அழிவில்லாத ஆத்மாவைப் பற்றி ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் மற்றும் அர்ஜுனனின் கருத்து

நீதி: உண்மை / நேர்மை

உபநீதி: நியாயம் / சமத்துவம் / பகுத்தறிவு

பகவத் கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தில், சிறந்த போர் வீரனான அர்ஜுனன் தன் உறவினர்களுடன் போராடுவதற்கு தயங்குவதை விவரிக்கிறது. அர்ஜுனன், பாண்டவ சேனையை வழி நடத்தி, கௌரவர்களுடன் போரிட தயாராக இருந்தான். கௌரவர்களின் படையில் அவனது ஒன்று விட்ட சகோதரர்கள், சித்தப்பா மற்றும் இதர உறவினர்கள், ஆசிரியர்கள்,  குரு, மதிப்பிற்குரிய பெரியோர்கள், அரசர்கள் மற்றும் அவனது நெருங்கிய நண்பர் கூட்டம் இருந்தனர். பாண்டவர்கள் படையில் அர்ஜுனன், அவனது சொந்த சகோதரர்கள், சில ஒன்று விட்ட சகோதரர்கள், மாமா மற்றும் சில அரசர்கள் இருந்தனர். பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவனுக்கு தேரோட்டியாக இருந்து, தகுந்த ஆதரவு கொடுத்து வழி நடத்தினார். குருக்ஷேத்திர போர்க்களத்தில் யுத்தம் தொடங்க இருந்தது.

தன்னை எதிர்த்து யுத்தம் புரிபவர்களை ஆய்வு செய்வதற்காக, அர்ஜுனன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் ரதத்தை எதிரும் புதிருமாக இருக்கும் படைகளுக்கு மத்தியில் நிறுத்துமாறு கேட்டுக் கொள்கிறான். அங்கிருந்த பல முகங்களை அடையாளம் கண்டு கொண்டதும், அர்ஜுனனது உணர்ச்சிகள் பொங்கி வழிந்தன; சோகத்தில் மூழ்கிய அர்ஜுனன் உணர்ச்சிவசப்பட்டு  குழப்பமடைந்தான்.

அவன் தன்னுடைய நெருங்கிய நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களுடன் போர் புரியும் எண்ணத்தை நிராகரித்து, அவர்கள் தன்னை கொல்ல விரும்பினாலும், தான் அவர்களைக் கொல்ல விரும்பவில்லை என்றான். போரில் வென்று ராஜ்ஜியத்தின் அரச பதவியைப் பெறுவதால் எந்த ஒரு மதிப்பும் கிடைக்கப் போவதில்லை. இவ்வாறு பெற்ற வெற்றியினால் சொர்க்கமே கிடைத்தாலும் அது அவசியமில்லை என்றான். அர்ஜுனன் குழப்பமடைந்து, தைரியத்தை இழந்து, தான் போர் புரியப் போவதில்லை எனக் கூறி போர்க் கருவிகளை கீழே வைத்தான்.

இவ்வாறு கூறிய அர்ஜுனன், தன் வில்லையும் அம்புகளையும் ரத்தத்தில் கீழே வைத்து விட்டு, மன நிலையை இழந்தான்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், “இது போன்ற ஆபத்தான நேரத்தில் போர்க் கருவிகளை நிராகரிப்பது பொருத்தமாக இல்லை” என்று அர்ஜுனனிடம் கூறினார். மேலும் இது அவனது கோழைத்தனத்தை வெளிப்படுத்தி, அவனுக்கும் அவனது பரம்பரைக்கும் அவமதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்று கூறி, அவனை எழுந்து போர் புரியும்படிக் கூறுகிறார். தான் போரில் வெற்றியே பெறுவதாக இருந்தாலும், தன் கைகளால் ஏற்படும் உயிர் சேதத்தை அவன் மனம் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. மன நிலை இழந்த அர்ஜுனன் மேலும் குழம்பினான்.

இச்சமயத்தில் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், ‘ஜனன மரண’த்தைப் பற்றிய போதனை, பகவத் கீதையின் தத்துவத்தின் முக்கியக் கூறுகள் மற்றும் தன் போதனைகளின் மையக் கருத்தையும் கூற ஆரம்பித்தார். உண்மையான அறிவு / மெய்யறிவு என்பதைப் பற்றியும், ஆத்மாவின் தன்மையையும், தவிர்க்க முடியாதவற்றிற்கு வருந்துவது வீண் என்றும் அவர் கூறினார். அவர் அறிவு மற்றும் அனுபவத்தின் வித்தியாசத்தையும், தர்மம் மற்றும் கர்ம யோகத்தின் தத்துவத்தை ஒருவர் கடைப்பிடிப்பதின் முக்கியத்துவத்தையும் விளக்கினார். அர்ஜுனனுக்கு, பகுத்தறிவை ஒழுங்காக பயன்படுத்தவும், அவனது ஆன்மீக குழப்பத்திலிருந்து வெளிவரும் வழியையும் அவர் கற்றுக் கொடுத்தார். இதை அர்ஜுனன் பரிவு என்று தவறாக எண்ணினான்.

அர்ஜுனனுடைய வார்த்தைகள் அறிவுள்ளது போல் தோன்றினாலும், உண்மையான அறிவாளிகள், இருப்பவர்களுக்கோ, இறந்தவர்களுக்கோ சோகப்படுவதில்லை. மெய்யறிவு, உண்மை மற்றும் உண்மை இல்லாததை பகுத்தறிந்து கொள்வதில் இருக்கிறது. வாழ்க்கை தொடர்ச்சியானது – ஆன்மா நிலையானதாக இருப்பதால், அதற்கு அழிவு என்று கிடையாது. மனிதர்கள் வாழ்க்கை சுழற்சியில் பிறக்கிறார்கள், வயது முதிர்ந்த பின் மரணம் அடைந்து, வேறு உடலில் பிறவி எடுக்கிறார்கள். இந்தத் தத்துவத்தை புரிந்து கொண்ட மெய்ஞானி இச்சுழலால் ஏமாறுவதில்லை. இரட்டைத் தன்மையால் (துவைதம்) அமைக்கப்பட்ட இவ்வுலகில், மனித வாழ்க்கை எதிர்பதங்களால் விவரிக்கப் படுகிறது; இன்பமும் துன்பமும், உஷ்ணமும் தண்மையும் – இவை நிலையானதல்ல. பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை எல்லாவற்றையும் பொறுத்துக் கொள்ளும்படி அறிவுறுத்துகிறார். உண்மையானதை மறைக்க முடியாது; உண்மையல்லாதது நிலையாக இருக்க முடியாது என்றும் கூறுகிறார். அழிவற்றது ஒவ்வொருவரிலும், ஒவ்வொரு பொருளிலும் பரவி இருக்கிறது. “உண்மையான நான்” அல்லது “ஆத்மா” எல்லா உடல்களிலும் இருக்கும்; ஆனால் உடல் இறக்கும் போது ஆத்மா இறப்பதில்லை. உடல் மாற்றங்களை, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் உடை மாற்றுவதுடன் ஒப்பிடுகிறார். அறிவாளிகள் மரணம் என்ற மாயையால் ஏமாற்றப் படுவதில்லை.

ஆத்மாவிற்கு ஜனனம் மரணம் என்பதே கிடையாது. இது ஆதி காலத்திலிருந்து நிலைத்து நிற்கும் ஒன்றாகும். உடல் அழியும் போது ஆத்மா அழிவதில்லை.

நீதி:

பெரும்பாலான மக்களுக்கு வாழ்க்கையே ஒரு போர்க்களம். இது உடலால் செய்யும் போர் அல்ல; வாழ்க்கையில் ஒருவன் சந்திக்கும் சவால்களாகும். மனிதர்கள் தங்களின் ஆக்கப் பூர்வ ஆசைகள் மற்றும் லட்சியங்கள், கடமைகள், சுய வாழ்க்கை, குடும்பம், சமூகம் இவற்றை கட்டாயமாக பூர்த்தி செய்ய வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் இருக்கின்றனர். நம் எதிரே சில எதிர்மறை குணாதிசயங்கள் கொண்டவர்கள் மற்றும் ஆசைகளின் தூண்டுதல்கள் இருக்கின்றன. இத்தகைய பிரச்சனைகளால் நாம் துக்க சாகரத்தில் மூழ்குகிறோம்.

