Archive | March 2015

பிரச்சனைக்கு தீர்வு

motivation -solution to problems - man holding glass

நீதி – பகுத்தறிவு

உபநீதி – ஆலோசனை

வாத்தியார் வகுப்பறைக்குள் நுழைந்தார். மேஜை மீதிருந்த கண்ணாடி டம்ப்ளரை எடுத்து தூக்கிக் காட்டினார்.

“இது எவ்வளவு வெயிட் இருக்கும்?”

100 கிராம், 50 கிராம் என்று மாணவர்கள் ஆளாளுக்கு ஒரு எடையை சொன்னார்கள்.

“இதோட சரியான எடை எனக்கும் தெரியாது. ஆனால் என்னோட கேள்வி அதுவல்ல”.

வாத்தியார் தொடர்ந்தார். “இதை அப்படியே நான் கையிலே வைத்திருந்தால் என்ன ஆகும்?”

“ஒண்ணுமே ஆகாது சார்”

”வெரிகுட். ஆனா ஒரு மணி நேரம் இப்படியே பிடித்துக்கொண்டிருந்தால்…?”

“உங்க கை வலிக்கும் சார்”

“ஒருநாள் முழுக்க இப்படியே வெச்சிருந்தேன்னா…”

“உங்க கை அப்படியே மரத்து போகிவிடும் சார்”

“வெரி வெரி குட். ஒரு மணி நேரத்தில் என் கை வலிப்பதர்க்கும், ஒரு நாளிலே மரத்துப் போகிற அளவு மாறுவதற்கும் இந்த டம்ப்ளரோட வெயிட் கூடிக்கொண்டே போகுமா என்ன?”

“இல்லை சார். அது வந்து…”

“எனக்கு கை வலிக்காமல், மரத்துப் போகாமல் இருக்க வேண்டுமென்றால் நான் என்ன பண்ணனும்?”

“கிளாஸை உடனே கீழே வைத்துவிட வேண்டும் சார்”

”எக்ஸாக்ட்லி. இந்த கிளாஸ்தான் பிரச்சனை. ஒரு பிரச்சனை நமக்கு வந்தால் அதை அப்படியே மண்டைக்குள் ஏத்தி ஒரு மணி நேரம் வைத்திருந்தால் வலிக்க ஆரம்பிக்கும். ஒரு நாள் முழுக்க அப்படியே வைத்திருந்தால் மூளை செயலிழந்து போகிவிடும். அதனாலே உங்களுக்கு ஏதாவது பிரச்சனை வந்தால் தூக்கி ஒரு ஓரமாக வைத்துவிடவும். அதுவே சரியாகிவிடும். சரியா?”

இது தான் தீர்வு.

நீதி:

பிரச்சனைகள் வரும் பொழுது மனம் தளர்ந்து விடாமல் சரியாக யோசனைச் செய்து செயல் பட வேண்டும்.

Advertisements

நெருக்கடி நிலையில் உதவி செய்தல்

giving when it counts

நீதி அன்பு / நற்பண்பு 

உபநீதிகருணை / தக்க சமயத்தில் உதவி

பல வருடங்களுக்கு முன், ஒரு மருத்துவமனையில் சம்பளமின்றி ஓர் ஆர்வ ஊழியராக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்பொழுது ஒரு சிறிய பெண், பூஜா என்று பெயர், கொடூரமான ஒரு நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாள். அவள் பிழைப்பதற்கு ஒரே வழி இருந்தது. அவளது ஐந்து வயது தம்பி இரத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்ற பரிதாப நிலை. அவனும் அந்த நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தான். ஆனால் நோய்க்கு வேண்டிய எதிர்ப்பு சக்தி  (ஆண்டிபாடிகள்) இருந்ததால், கடவுள் அருளால் உயிர் பிழைத்தான். மருத்துவர் பூஜாவின் அவசர சிகிச்சைப் பற்றி சிறுவனிடம் பேசி இரத்தம் கொடுப்பதற்குச் சம்மதமா என்று கேட்டார்.

