருக்கட்டும்” என வாழ்த்தியது.

இளம் யானை கொழுந்து இலைகளையும், பழுத்த ருசியான பழங்களையும் பறித்து, “முதலில் நீ, பிறகு நான்” என்று கூறியவாறு தாய் யானைக்குக் கொடுத்தது.

நீதி

The elephant and old blind mother7நம் பெற்றோர் நம்மிடம் அளவற்ற அன்பு வைத்திருக்கிறார்கள். “மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம்” என நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். (முதலில் தாய், தந்தை, குரு, பிறகு தெய்வம்)

நம் வாழ்வில் தாயாருக்கு உயர்ந்த ஸ்தானம் கொடுக்கப் பட்டிருக்கிறது. நாம் பெற்றோரிடம், முக்கியமாக அவர்களுக்குத் தேவையான போது, அன்புடனும், மரியாதையுடனும் நடந்து கொள்ள வேண்டும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி,  ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு

நீதி: அமைதி

உபநீதி: ஒற்றுமை, சகிப்புத்தன்மை

மிகக் கடுமையான குளிர் காலம்; அதனால், பல மிருகங்கள் இந்த சீதோஷ்ணநிலை தாங்காமல் மாண்டன.

இந்த இக்கட்டான நிலையைப் புரிந்து கொண்டு, சில முள்ளெலிகள் ஒன்றாகக் கூடின; ஒன்றுக்கு ஒன்று அருகில் இருந்து, வெப்ப நிலையைப் பராமரித்து, தங்களைச் சூடாக வைத்துக் கொண்டன; இவ்வகையில், குளிரிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ள முடிந்தது. ஆனால், அதனுடைய முட்கள் குத்திக் கொண்டே இருந்ததால், சற்று பிரச்சனையாக இருந்தது.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, காயம் உண்டானதால், ஒன்றாக இருந்த முள்ளெலிகள் தனித் தனியாக பிரிந்தன. கடுங்குளிரால் தாக்கப்பட்ட முள்ளெலிகள் உறைந்து ஒன்றொன்றாக உயிர் இழந்தன. அதனால்,  ஒரு தீவிரமான முடிவு எடுக்க வேண்டிய நிலை வந்தது; முட்கள் குத்தினாலும், ஒன்றாகச் சேர்ந்து தங்களைக் குளிரிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ளலாம் அல்லது தனியாக உறைந்து மாண்டு போகலாம் என்பது தான் அந்த தீர்வு.

விவேகமுள்ள முள்ளெலிகள் மறுபடியும் ஒன்றாகக் கூடின. அதன் முட்களால் உண்டான சிறு காயங்களைப் புறக்கணித்து, ஒன்றாக இருந்து கிடைத்த நற்பயன்களை எண்ணி நன்றியோடு வாழ்ந்தன. இவ்வகையில், குளிர்காலத்தை சமாளிக்க முடிந்தது.

நீதி:

வாழ்க்கையில், மற்றவர்களின் குறைபாடுகளைப் பொருட்படுத்தாமல், நிறைவுகளை மட்டும் பாராட்டி, சமூகத்தில் சுமுகமாக வாழக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அது தான் ஒரு சரியான மனப்பான்மை கொண்ட உறவுமுறை எனக் கூறலாம். சகிப்புத்தன்மை, பொறுமை மற்றும் மற்றவர்களை ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்தல் போன்ற நற்குணங்களை மேம்படுத்திக் கொண்டால், உறவு முறைகளைச் சுமுகமாக பராமரித்து, வெற்றி பெறலாம்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சுப்ரியா, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com