நாம் மனம் குழம்பி, முடிவு எடுக்க முடியாமல் திகைத்து நிற்கிறோம். நமது விருப்பங்கள், நாம் விரும்பும் மற்றவர்களின் விருப்பங்கள், கடமைகள், ஆக்கப் பூர்வமான வெளிப்பாடுகள், நமது செயல்கள் மற்றும் நமக்கு பிரச்சனைகளைத் தரும் மற்றவரது செயல்கள் – இவற்றால் நாம் மனம் குழம்பி, முடிவு ஒன்றும் எடுக்க முடியாமல் திகைத்து, தவிக்கிறோம். இத்தகைய தருணங்களில் பிறரது உதவியை எதிர் பார்க்கிறோம். அர்ஜுனனைப் போல, கடவுளின் அருள் இருந்தால், ஒரு மகான் நமக்கு குருவாக வந்து வழிகாட்டி, உண்மை மற்றும் உண்மையல்லாததின் வித்தியாசத்தை நமக்கு புரிய வைக்கிறார்.

பற்று மற்றும் ஆணவம் – இவை இரண்டும் நம் வாழ்க்கையை கட்டுப்படுத்தும் உணர்ச்சிகளின் மூல காரணங்கள் ஆகும். இவை நம் புத்தியை மறைக்கின்றன. நம்மால் தெளிவாக யோசனை செய்ய முடிவதில்லை. நாமே மக்களைப் பற்றி ஒரு முடிவெடுத்து, சிலரை நண்பர்களாகவும், சிலரை எதிரிகளாகவும் எண்ணுகிறோம். நாம் சில எதிர்பார்ப்புகளுடன் சில எண்ணங்களை நம் மனதில் நினைக்கிறோம். இதுவே நமக்கு துக்கத்தை அளிக்கிறது. நாம் ஏமாந்து, அதை வாழ்க்கைப் பாதையில் தொடருகிறோம். நம்மை இந்த விதமான தூக்கத்திலிருந்து எழுப்ப, ஸ்ரீ சங்கரர் உலக குறிக்கோள்கள் மற்றும் உறவுகளுக்காக நம் சக்தியை வீணடிக்க வேண்டாம் என்று கூறுகிறார். ஒரு முறை நமது குரு ‘எல்லாம் ஒன்றே’ என்ற அறிவை வழங்கிய பின், நாம் அந்த திசையை நோக்கி நம் பணிகளை செய்ய வேண்டும். நம் வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு நாளும், இதை சிறிது சிறிதாகப் புரிந்து கொண்டு, உணர்ந்து கடைப்பிடித்தால், ஒரு நாள் நம் பிறந்த பயனை அறிந்து கொள்வோம்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

Advertisements

அரசர் ஜனகரும் அஷ்ட வக்கிரரும்

king janaka and astavakkirar.நீதி: நன் நடத்தை

உபநீதி: குருவிடம் மரியாதை / தன்னடக்கம்

ஒரு முறை, அறிவில் தெளிந்தவரான ராஜ ரிஷி ஜனகர், ஞானி அஷ்டவக்கிரரின் பாதங்களில் பணிந்து வணங்கினார். அரசர் அஷ்டவக்கிரரிடம், “எனது ராஜ்ஜியத்தையும், அரண்மனையையும் வைத்துக் கொண்டு நான் என்ன செய்யப் போகிறேன்? இவற்றால் இனி எனக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை. நான் உங்கள் காலடிகளில் அமர விரும்புகிறேன். தயவு செய்து என்னை, காட்டில் உள்ள உங்கள் ஆசிரமத்தில் இருக்க அனுமதி கொடுங்கள்” என்று கூறினார்.

அதற்கு அஷ்டவக்கிரர், “நீ இப்போது உள்ள நிலையில், உன் விருப்பு, வெறுப்புகளைப் பொறுத்து உன் வாழ்க்கை இல்லை. உன் வாழ்வு உன் தேவைகளைப் பொறுத்து இல்லை; ஏனெனில் உனக்கு உண்மையாக எதுவுமே தேவையில்லை. அறிவில் தெளிந்த ஒருவன் அரசனாக இருக்கும் பாக்கியம், உனது மக்களுக்கு கிடைத்திருக்கிறது. நீ அவர்களுக்கு அரசனாக இருக்க வேண்டும்” என்று பதிலுரைத்தார்.

மனமின்றி, தயக்கத்துடன் ஜனகர் தன் அரண்மனையில் இருந்து, ராஜ்ஜியத்தை புத்திசாலித்தனத்துடன் ஆண்டு வந்தார். ஜனகர் அவரது நாட்டு மக்களுக்குக் கிடைத்த ஒரு வரப்பிரசாதம்; ஏனெனில், அவர் அறிவில் தெளிந்த குருவாக இருந்த போதிலும், ஒரு அரசராக பணி செய்து வந்தார். இந்திய தேசத்தில் பல முனிவர்களும், மஹான்களும் ஆரம்பத்தில் அரசர்களாகவும், பேரரசர்களாகவும் இருந்து,  தன் விருப்பத்துடன் மனமார அதை துறந்துவிட்டு, மிகுந்த கண்ணியத்துடன் துறவிகளாக வாழ்ந்தவர்கள். உதாரணத்திற்கு, கௌதம புத்தர், மகா வீரர், பாஹுபலி போன்ற பலரை நாம் எடுத்துக் கொள்ளலாம்; ஆனால் அறிவில் தெளிந்த அரசராக இருப்பது மிக்க அரிது. ஜனகர் அரசராக இருந்த போதிலும், அரசப் பொறுப்புகளிலிருந்து சிறிது அவகாசம் கிடைத்த போதெல்லாம், ஞானி அஷ்டவக்கிரரின் ஆசிரமத்திற்கு சென்று வந்தார்.

ஆசிரமத்தில் சில துறவிகள் இருந்தனர். அவர்களுக்கு அஷ்டவக்கிரர் கற்பித்து வந்தார். ஜனகர் ஆசிரமத்திற்கு வந்த போதெல்லாம், அஷ்டவக்கிரர் அவருக்கு தனி மரியாதை செலுத்தி அவருடன் உரையாடினார். இதனால் துறவிகள் ஜனகர் மீது சீற்றம் கொண்டனர். அஷ்டவக்கிரர் அரசரைக் கண்டவுடன் இருவரின் முகங்களும் பிரகாசம் அடைந்தன. துறவிகளைக் காணும் போது, ஞானியின் முகத்தில் அதே பிரகாசம் இருந்ததில்லை.

துறவிகள் ஒருவருக்கொருவர் ரகசியமான குரலில், “நம் குரு இது போன்ற ஒரு மனிதனிடம் சிக்கிக் கொண்டு விட்டாரா என்ன? நம் குரு ஊழலுக்கு ஆட்பட்டதைப் போல் தெரிகிறது. இந்த மனிதன் ஒரு அரசன்; அரண்மனையில் வசிக்கிறான். இவனுக்கு பல மனைவிகளும், குழந்தைகளும் இருக்கின்றனர்; ஏராளமான செல்வமும் இருக்கிறது. நடக்கும் நடையைப் பாருங்கள்! ஒரு அரசனைப் போல் நடக்கிறான்; அணிந்திருக்கும் உடைகளையும், ஆபரணங்களையும் பாருங்கள். இவனிடம் எந்த அளவு ஆன்மிகம் உள்ளது என, நம் குரு அவனிடம் கவனம் செலுத்துகிறார்? நாம் எல்லோரும் குருவிடம் ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்காக பூர்ணமாக நம்மை அர்ப்பணித்துள்ளோம். இங்கு நாம் துறவிகளாக வந்துள்ளோம்; ஆனால், குரு நம்மை அலட்சியம் செய்கிறார்” என்று  பேசிக் கொண்டனர்.

துறவிகளின் மனதில் இத்தகைய எண்ணங்கள் வளர்வதை அஷ்டவக்கிரர் புரிந்து கொண்டார். ஒரு நாள், அவர் முன்னறையில் துறவிகளுடன் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தார். அரசர் ஜனகரும் அங்கு இருந்தார்.

சொற்பொழிவு நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் போது, ஜனகரின் நாட்டிலிருந்து ஒரு படைவீரன் அங்கு வந்தான். அஷ்டவக்கிரரை வணங்காமல், அரசரை மட்டும் வணங்கி விட்டு அவன், “அரசே, அரண்மனையில் தீ விபத்து ஏற்பட்டுள்ளது. அங்கு எல்லாம் எரிந்து கொண்டு குளறுபடியாக இருக்கிறது” என்றான்.