ஒரு நிமிடம் யோசனை செய்த பிறகு, “இரத்தம் கொடுப்பதனால் அவள் உயிர் வாழ்வாள் என்றால் நான் உடனடியாகக் கொடுக்கத் தயார்” என்று பதிலளித்தான். அடுத்த படுக்கையில் படுத்துக் கொண்டிருந்தான். இரத்தம் கொடுக்கும் போது, பூஜாவின் முகத்தில் ஒரு மலர்ச்சி தென்பட்டது. ஆனால் அவன் முகத்தில் புன்னகை குறைந்து சற்று மங்கலாகத் தோற்றமளித்தான்.

பிறகு மருத்துவரிடம், “நான் பிழைக்க மாட்டேன் அல்லவா” என்று நடுக்கத்தோடு கேட்டான். விவரம் தெரியாத சிறுவனாக இருந்ததால் மருத்துவரை தப்பாக புரிந்து கொண்டான். பூஜாவை காப்பாற்ற தன் உடம்பில் இருக்கும் இரத்தம் அனைத்தையும் கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்து விட்டான்.

நீதி

ஒரு வேலையை எடுத்துச் செய்யும் பொழுது, முழு மனதும் அதில் இருக்க வேண்டும். அதை செய்வதனால் என்ன பலன்கள் கிடைக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு துளி கூட இருக்கக் கூடாது. முயற்சி முக்கியம்; அதனால் வரும் பின்விளைவுகளை பார்க்க கூடாது. ஒருவர் மேல் அன்பு செலுத்தும்போது, மனக் கசப்பு இல்லாமல் ஆசையுடன் இருக்க வேண்டும். அதே மாதிரி, நடனம் ஆடும் பொழுது, ஒரு விதமான கூச்சமும் இல்லாமல், யாருமே நடன அரங்கத்தில் இல்லையென்றால் எந்த அளவிற்குச் சுதந்திராமாக ஆடுவோமோ அந்த அளவிற்கு ஆட வேண்டும்.

பேரார்வத்தோடு செயல்பட்டு, பின்விளைவுகளை எதிர்பார்க்காமல் செயல்களை நிறைவேற்றினால் தான், மனதளவில் இன்பம் கிடைக்கும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதிரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

நம் பாதையில் வரும் தடங்கல்கள்

The obstacle in our path

நீதி – உண்மை / நன்னம்பிக்கை 

உபநீதி – திட நம்பிக்கை / சரியான மனப்பான்மை 

ஒரு முறை, ஒரு அரசர், செல்லும் பாதையில் ஒரு பெரிய பாறையை வைத்தார். யாரேனும் அதை ஓரத்தில் நகர்த்தி விட்டுச் செல்கிறார்களா என்று ஒளிந்திருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். பல செல்வந்தர்களும், வியாபாரிகளும் அவ்வழியே சென்றனர். பாறை பாதையில் இருப்பது மிகவும் தொல்லை என அரசரைப் பற்றி புகார் சொல்லிக் கொண்டே சென்றனர். ஆனால் யாருமே அதை நகர்த்தவில்லை.

சற்று நேரத்திற்குப் பிறகு ஓர் உழவர் அவ்வழியே காய்கறி மூட்டையுடன் வந்தார். பாறையின் அருகே வந்ததும் காய்கறி மூட்டையை ஒரு புறம் வைத்துவிட்டு, பாறையை நகர்த்த முயற்சி செய்தார். சற்று நேரம் சிரமப்பட்டபின் பாறையைச் சாலையின் ஒரு ஓரத்தில் நகர்த்திவிட்டு தன் மூட்டையை எடுத்துக் கொண்டு தன் வழியே செல்ல முற்பட்டார். பாறை இருந்த இடத்தில் பணப்பை இருந்ததைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டான். பையில் தங்க நாணயங்களும் ஒரு சிறு குறிப்பும் இருந்தது. அக்குறிப்பில் பாறையைச் சாலையிலிருந்து நகர்த்துபவர் அப்பணத்திற்கு உரிமையாளர் என எழுதி இருந்தது. நாம் யாவரும் அறிந்து கொள்ள முடியாத ஒரு பாடத்தை உழவர் கற்றுக் கொண்டார்.