ஜனகர் எழுந்து கொண்டு, படை வீரனிடம் கோபமடைந்து, “இங்கிருந்து சென்று விடு. சத்சங்கத்தில் ஏன் குழப்பம் ஏற்படுத்துகிறாய்? உனக்கு என்ன தைரியம்? என் குருவை வணங்காமல், என்னை மட்டும் நீ எவ்வாறு வணங்கலாம்? முதலில் இங்கிருந்து சென்று விடு” என்று கூறினார். படை வீரன் அந்த அறையை விட்டு உடனடியாக சென்று விட்டான். ஜனகர் அமர்ந்ததும், குரு தன் சொற்பொழிவைத் தொடர்ந்தார்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, அஷ்டவக்கிரர் மற்றொரு நிகழ்வை ஏற்படுத்தினார். இந்த முறையும், அனைவரும் முன்னறையில் அமர்ந்து, குருவின் சொற்பொழிவைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர். இதன் இடையில், ஆசிரமத்த்தின் வேலையாள் ஒருவன் முன்னறைக்கு ஓடி வந்து, “குரங்குகள் அங்கு கொடியில் காயப் போட்டிருந்த உங்கள் ஆடைகளை எடுத்துச் சென்று விட்டன. அந்த ஆடைகளை அவை நாசப் படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன” என்று கூறினான்.

துறவிகள் அனைவரும் உடனே ஓடிச் சென்று, தன் ஆடைகளைக் காப்பாற்ற முனைந்தனர். குரங்குகள் தன் ஆடைகளை நாசப் படுத்துவதை அவர்கள் விரும்ப வில்லை. அங்கு சென்று அவர்கள் கண்டது யாதெனில்,  குரங்குகள் ஒன்றும் இல்லாமல், ஆடைகள் கொடியில் உலர்ந்து கொண்டிருந்தன. நடந்தவற்றை அவர்கள் புரிந்து கொண்டனர். அவமானத்தால் தலை குனிந்தவாறு, திரும்பி வந்து அமர்ந்தனர்.

சொற்பொழிவின் ஒரு பகுதியாக குரு அஷ்டவக்கிரர் இவ்வாறு கூறினார் – அங்கு பாருங்கள்! இந்த மனிதர் ஒரு அரசர். சில நாட்களுக்கு முன்பு அவரது மாளிகை எரிந்து போனது. அவரது ராஜ்ஜியமே குழப்பமடைந்திருந்தது. அவரது செல்வம் நாசமாகிப் போனது; ஆனால் அவரது கவலை எல்லாம், படை வீரன் சத்சங்கத்தில் தலையீடு செய்ததைப் பற்றி இருந்தது. நீங்களோ துறவிகள். உங்களிடம் இருப்பது நீங்கள் அணிந்திருக்கும் ஆடைகள் மட்டுமே. மாளிகையோ, மனைவியோ, குழந்தைகளோ எதுவும் உங்களுக்கு இல்லை. நான் சொல்வதில் கவனம் செலுத்தாமல், அந்த ஆடைகளுக்காக நீங்கள் ஓடினீர்கள். எங்கே உங்கள் துறவு? இந்த மனிதரே சரியான துறவி. அரசராக இருந்த போதிலும், அவர் ஒரு துறவி! நீங்கள் எல்லோரும் துறவிகளா? மற்றவர்கள் புறக்கணித்த பொருட்களை நீங்கள் பயன் படுத்துகிறீர்கள்; ஆனால் உங்களில் துறவறம் இல்லை. இதுவே நீங்கள் இருக்கும் நிலை. அதுவே அவர் இருக்கும் நிலை!

நீதி:

ஒருவரது உள்ளார்ந்த முன்னேற்றத்திற்கும், வெளி உலகில் அவர் செய்யும் பணிகளுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது. ஒருவர் தங்களின்  ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்காக என்ன செய்கிறார்களோ அதுவே முக்கியமானது. வெளி உலகில் நாம் சமூக நோகத்துடன் செயற்படுகிறோம்; நாம் இருக்கும் சூழ்நிலைக்குத் தகுந்தவாறு நாம் நடந்து கொள்கிறோம். இதற்கு சமுதாய சம்பந்தம் மட்டுமே உள்ளது; ஆன்மீக அல்லது புறநிலை கோட்பாடோடு சம்பந்தம் எதுவும் கிடையாது. நமக்குள் நாம் எவ்வாறு நடந்து கொள்கிறோம் என்பது மட்டுமே அத்தியாவசியமாகும்.

நாம் ஒவ்வொருவரும், சூழ்நிலைக்கு தகுந்தவாறு பல வேடங்களை அணிந்து கொள்கிறோம் – மேலோட்டமான ‘நான்’, தேவையான ‘நான்’, சமுதாய ‘நான்’ மற்றும் ஆன்மீக ‘நான்’. பெரும்பாலான சமயங்களில், உலகளாவிய விஷயங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து விட்டு, முக்கியமாக கவனம் செலுத்த வேண்டிய உள்ளார்ந்த நோக்கத்தை விட்டு விடுகிறோம். ஆன்மீகப் பாதையில் செல்பவனுக்கு, உண்மையில் “நான் யார்” என்று புரிந்து கொள்தே நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

அந்த புரிதலை அடைந்து விட்டால், உலகத்தில் எல்லோரையும் சமமாக பார்க்கும் தன்மை ஏற்படுவதால், வித்தியாசங்களும் இருக்காது; குழப்பங்களும் ஏற்படாது. உதாரணத்திற்கு, உடலில் கண்கள், செவிகள், மூக்கு, கைகள், கால்கள் போன்ற உறுப்புகள் வெவ்வேறு பணிகளை செய்தாலும், இவை இணைந்து ஒரு உடலையே குறிக்கின்றன; மனிதன் ஒருவனே.

இது மின்சாரத்தின் தன்மை, ஒரே உட்பொருள். அதை நாம் சக்தி என்று குறிப்பிடுகிறோம்; ஆனால், அதுவே குமிழ் விளக்குகளில், மின் விசிறிகளில், குளிர் சாதனப் பெட்டிகளில் வெவ்வேறு பொருட்களில் வெளிப்படுகிறது. அவற்றின் ஆதாரம் மின்சார சக்தியே. நம் அனைவரிலும் உள்ள ஆத்மா ஒன்று என்பதே உண்மை.

பார்ப்பதற்கு தோற்றத்திலும், வடிவமைப்பிலும் இரட்டைத்தனம் போல் தோன்றுகிறது. வாழ்க்கையில் இத்தகைய இரட்டைத்தனத்தைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டால், ஒருவர் மாயையில் கட்டாயமாக சிக்கிக் கொள்வார்; ஆனால் எல்லோரையும் ஒன்றாக நினைத்தால் விஷ்ணுத்துவத்தின் உண்மையை காண முடியும்.

எனவே, ஒருவன் அறிவாளியாக இருக்க வேண்டுமென்றால், சுய நினைவுடன், எல்லோரும் சமம் என்பதையும், எந்த சூழ்நிலையிலும் மனக்குழப்பம் அடையாமல் எதிர் கொள்வதை பழக்கப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இதற்கு சாதனையும், பயிற்சியும் அதிக அளவில் தேவைப்படும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

 

 

 

 

கர்மா என்றால் என்ன?

நீதி – அஹிம்சை  

உபநீதி – தெளிவான மனப்பான்மை, எண்ணங்கள் / வார்த்தைகள் / செயல்களில் ஒருங்கிணைப்பு

WHAT IS KARMA - PICTURE 1புத்தர் தன் சிஷ்யர்களுடன் அமர்ந்திருந்தார். அதில் ஒருவர், “கர்மா என்றால் என்ன?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு புத்தர், “நான் ஒரு கதை சொல்கிறேன்….” என்று ஆரம்பித்தார்.

ராஜா ஒருவர் தன் யானை மேல் சவாரி செய்து, WHAT IS KARMA - PICTURE 2ராஜ்ஜியத்தை சுற்றிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். திடீரென, ராஜா அங்கிருந்த சந்தையில், ஒரு கடைக்கு முன் நிறுத்தி அமைச்சரிடம், “ஏன் என்று தெரியவில்லை. இந்தக் கடையின் சொந்தக்காரரை தூக்கில் தொங்க விட வேண்டும் போல தோன்றுகிறது” என்றார். இதைக் கேட்ட அமைச்சர் அதிர்ச்சியுற்றார். ராஜாவை காரணம் கேட்பதற்கு முன், அவ்விடத்திலிருந்து ராஜா நகர்ந்து விட்டார்.

what is karma - picture 3அடுத்த நாள், அமைச்சர் அங்கேயே வசிக்கும் உள்ளூர் மனிதர் போல, அந்த கடைக்காரனை பார்க்கச் சென்றார். தற்செயலாக கேட்பது போல, வியாபாரம் எப்படி இருக்கிறது என்று கடைக்காரரை விசாரித்துக் கொண்டிருந்தார். சந்தனக் கட்டை வியாபாரம் செய்து கொண்டிருந்த அவன், கடைக்கு வருபவர்கள் யாருமே இல்லை, வந்தாலும் சந்தனக் கட்டையை முகர்ந்து விட்டு செல்கின்றனர் என்று கூறிக் கொண்டிருந்தான். மேலும், சந்தனக் கட்டையின் தரம் நன்றாக இருந்தாலும், ஒருவரும் அவனிடமிருந்து வாங்குவதில்லை என்று குறைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தான். ராஜா கூடிய விரைவில் இறந்து விட்டால், சந்தனக் கட்டை வியாபாரம் பிரமாதமாக இருக்கும்; ஏனெனில், அவனைத் தவிர அங்கு சந்தனக் கட்டை வியாபாரம் செய்பவர்கள் யாருமே இல்லை என்றும், ராஜாவின் மரணம் அவன் செய்யும் தொழிலுக்கு லாபம் அளிக்கும் என்று தன் எண்ணங்களை அமைச்சரிடம் பகிர்ந்து கொண்டான்.

அப்போது தான், ராஜா ஏன் இவனைப் பற்றி அப்படி பேசினார் என்பது அமைச்சருக்கு தெளிவாக புரிந்தது. அவன் கடை வாசலுக்கு முன் நின்ற போது, ஏதோ எதிர்மறையான எண்ணங்கள் வியாபாரிக்கு இருந்ததால், ராஜாவிற்கும் ஏதோ ஒரு விதமான தகாத எண்ணம் தோன்றியது.

தெளிவான எண்ணம் கொண்ட அமைச்சர் இந்த விஷயத்தைப் பற்றி யோசித்தார். அமைச்சர், தான் யார் என்று சொல்லிக் கொள்ளாமல், வியாபாரியிடமிருந்து சந்தனக் கட்டைகளை வாங்க வேண்டும் என்ற தன் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தினார். உடனடியாக வியாபாரி, அமைச்சர் கேட்ட சந்தனக் கட்டைகளை ஒரு காகிதத்தில் சுற்றிக் கொடுத்தான்.

what is karma - picture 4அமைச்சர் அரண்மனைக்கு திரும்பி வந்த பிறகு, நேரடியாக ராஜாவிடம் சென்று, சந்தனக் கட்டை விற்கும் வியாபாரி, ராஜாவிற்கு ஒரு பரிசு கொடுத்திருப்பதாகக் கூறினார். ராஜா ஆச்சரியப்பட்டார். பரிசுப் பொட்டலத்தை திறந்த போது, சந்தனக் கட்டையும், அதன் நறுமணமும் ராஜாவிற்கு இன்ப அதிர்ச்சியை கொடுத்தது. பேரின்பத்துடன், சந்தன வியாபாரிக்கு சில தங்க நாணயங்களை ராஜா அனுப்பினார். தவறாக வியாபாரியைப் பற்றி நினைத்தோமே என்று ராஜா மிகவும் வருத்தப் பட்டார்.

வியாபாரி, தங்க நாணயங்களை வாங்கிக் கொண்ட பிறகு, வறுமையிலிருந்து தன்னைக் காப்பாற்றிய ராஜாவை நினைத்து அதிர்ச்சியுற்றான். சொந்த இலக்கை அடைவதற்கு, எதிர்மறையான எண்ணங்களோடு ராஜாவை தவறாக நினைத்தோமே என்று வியாபாரி மனம் வருந்தினான்.

மற்றவர்களைப் பற்றி ஒரு சிறந்த மற்றும் பரிவான எண்ணம் இருந்தால், அந்த ஆக்கப் பூர்வமான எண்ணம் நமக்கு நல்ல விதத்தில் வந்து சேரும். தீய எண்ணங்களை மனதில் வளர்த்தால், பழிவாங்கும் நோக்கத்தோடு இந்த எண்ணங்கள் நம்மிடமே வந்து சேரும்.

“கர்மா என்றால் என்ன?” என்று புத்தர் கேட்டார்.

இதற்குப் பலர், “நம் வார்த்தைகள், நம் செயல்கள், நம் உணர்வுகள், நம் நடவடிக்கைகள்……..” என்றனர்.

புத்தர் தலையை அசைத்தவாறு, “உங்கள் எண்ணங்களே உங்கள் கர்மா!” என்று கூறினார்.

நீதி:

நாம் மற்றவர்களுக்கு என்ன கொடுக்கிறோமோ, அதை மறுபடியும் பெறுவோம். எல்லாமே எதிர் விளைவும், பிரதிபலிப்பும் தான். நல்ல  எண்ணங்களும், நற்செயல்களும் நல்ல விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.

மாணவர்களுக்காக – எளிமையான கதைகள் மற்றும் அனுபவங்கள், தத்துவக் கோட்பாடுகளை சிறப்பாக விவரித்து, சில முக்கியமான கருத்துகளை மக்களிடம் போய் சேர்க்கின்றன; அதனால், நம் எண்ணங்கள், செயல்கள், மற்றும் நடவடிக்கைகளை சரிவர யோசித்து தேர்ந்தெடுக்க ஒரு வாய்ப்பும், உரிமையும் கிடைக்கிறது. சிறு வயதிலிருந்தே, இந்த நற்பண்புகள் மற்றும் கற்பித்தலை வளர்த்துக் கொண்டால், படிப்பு, வேலை மற்றும் வாழ்க்கையின் முக்கியமான காலக் கட்டத்தில் இவை உதவும். இவ்வகையான மனிதர்கள், சமநிலையை அடைந்து, உலகம் சார்ந்த மற்றும் தெய்வீக வாழ்க்கையை தெளிவான புரிதலோடு நடத்திச் செல்வார்கள்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

 

 

ராஜா ரந்திதேவர்

நீதி: நன் நடத்தை / கருணை

உபநீதி: உதவும் மனப்பான்மை

Back to Godhead - Volume 12, Number 12 - 1977ராஜா ரந்திதேவர் ஒரு சிறந்த விஷ்ணு பக்தராக இருந்ததோடு, அனைவரிலும் கடவுளைப் பார்த்தார். அவர் தம் நாட்டு மக்களை அன்புடன் பேணிக் காப்பதையும், அவர்களுக்கு உதவுவதையுமே பகவான் விஷ்ணுவிற்கு செய்யும் வழிபாடாகக் கருதினார்; ஏழை, பணக்காரர் என்ற ஏற்றத் தாழ்வின்றி அனைவருக்கும் எந்நேரமும் உதவிக் கரம் நீட்டத் தயாராக இருந்தார். அவருக்குப் பேராசையே இல்லாததால், தன் அளவு கடந்த செல்வத்தை ஏழை மக்களுக்கு அள்ளிக் கொடுத்தார். அதுவே, பகவான் விஷ்ணுவின் அருளைப் பரப்பும் வழி என நினைத்தார்.

அவருடைய ராஜ்ஜியத்தில், மக்கள் மிகவும் சந்தோஷமாகவும், செழிப்பாகவும் வாழ்ந்தனர். ஒரு முறை, எதிர் பாராமல் பலத்த மழை பெய்து பயிர்களுக்கும், உயிர்களுக்கும் பெரும் சேதம் ஏற்பட்டது. அதனால், நாட்டில் உணவுப் பஞ்சம் ஏற்படத் துவங்கியது. நாட்டு மக்கள், கருணை உள்ளம் கொண்ட இந்த அரசரிடம் உதவி கேட்டு ஓடி வந்தனர். அரசர், சிறிதும் தயங்காமல் தன் செல்வங்களை ஏழை மக்களுக்கு விநியோகம் செய்ய ஆரம்பித்தார். மக்களைக் காப்பாற்ற தனக்கு அதிக வலிமை அருளும்படி அவர் பகவான் விஷ்ணுவிடம் பிரார்த்தித்தார்.