 நீதி:

பாதையில் வரும் ஒவ்வொரு தடங்கலும் நம்மை நாம் உயர்த்திக் கொள்ளக் கிடைக்கும் ஒரு சந்தர்ப்பம் ஆகும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://moralsandethics.wordpress.com/2006/11/16/five-great-lessons/

இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை

the house with the golden windows.

நீதி – நற்குணம்

உபநீதி – மன நிறைவு

ஒரு காலத்தில், மலையின் அடிவாரத்தில் அழகான வீடு ஒன்று இருந்தது. அங்கு இளம்பெண் ஒருத்தி வாழ்ந்து வந்தாள். அங்கிருந்த பூந்தோட்டத்தில் மகிழ்ச்சியாக விளையாடினாள். வளர்ந்த பிறகு வேலியின் மறுபக்கத்தில் சற்று தொலைவில் தங்க ஜன்னல்களைக் கொண்ட ஒரு வீட்டைக் கண்டாள். வெயில் அடித்த போது வீடு ஒளி மயமாக மின்னியது. இது போன்ற ஒரு வீட்டில் தான் வாழ்ந்தால் மிக நன்றாக இருக்கும் எனக் கனவு கண்டாள்.

பெற்றோர்களை மிகவும் நேசித்தாள் ஆனால் தங்க வீட்டில் வாழ வேண்டும் என்ற கனவு அதிகரித்தது.

சில வருடங்களுக்குப் பின் கொஞ்சம் விவரம் தெரிந்த பிறகு தன் தாயிடம் இருசக்கர வண்டியில் சவாரி செல்ல வேண்டும் என்று கேட்டாள்.  கெஞ்சிய பின் பக்கத்தில் போய் வரத் தாய் அனுமதிக் கொடுத்தாள். உடனடியாக வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு சற்றுத் தொலைவில் இருக்கும் அந்த வீட்டிற்குச் சென்றாள். அவள் கனவு நினைவாகி விட்டது.

ஒரு கம்பத்தின் அருகில் இருச்சக்கர வண்டியை நிறுத்திவிட்டு அப்பாதையில் சென்று அவ்வீட்டைக் கூர்ந்து நோக்கினாள். வீடு சாதாரணமாகவும் , ஜன்னல்கள் மிகவும் புழுதியுடன் இருந்ததைக் கண்டு ஏமாற்றம் அடைந்தாள். அவள் கற்பனையில் இருந்த வீடே இல்லை. சற்று வருத்தமடைந்து எங்கும் செல்லாமல் வீடு நோக்கி வண்டியில் சென்றாள். ஆகா!! அற்புதம்!! அங்கிருந்து பார்த்த போது தன் வீடு தங்கத்தால் கட்டியது போல் ஒளி வீசுவதைக் கண்டாள். இவ்வொளி சூரிய ஒளியால் ஏற்பட்டது.

தான் வாழ்ந்த வீடு தான் தங்கமான வீடு என்று உணர்ந்தாள். வீட்டில் கிடைத்த அன்பும் பரிவும் ஒளிமயமாக்கித் தன் கனவை நிஜமாக்கியது என்று புரிந்து கொண்டாள்.

நீதி:

பேராசைப் படாமல் நம்மிடம் இருப்பதை வைத்து மகிழ வேண்டும். இக்கரைக்கு அக்கரை எப்பொழுதுமே பச்சையாகத் தெரியும். ஆன்மீக வழியில் யோசித்தால் “கடவுளின் அன்பு” தான் பெரிய பொக்கிஷம். அது நம் மனதில் உள்ளது. வெளியே தெரிவதைப் பார்த்து மயங்கக் கூடாது.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

SOURCE:

http://academictips.org/blogs/category/moral-stories/