எனினும், விளைச்சல் தொடர்ச்சியாக பாதிக்கப் பட்டதால், நிலைமை இன்னும் மோசமடைந்தது; உண்ண உணவு, பருக நீர்,  வசிக்க இருப்பிடம் கூட இல்லாமல் மக்கள் அவதியுற்றனர்.

ராஜாவின் குடும்பத்தில் சிறிதளவு உணவே இருந்தாலும், பசியோடு வந்த மக்களுக்கு அவர்கள் முதலில் உணவை அளித்தனர்.

king rantideva picture 2நாளடைவில், வறட்சி கடுமையானது. வறுமையால் அவதிப்பட்ட மக்களுக்கு அரசரால் எந்த உதவியும் செய்ய முடியவில்லை. அதனால், அரசர் மிகவும் வேதனையுற்றார்; ஆனால், பகவான் விஷ்ணுவிடம் திட நம்பிக்கையுடனும், பக்தியுடனும் பிரார்த்தனை செய்து வந்தார். இருப்பினும் அந்நாட்டுக்கு நல்ல காலம் பிறக்கவில்லை. பஞ்சம் கடுமையானது.

king Rantideva picture 3பல நாட்கள் பசியால் அவதிப்பட்ட  ரந்தி தேவர், எந்நேரமும் பகவான் விஷ்ணுவை தியானித்து வந்தார். உண்ண உணவின்றி மிகவும் தளர்வடைந்து, நடக்கக் கூட அரசரால் முடியவில்லை. இந்நிலையில், ஒரு நாள், எதிர்பாராத விதமாக, முன் பின் தெரியாத ஒருவர் அரசருக்கும் அவர் குடும்பத்தினருக்கும் உணவு அளித்தார். உணவு கிடைத்த அரசருக்கும் அவர் குடும்பத்தினருக்கும் மிகுந்த சந்தோஷம் ஏற்பட்டது. ஆனால், அவர்கள் உணவை சாப்பிடும் சமயத்தில், ஒரு ஏழை பிராமணர் உணவு கேட்டு அங்கு வந்தார். அரசர் அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்று, தம் உணவிலிருந்து ஒரு பகுதியை எடுத்து அவருக்குக் கொடுத்தார். அந்தப் பிராமணரும் மகிழ்ச்சியுடன் உணவை உண்டு, அரசரின் பெருந்தன்மையைப் பாராட்டிச் சென்றார். அவர் கிளம்பியவுடன் இவர்கள் அந்த உணவை உண்ண முற்படும் போது, ஒரு பிச்சைக்காரர் பசியோடு வந்தார். அரசர் அவருக்கும் தம் உணவிலிருந்து ஒரு பகுதியை அளித்தார். பிச்சைக் காரரும் உண்டு மகிழ்ச்சியோடு சென்றார். உடனேயே மற்றொருவர் தம் நாய்களுடன் உணவு தேடி அங்கு வந்தார். மீதி இருந்த உணவை அவரும் அவருடைய நாய்களும் சாப்பிட்டனர். ரந்திதேவருக்குக் குடிக்கத் தண்ணீர் மட்டுமே மீதியிருந்தது.

அரசர் தன் தாகத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ள, தண்ணீரைக் குடிக்க முற்பட்ட போது, ஒரு சண்டாளன் அங்கு விரைந்து வந்தான். அரசருக்குத் தொண்டை வறண்டு இருந்தாலும் கூட அவன் பருகத் தண்ணீர் கேட்டதும், சிறிதும் தயங்காமல் அந்த நீரைக் கொடுத்து விட்டார். செல்வம் மற்றும் பதவியைக் காட்டிலும், மற்றவர்களின் துயரத்தை உணரக் கூடிய வலிமையை தனக்கு அளிக்கும்படி, அவர் பகவானிடம் பிரார்த்தித்தார்.

அந்த நீரைக் குடித்தவுடன் அவன் கண்கள் மிளிர்ந்தன. அவன் மிகுந்த உற்சாகமடைந்தான். ஆஹா! அதோ! பகவான் விஷ்ணு தம் சேவகர்களுடன் அரசர் முன் தோன்றி, “அரசரே! உங்கள் பக்தியாலும், மக்களிடம் நீங்கள் காட்டும் அன்பாலும் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். உங்கள் கஷ்டங்கள் அனைத்தும் முடிவுக்கு வரப் போகிறது. தொடர்ந்து என்னை வணங்குங்கள். நீங்கள் இழந்த அனைத்து செல்வங்களையும் திரும்பப் பெறுவீர்!” என்றுரைத்தார். ஆனால், ரந்தி தேவரோ, “எனக்கு பொருள்சார்ந்த உலக ஆசைகள் எதுவும் இல்லை; நான் உங்களிடத்தில் முற்றிலும் அடைக்கலமாகி விட்டேன்” என்று கூறினார்.

பகவான் விஷ்ணு பக்தனுக்கு மோக்ஷமளித்து அருளினார். அரசர் சிறந்த யோகிகளில் ஒருவரானார்.

நீதி:

நம்பிக்கை, அன்பு, பக்தி இம்மூன்றும் இருந்தால் நாம் வாழ்க்கையில் உயர்ந்த இடத்திற்குச் செல்லலாம்.

மக்கள் சேவையே மாதவன் சேவை. ஏழைகளுக்கு உதவுவதும், தேவை உள்ளவர்களுக்கு தர்மம் செய்வதும் இறைவனை மகிழ்விக்கும் செயல்களாகும். அனைவரிடமும் அன்பு காட்டவும். அனைவருக்கும் சேவை செய்யவும். அனைவரிலும் இறைவனைக் கண்டு, சேவை செய்யும் வாய்ப்பிற்கும் ஒருவர் பாக்கியம் செய்திருக்க வேண்டும். தன்னலமற்ற சேவை செய்பவர்கள் வாழ்க்கையில் அனைத்து நன்மைகளையும் பெறுவர்.

மொழி பெயர்ப்பு:

காயத்ரி, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

தைரியமுள்ள சிறிய ஆமை

நீதி – சரியான செயல் / நன் நடத்தை

உபநீதி – தைரியம், துணிச்சல்

THE BRAVE TORTOISE - PICTURE 1ஒரு முறை, கப்பல் ஒன்றில் ஒரு ஆமை வாழ்ந்து வந்தது. ஒரு நாள், அந்த கப்பல் மூழ்கி விட்டது. பல மணி நேரம் நீந்திய ஆமை, ஒருவருமே வசிக்காத, மூன்று பக்கங்களிலும் தண்ணீரால் சூழ்ந்த நிலப் பகுதி ஒன்றை வந்தடைந்தது. அந்த நிலப்பகுதியின் பக்கத்தில், செங்குத்தான கரடுமுரடான மலை ஒன்றிருந்தது.

நீண்ட நேரம் நீந்தி வந்த ஆமை சோர்வடைந்து, உணவு ஏதாவது கிடைக்குமா என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தது; ஆனால், அந்த நிலப் பகுதியில் ஒன்றுமே கிடைக்கவில்லை. பசியால் மாண்டு போகாமல் இருக்க, ஆமை மலையின் உச்சியில் ஏறி, மற்றொரு பக்கத்தில் ஏதாவது கிடைக்குமா என்று பார்த்தது.

THE BRAVE TORTOISE PICTURE 2மலையின் உச்சி முழுவதும் பனி இருந்ததால், மிகவும் குளிராக இருந்தது. திடீரென, பனி மழை பொழிய ஆரம்பித்தது; ஆமை மிகுந்த பிரச்சனைகளுக்குப் பிறகு, மலையின் மற்றொரு பக்கத்திற்குச் செல்ல ஒரு சிறிய பாதையை அமைத்தது.

THE BRAVE TORTOISE - PICTURE 3அந்த பாதையை ஒரு பெரிய அரக்கன் பாதுகாத்து வந்ததால், பல பயங்கரமான சத்தங்கள் கேட்டன. ஆமை மிகவும் பயந்தது. தன் தலையை ஓட்டுக்குள் மறைத்துக் கொள்ளலாமா என்ற எண்ணம் அதற்கு தோன்றியது; ஆனால் பயத்தை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு தன்னைச் சுற்றிப் பார்த்தது. பல மிருகங்கள் கீழே மாண்டு கிடந்தன. தாங்க முடியாத குளிரினால், அவை மாண்டன என்பதை ஆமை புரிந்து கொண்டது. அதனால், ஆமை ஓட்டுக்குள் செல்லாமல், அந்த இடத்திலிருந்து தப்பிக்கவில்லை என்றால், தனக்கும் அதே கதி என்று பயந்தது.

தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, மற்றொரு பக்கத்தை கடந்து செல்ல, ஆமை தன் நீண்ட பயணத்தை தொடங்கியது; அங்கிருந்த அரக்கர்களையையும் சமாளிக்க வேண்டும் என்று அது புரிந்து கொண்டது.

THE BRAVE TORTOISE PICTURE 4ஆமை மெதுவாக அந்த அரக்கர்களுக்கு அருகே சென்ற போது, அவர்கள் தங்களின் உருவங்களை மாற்றிக் கொண்டனர். திடீரென, அவை பெரிய பாறைகள் என்று புரிய வந்தது. அங்கிருந்த பாறைகள் அரக்கர்கள் போல தெரிந்தன. அங்கிருந்த ஒரு சிறிய குகை வழியாக பலத்த காற்று வீசிக் கொண்டிருந்தது.

THE BRAVE TORTOISE PICTURE 5ஆமை தன்னம்பிக்கையுடன் பயணத்தை தொடர்ந்து, சிறிது நேரத்தில் ஒரு அழகான பள்ளத்தாக்கை வந்தடைந்தது. அங்கு பல மரங்களும், அளவில்லா உணவும் இருந்தன. அந்த பள்ளத்தாக்கில் ஆமை சந்தோஷமாக வாழ்ந்தது; அங்கு எல்லோராலும் “தைரியமுள்ள சிறிய ஆமை” என்று அறிமுகம் ஆனது.

நீதி:

ஒரு சூழ்நிலையை தவிர்ப்பதனால், வாழ்க்கையில் சவால்களை எதிர்கொள்ள முடியாது. ஏதாவது ஒரு சவால் வந்து கொண்டே இருக்கும். எந்த ஒரு சூழ்நிலையையும், தைரியமாக, நம்பிக்கையுடன் எதிர்கொள்வது தான், பயத்தை போக்குவதற்கான ஒரே வழி. பெரும்பாலான பயங்கள் கற்பனையே. ஒவ்வொரு பிரச்சனைக்கும் தீர்வு இருக்கிறது. நம் மனதில் பயம் சூழ்ந்திருக்கும் போது, பகுத்தறிவுள்ள தீர்மானத்தை நாம் எடுக்க முடியாது.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

கர்மா

நீதி – பொறுமை / நம்பிக்கை

உபநீதி – உள்ளார்ந்து நோக்குதல் / ஆத்ம ஞானம்

karma - sad man

வாழ்க்கையில் ஒரு மனிதன் பல பிரச்சனைகளை சந்தித்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் ஒருவன் சம்பாத்தியத்தில் மட்டுமே, வயதான பெற்றோர், சகோதரிகள், மனைவி மற்றும் குழந்தைகள் வாழ்ந்தனர். ஒரு சமயம், அவன் நோய்வாய்ப்பட்டு, ஏறக்குறைய ஒரு வாரம் வேலைக்கு செல்லாததால், வேலையிலிருந்து நீக்கப் பட்டான். அவன் குடும்பத்தை எப்படி சமாளிப்பது என்று தெரியாமல், மனம் வருந்தி அவதிப் பட்டான். அவனைச் சுற்றி இருந்த அனைவரும் சந்தோஷமாக இருந்ததைப் பார்த்து, தனக்கு மட்டும் ஏன் இவ்வளவு கஷ்டம், என நினைத்து வருந்தினான்.

Karma - guru picture

தன் விதியை நினைத்து தவித்த போது, மகான் ஒருவர் கிராமத்திற்கு வருகை கொடுத்து, ஒரு மாதம் அங்கு தங்குவதாக ஒரு அறிவிப்பு செய்தனர். மகான் சில பிரார்த்தனைகளை நடத்தி, தெய்வீக பிரசங்கம் கொடுப்பதாக தகவல் வந்தது. இச்சமயத்தில், பணக்கார வணிகர் ஒருவர், அனைத்து கிராமத்தினருக்கும் ஒரு மாத இலவச உணவு அளிப்பதாக பொறுப்பேற்று, எல்லோரையும் வரவேற்றார்.

இம்மனிதன் இந்த அறிவிப்பைக் கேட்டவுடன், ஒரு மாதத்திற்கு உணவு பிரச்சனை இருக்காது; வேறு வேலையை தேட அவகாசம் கிடைக்கும் மற்றும் குருவின் பிரசங்கத்தைக் கேட்க ஒரு நல்ல வாய்ப்பும் கூட என நினைத்து சற்று நிம்மதி அடைந்தான்.

அடுத்த நாள் காலை, குருஜி கிராமத்திற்கு வந்தவுடன், இம்மனிதன் அவரை அன்பாகவும், மரியாதையுடனும் அழைத்து, மகான் கிராமத்தில் இருக்கும் வரை, தினமும் தான் அவருக்கு சேவை செய்வதாகக் கூறினான். குருஜி மகிழ்ச்சியடைந்து, அவருக்கு தேவையானவற்றை செய்யும் படி அவனிடம் கூறினார். இம்மனிதன் அன்பு கலந்த பக்தியுடனும், ஆர்வத்துடனும், குருவை கவனித்து வந்தான். மாலை வேளையில், குருவின் பிரசங்கத்தைக் கேட்பான். ஆனால், மனதளவில் எதிர் காலத்தை நினைத்து கவலைப் பட்டான். குருஜிக்கு உள்ளார்ந்த ஞானம் இருந்ததால், ஒரு மாலை கர்மாவைப் பற்றி பிரசங்கம் செய்தார். கர்மாவைப் பற்றி மிக அழகாக கீழ்கண்டவாறு விவரித்தார்.

கர்மாவை நான்கு விதமாக பிரிக்கலாம்.

karma - karma picture

    1. பிராரப்த கர்மா – முதிர்ச்சி அடைந்த கர்மா

    மரத்தின் மேல் ஒரு ஆப்பிள் இருப்பது போல கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். ஆப்பிள் நன்றாக பழுத்து விட்டது; சரியான நேரத்தில் அதை பறிக்க வேண்டும்; அல்லது தானே மரத்திலிருந்து அது விழுந்து விடும். மரத்திலேயே அது எப்பொழுதும் இருக்க முடியாது. அதே போல, பிராரப்த கர்மாவைவும் முதிர்ச்சி அடைந்த கர்மா எனக் கூறலாம். ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் மரத்தை நடுகிறோம்; இன்று அந்த பழம் கீழே விழுவதற்கு தயாராக இருக்கிறது. உங்களின் ஆசை மற்றும் விருப்பத்திற்கு அப்பாற்பட்டு, வில்லை விட்டு அம்பு எப்படி செல்கிறதோ, அதே போல அதுவும் தன் வழியை பார்த்து செல்கிறது. நீங்கள் ஏதாவது ஒரு காரியத்தை செய்தால், லோகத்தில் குறிக்கப்பட்டு, தக்க சமயத்தில் அதன் விளைவுகள் தானாகவே வந்து சேர்கின்றன. அதிலிருந்து தப்பிக்க முடியாது. தற்சமயம் நீங்கள் வாழ்க்கையில் அனுபவிப்பது, உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாத பிராரப்த கர்மா. முந்தைய அல்லது பல ஜன்மங்களாக நீங்கள் விதைத்த விதை தற்சமயம் நீங்கள் செய்ததற்கு ஏற்றவாறு நல்லதாகவோ, கெட்டதாகவோ வந்து அமைகிறது. நீங்கள் மிகவும் கஷ்டப்படுகிறீர்கள் என்று நினைத்தால், அது முந்தைய ஜன்மங்களின் விளைவாகும். நீங்கள் கடந்த காலத்தில் செய்த செயல்களுக்கு தற்சமயம் விளைவுகளை அனுபவிக்கக் கூடும். அதனால், நிகழ்காலத்தை மாற்ற முடியாது என நாம் சொல்ல முடியாது. முதிர்ச்சி அடைந்த கர்மாவை பிராரப்த கர்மா என்கிறோம். எதிர் காலத்தில் வளரக் கூடிய கர்மா இரண்டாவது வகையைச் சேரும்.

    1. சஞ்சித கர்மா – சேகரித்து வைத்த கர்மா

    இந்த வகையான கர்மா, நாம் முன் ஜன்மங்களிலிருந்து சேர்த்து வைத்த கர்மாவாகும். மரத்தில் இருக்கும் எல்லாப் பழங்களும் ஒரே நாளில் பழுக்காது. மரத்தில் மலரும் பூக்கள் காயாக மாறி, முதிர்ச்சி அடைந்த பிறகு வெவ்வேறு சமயத்தில் பழமாக மாறுகின்றன. இந்த நிகழ்வு தொடர்கிறது. பல வருடங்களுக்கு, அதே மரத்திலிருந்து, பொருத்தமான பருவ காலத்தில் கொத்துக் கொத்தாக பழங்கள் கிடைக்கின்றன.

    பெரும்பாலான மக்களுக்கு வாழ்க்கை மீண்டும் மீண்டும் சுழன்று வருகின்ற வகையில் அமைந்துள்ளது. ஏன்? அழகான காட்டு பெர்ரிகளோ அல்லது முட்கள் நிறைந்த புதர்களோ – எதை விதைக்கிறோமோ, குறிப்பிட்ட பருவ காலத்தில் அவை செழிப்பாக வளர்ந்து பலனை அளிக்கின்றன. இந்த நிகழ்வு பல வருடங்களுக்கு தொடர்கிறது. ஒரே விதையிலிருந்து பெரிய செடி செழிப்பாக வளர்ந்து பல வருடங்களுக்கு பழங்களை அளிப்பதைப் போல, நமது ஒவ்வொரு நல்ல அல்லது தீமையான செயலிலிருந்து நிகழும் விளைவுகள் பல வருடங்களுக்கு தொடர்கின்றன. அதனால் தான், பிரச்சனைகளும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து வரும்; நல்ல விஷயங்களும் அப்படியே.

    சஞ்சித கர்மாவுக்கு இத்தகையான தனிப்பட்ட சிறப்பியல்பு இருக்கிறது; இது மாற்றத் தக்கது. ஆப்பிள் மரமோ, பெர்ரி புதரோ – அது வளர்வதற்கு மூல காரணமாக இருக்கும் ஒரு விதையை கவனித்து பராமரித்தால் தான், அது மரமாகவோ, புதராகவோ மாறி, பழங்களை நமக்கு பலனாக அளிக்கின்றது. அதே விதையை அழித்து விட்டால், மரமோ, புதரோ இருக்க வாய்ப்பில்லை. அந்த ஒரு விதை தான் முக்கியமானது.

    1. ஆகாமி கர்மா: (வரப் போகின்ற கர்மா)

    ஆப்பிள் தோட்டத்திற்குள் நீங்கள் நுழைந்ததாகக் கற்பனை செய்யுங்கள். ஏற்கனவே நீங்கள் ஒரு செயலை செய்திருக்கிறீர்கள் – தூண்டுதல் ஏதுமில்லாமல் இருக்கலாம் அல்லது மற்றவர்கள் வற்புறுத்தி நீங்கள் செய்ததாகவும் இருக்கலாம். இந்த செயலை சார்ந்து நீங்கள் வேறு சில செயல்களை செய்யக் கூடும், உதாரணத்திற்கு எதிர்பார்ப்புடன் ஆப்பிள் மரங்களை பார்ப்பது, நறுமணத்தை அனுபவிப்பது, அந்த பழத் தோட்டத்திலிருந்து வெளியில் வருவது போன்ற விஷயங்கள் – இந்த காரியங்களின் விளைவுகள் நமக்கு பிற்காலத்தில் வந்து சேரும். நீங்கள் இன்று எடுக்கும் முடிவுகள் எதிர் காலத்தில் ஏதோ ஒரு விளைவை ஏற்படுத்தும். ஆகாமி கர்மா என்பது கட்டாயமாக அனுபவிக்கக் கூடியதாகும். நீங்கள் பழத் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்த பிறகு உடனடியாகவோ, சற்று நேரத்திற்குப் பிறகோ வெளியிலே வர வேண்டும். உங்களால் சஞ்சித கர்மாவில் சில மாற்றங்களை கொண்டு வர முடிந்தாலோ, தற்சமயம் கவனமாக செயற்பட்டு காரியங்களை செய்தாலோ, ஆகாமி கர்மா தானாகவே மாறக் கூடும்.

    1. வர்த்தமான கர்மா – தற்போதைய கர்மா

    இதை க்ரியமான கர்மா என்றும் கூறுவார்கள் – தற்போதைய கர்மா. இதற்கு மற்றொரு பெயரும் உண்டு – புருஷார்த்த கர்மா அதாவது தற்போதைய உழைப்பினால் சேரும் கர்மா. இதை சரியாக புரிந்து கொள்வோம். நமக்கு இனிமேல் ஆப்பிள்கள் வேண்டாம் என்று தீர்மானித்தால், ஆப்பிள் மரத்தை அடி வேரோடு பிடுங்கி விடலாம். பிறகு, கடும் உழைப்பினால் மரத்தையும், அழுகிப் போகின்ற ஆப்பிள்களையும் அழிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் இருக்கிறது. இப்படி செய்தால், ஒவ்வொரு வருடமும், பழங்கள் நமக்கு கிடைக்காது. நீங்கள் கோதுமையை விதைத்து, சில மாதங்களிலேயே அறுவடை செய்ய தேர்ந்தெடுக்கலாம். இதனால், உங்கள் கர்மாவை நீங்கள் அடிக்கடி அழித்து விடலாம்.

    நாம் புதிய கர்மாவை உருவாக்குகிறோமா அல்லது பழைய கர்மாவின் விளைவுகளை அனுபவிக்கிறோமா என்ற ஒரு தகுந்த கேள்வி நம் மனதில் தோன்றுகிறது. விடை மிகவும் எளிமையானது. நாம் விருப்பப் பட்டு செய்தால், கர்மாவை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறோம்; நாம் செய்ய வேண்டும் என்ற கட்டாயம் ஏற்படும் போது, பழைய கர்மாவை அனுபவிக்கிறோம். முதலாவது சூழ்நிலையில், நல்லதோ, கெட்டதோ நாம் விளைவுகளை அனுபவிக்க வேண்டும். இரண்டாவது சூழ்நிலையில், நம் கர்மாவை சமாளிக்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது – அதாவது சஞ்சித கர்மா. நமக்கு நன்மை அல்லது தீமையான விளைவுகள் எதுவுமே வேண்டாமென்றால், எல்லாச் செயல்களையும் கடவுளிடம் அர்ப்பணித்து, தன்னலமற்ற மனப்பான்மையோடு எல்லாச் செயல்களையும் செய்ய வேண்டும்; பழைய செயல்களின் பலன்கள் முழுதும் செலவழித்தால் தான், இது சாத்தியமாகும்.

    நீங்கள் கடந்த காலத்தில், விருப்பப் பட்டோ விருப்பப் படாமலோ தேர்ந்தெடுத்த வாழ்க்கையை இன்று அனுபவிக்கிறீர்கள்; நிகழ் காலத்தில் நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் வாழ்க்கையை எதிர் காலத்தில் அனுபவிப்பீர்கள். அதனால் தற்சமய செயல்கள், எண்ணங்கள் மற்றும் வாழ்க்கையை கவனத்தில் வைத்து, ஒருமுகச் சிந்தனையோடு எதிர் காலத்தை மனதில் நிறுத்திக் கொண்டு, நீங்கள் ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் செயல்பட வேண்டும்.

    இவ்வாறு குருஜி தன் பிரசங்கத்தை முடித்து கொண்டார். தனக்கு இருந்த எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் பொருத்தமான பதில்கள் கிடைத்ததை நினைத்து இம்மனிதன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்; மேலும், நல்ல எண்ணங்களோடு, நற்செயல்களையும் செய்ய ஆரம்பித்தான். குருஜி கிராமத்திலிருந்து செல்ல வேண்டிய நேரம் வந்து விட்டது.  நம்பிக்கையோடு இம்மனிதன் அவருக்கு செய்த சேவையைப் பார்த்து குருஜி பேரின்பம் அடைந்து, ஆசீர்வாதம் செய்தார். இந்த ஒரு மாத நிகழ்வுகள் எல்லாவற்றிற்கும் பொறுப்பு ஏற்ற பணக்கார வணிகரும் இம்மனிதனின் சேவையைப் பார்த்து பூரிப்படைந்து, தன் தொழிலகத்திலேயே ஒரு நல்ல வேலையை அவனுக்கு அளித்ததால், இம்மனிதனின் எல்லாக் கஷ்டங்களும் முடிவடைந்தன.

    இம்மனிதன் தன் கெட்ட கர்மாவினால் தான், அந்த குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு அவதிப் பட்டான் என்று புரிந்து கொண்டான்; மேலும், தற்சமயம் இருந்த நல்ல கர்மாவின் விளைவினால், குருஜியை பார்த்து சேவை செய்ய ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தது என்றும் அறிந்தான். இந்த பாடங்களை மனதில் நிறுத்திக் கொண்டு, ஒவ்வொரு செயலையும் ஒருமுகச் சிந்தனையோடு கவனித்து, அர்த்தமுள்ள ஒரு வாழ்க்கையை அவன் வாழ ஆரம்பித்தான்.

    நீதி:

  1. நம் பழைய கர்மா மற்றும் வாசனாக்களை முழுதாக வெளியேற்ற நாம் பல பிறவிகளை எடுக்கிறோம். அந்த இலக்கை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல், நம் அறியாமையினால், நாம் பொருள் சார்ந்த விஷயங்களால் ஈர்க்கப் பட்டு, நம் மனதின் கற்பனைக்கு ஏற்றவாறு நடந்து கொள்கிறோம். கர்வம் மற்றும் அதை சார்ந்த ஆசைகளை விட்டு விட்டு, செயல்களை ஒழுங்குமுறையாக எடுத்துக் கொள்வது தான் சரியான தீர்வாகும்.

    சில சமயங்களில், அடிமைத்தனத்திற்கு பழகிக் கொள்கிறோம். அதைப் பற்றிய அறிவு இல்லையென்றால், நாம் அந்த சூழலில் சிக்கிக் கொண்டு தவிக்கிறோம். அறிவு இருந்து, அதிலிருந்து வெளியில் வருவதற்கு மன வலிமை இல்லையென்றால், மறுபடியும் நாம் சிக்கிக் கொண்டு தவிக்கிறோம்.

    நாம் மனதளவில் நம்பிக்கையுடன் கடவுளின் ஆசிகளை வேண்டினால், அந்த சூழலிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான அறிவை நமக்கு அவர் அளிப்பார்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

ஞானமும் சித்தியும்

நீதி: ஆத்ம ஞானம்

உபநீதி: உள்ளார்ந்து நோக்குதல்

jnana and sidha

பிரபுலிங்கா என்பவர், கர்நாடக தேசத்தில் பிரபலமாக இருந்த லிங்காயத் மதப் பிரிவை நிருவியவர் ஆவார். அவர் ஒரு முறை ஆன்மீக மனம் கொண்டவர்களின் மேன்மைக்காக, தன் தேசத்தில் யாத்திரைக்கு புறப்பட்டார். வழியில், அவர் கோகர்ணத்தில் (மேற்கு இந்தியாவின் கடற்கரையில் உள்ள இந்துக்களின் புனித ஸ்தலம்) கோரக்நாத் என்ற பிரபலமான ஒரு யோகியை சந்தித்தார். பஞ்ச பூதங்களை கட்டுப்படுத்தும் தனது அதீத சக்தியினால் மிகவும் பெருமை கொண்டாலும், கோரக்நாத் பிரபுலிங்காவை மரியாதையுடன் வரவேற்றார். தனது விருந்தாளியை ஏறக்குறைய தனக்கு சமமாகக் கருதினாலும், கோரக்நாத் அவரை சந்தித்ததில் தனது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தி, பிரபுலிங்கா யார் என விசாரித்தார்.

அதற்கு பிரபுலிங்கா, “தன் ஆணவத்தை வேருடன் முற்றிலும் அழித்த ஒருவனே, என்னை யார் என அறிந்து கொள்ள முடியும். தன் உடலில் மோகம் கொண்ட ஒரு அற்ப மனிதனிடம் நான் என்ன கூறுவது?” என்று பதிலளித்தார்.

தன் உடலே ‘தான்’ என அடையாளம் கொண்ட கோரக்நாத், “சிவபெருமானின் அருளாலும், குளிகைகளை (மருத்துவச் செடிகளிலிருந்து தயாரிக்கப் பட்டவை) உண்டு, தன் உடலுக்கு மரணமில்லாமையை வென்ற ஒருவன் இறக்க முடியாது. ஆதலால் அத்தகைய சக்தியைப் பெறாத ஒருவர் மரணமடைவார்” என பதில் கூறினார்.

பிரபுலிங்கா அதற்கு “ஒருவரது அறிவு,  உடலுக்கு அமரத்துவம் வெல்வதைக் காட்டிலும், தன்னை அறிந்து கொள்வதில் இருக்கிறது” என்று கூறிவிட்டு, உடல் ஒருவரது ஆத்மார்த்தம் இல்லையென்பதைத் தெளிவாக விவரித்தார்.

கோரக்நாத் இதனால் சமாதானம் அடையாமல்,  தன் கூற்றே சரி என வாதாடினார். அவர் பிரபுலிங்காவிடம் ஒரு நீளமான, கூர்மையான வாளைக் கொடுத்து, தன் உடலை வெட்டும்படிக் கூறினார். கோரக்நாத்தின் உடலைத் தொட்ட வாள் கூர் மழுங்கி கீழே விழுந்தது; கோரக்நாத்திற்கு காயம் எதுவும் படவில்லை.

பிரபுலிங்கா ஆச்சரியப் படுவது போல் பாசாங்கு செய்தார். பிறகு தன் உடலை வெட்டும்படி அவர் கோரக்நாத்திடம் கூறினார். பிரபுலிங்கா இறந்து விடுவாரோ என்று நினைத்து, கோரக்நாத் முதலில் தயங்கினார். பிரபுலிங்கா வற்புறுத்தியதும், கோரக்நாத் வாளால் அவர் உடலை வெட்ட முன் வந்தார். ஆச்சரியப் படும் வகையில் வாள், பிரபுலிங்காவின் உடலில், காற்று வெளியில் செல்வதைப் போல், வெகு எளிதாக சென்று வெளிவந்தது! அவரை அது ஒன்றும் செய்யவில்லை.

இதற்குப் பிறகே சித்தரான கோரக்நாத், பிரபுலிங்காவின் ஞானத்தின் மேன்மையை புரிந்து கொண்டார். அவரது கர்வம் அழிந்தது. அவர் பிரபுலிங்காவிடம் தனக்கு உண்மையை போதிக்கும்படி வேண்டினார். பிரபுலிங்கா பிரம்ம வித்தையை இவ்வாறு கோரக்நாத்திற்கு விளக்கினார் – கோரக்நாத், உன் உடலே நீ என நினைத்துக் கொள்ளாதே. உன் உள்ளத்தில் வசிக்கும் இறைவனைத் தேடு (மனதுள் குடியிருப்பவர்). அவ்வாறு செய்தால் நீ ஜனன மரணம் என்ற ரோகத்திலிருந்து முக்தி பெறுவாய். அந்தக் குகை உன் உள்ளமே; அதனுள் வசிப்பவர் இறைவனே! நானே அந்த இறைவன் .

நீதி:

வேதங்களுக்கு இரண்டு பிரிவுகள் உள்ளன;  சமயாசாரங்கள் அல்லது கர்ம காண்டம் மற்றும் அறிவுப் பிரிவு அல்லது ஞான காண்டம். எல்லா சமயாசாரங்களும் கட்டுப்பாட்டை வெளிப்படுத்தினாலும், அதுவே நாம் புரிந்து கொள்வதின் முதலும் முடிவும் என எண்ணக் கூடாது. அறிவும், புரிதலும் இல்லாத ஆசாரங்கள் வீண்.

முக்கியமான பயிற்சி மற்றும் அடுத்த நிலை பயிற்சி என வேறுபாடு உள்ளது. அடுத்த நிலை பயிற்சியான ஆசாரங்கள் கட்டுப்பாடு, நம்பிக்கை, பொறுமை, பற்றற்றத் தன்மை போன்றவை மனதைத் தூய்மைப் படுத்த முக்கியமானவை; ஆனால், மெய்யறிவே மிகவும் முக்கியமான பயிற்சி ஆகும். தன்னைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதே உண்மையான அறிவு ஆகும். மலம், விக்ஷேபம், ஆவரணம் அதாவது ஆணவம், மெய்யற்றதை சூழ்ந்து வெளிப்படுத்துவதால், நாம் அவற்றால் ஈர்க்கப் படுகிறோம். அவற்றிலிருந்து வெளிப்பட்டால் தான், நாம் நம்மை அறிந்து கொள்ள முடியும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com