Archive | June 2015

அவசரம் வேண்டாம். சிந்தித்து செயல்படு 

the brahmani and the mongoose picture 1

ஆத்திரக்காரனுக்கு புத்தி மட்டு

நீதி – நன் நடத்தை

உபநீதி – அவசர முடிவு / சிந்தித்து செயல்படுதல் 

ஒரு ஊரில், பிராமணன் ஒருவர் தன் மனைவியுடன் வசித்து வந்தார். மனைவிக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அதே சமயம், ஒரு கீரிப்பிள்ளைக்கும் குழந்தை பிறந்தது. அந்த குழந்தையையும் தன்னுடையது போல் நினைத்து வளர்த்து வந்தாள். ஆனால் கீரிப்பிள்ளை மீது நம்பிக்கை இல்லாததால் தனியாக தன் குழந்தையை கீரிப்பிள்ளையுடன் விட பயப்பட்டாள். குழந்தைக்கு தீங்கு ஏதாவது வந்து விடுமோ என்ற கவலை.

ஒரு நாள் ஏரியிலிருந்து தண்ணீர் எடுக்க செல்லும் பொழுது கணவனிடம் குழந்தையை பத்திரமாக பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டாள்.the brahmani and the mongooase picture 2

சில நிமிடங்களில், ஒரு நாகப் பாம்பு வீட்டிற்குள் நுழைந்தது. குழந்தைக்கு ஏதாவது தீங்கு வந்து விடுமோ என்று பயந்து கீரிப்பிள்ளை பாம்புடன் சண்டை போட்டு அதை கொன்றது.

the brhmani and the mongoose picture 3பிறகு ஏரியிலிருந்து திரும்பி வரும் பெண்ணின் சத்தம் கேட்டு, வாயிலிருக்கும் ரத்தத்தை பொருட்படுத்தாமல் வெளியே அவளை வரவேற்க சென்றது. கீரிப்பிள்ளையின் வாயில் ரத்தத்தை பார்த்தவுடன் தன் குழந்தைக்கு தான் ஏதோ ஆகிவிட்டது என்று நினைத்து கீரிப்பிள்ளையை சந்தேகப்பட்டு அவளிடம் இருந்த தண்ணீர் குடத்தை அதன் மேல் தூக்கி எறிந்தாள். ஆசையுடன் ஓடி வந்த கீரிப்பிள்ளையின் வாழ்க்கை முடிந்தது.the brahmani and the mongoose picture 4

உள்ளே சென்றவுடன், குழந்தை நிம்மதியாக தொட்டிலில் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதை கண்டாள். கீழே நாகப்பாம்பு மாண்டிருப்பதையும் பார்த்தாள். அவசரப்பட்டு இப்படி செய்து விட்டோமே என்று வருந்தினாள்.

நீதி:

எந்த காரியத்தையும் ஆராய்ச்சி செய்த பிறகே செயல்பட வேண்டும். அவசரப்பட்டு முடிவு எடுத்ததனால் ஒரு அன்பான கீரிப்பிள்ளையின் உயிர் போனது.

அவசரப் படுவோர் நிதானத்தில் வருந்துவார்கள்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source:

http://saibalsanskaar.wordpress.com

Advertisements

அவசரப்பட்டு மனிதர்களை எடை போடாதே

story of the stolen cookies picture 1

நீதி – நன் நடத்தை / பொறுமை / நிதானம்

உபநீதி – அவசர முடிவு / சிந்தித்து செயல்படுதல் / சகிப்பு தன்மை

ஒரு இளம் பெண் விமான நிலையத்தின் பயணிகள் அறையில் தன் விமானத்துக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தாள். விமானம் புறப்பட பல மணி நேரம் இருந்ததால், நேரத்தை கழிக்க ஒரு புத்தகமும், பிஸ்கட் பாக்கெட்டும் வாங்கினாள். ஒரு சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து அமைதியாக படிக்க ஆரம்பித்தாள். அருகில் மற்றொரு பயணி வந்து அமர்ந்தார். அவரும் தன் புத்தகத்தை படிக்க ஆரம்பித்தார். நடுவில் பிஸ்கட் பாக்கெட்டும் இருந்தது.

படித்துக்கொண்டே ஒரு பிஸ்கட்டை அவள் சாப்பிட ஆரம்பித்தாள். உடனே பக்கத்தில் உட்கார்ந்த  பயணியும் ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டார். “என்ன தைரியம்?” என்று நினைத்தாள். கோபம் வந்தது ஆனால் பிரச்சனையை தவிர்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் மெளனமாக இருந்தாள். அவள் ஒரு பிஸ்கட் எடுத்தால் அவரும் ஒரு பிஸ்கட் எடுத்தார். கடைசி பிஸ்கட் வந்தபொழுது அந்த மனிதன் அதை பாதியாக உடைத்து அவளுக்கு கொடுத்துவிட்டு மீதி பாதியை அவர் சாப்பிட்டார். எரிச்சலுடன் அங்கிருந்து எழுந்து சென்றாள்.

சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு விமானத்தில் தன் கண்ணாடியை எடுக்க பையைத் திறந்தாள். அவள் வாங்கின பிஸ்கட் பாக்கெட் இருந்ததை கண்டு, தன் தவறை உணர்ந்தாள். அந்த பயணி தான் வாங்கிய பிஸ்கட் பாக்கெட்டை அவளுடன் கோபப்படாமல் பகிர்ந்து கொண்டார். மற்றொருவர் வாங்கிய பிஸ்கட்டை தன்னுடையது என்று எண்ணி, வெறுப்புடன் அவரை பார்த்ததை நினைத்து அவள் வேதனை பட்டாள். அவள் பொறுமையுடன் நடந்துக் கொள்ளாததால், நன்றி சொல்லவோ மன்னிப்பு கேட்கவோ ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை.

நீதி:

பிறரை பற்றி குறை சொல்வதற்கு முன் கொஞ்சம் யோசனை செய்ய வேண்டும். எந்த விஷயமும் சரியாக ஆராய்ச்சி செய்த பின் தான் பேச வேண்டும். வேண்டாத வார்த்தைகளை பேசிவிட்டால் அது விபரீதத்தில் முடியும். நடந்த விஷயத்தை சரியாக அறிந்து கொள்ளாமல் எந்த தீர்மானத்திற்கும் வர கூடாது.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

கர்வமான சிவப்பு ரோஜா

proud rose 1

சிறு துரும்பும் பல் குத்த உதவும்

நீதி – நன் நடத்தை / அஹிம்சை 

உபநீதி – பகுத்தறிவு / சிந்தனை, வாக்கு, செயல் இவற்றில் பொறுமை

வசந்த காலம் ஆரம்பமாகி விட்டது. காட்டுப் பகுதி ஒன்றில், ஒரு அழகான சிவப்பு ரோஜா மலர்ந்து மணம் வீசியது. அங்கு பல விதமான மரங்களும் செடிகளும் வளர்ந்தன. ரோஜா மலர் பெருமையுடன் சுற்றுமுற்றும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, ஒரு தேவதாரு மரம், “ஆஹா, ரோஜா எவ்வளவு அழகாக இருக்கின்றது,  நானும் அவ்வாறு இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்” என்று வருத்தப் பட்டது. அதைக் கேட்ட மற்றொரு மரம், “வருத்தப்படாதே, எல்லோருக்கும் எல்லாமே கிடைத்து விடாது” என்றது.

ரோஜா பெருமையுடன், “இந்த காட்டில் நான் தான் மிகவும் அழகான செடி” என்று கூறியது. அதற்கு சூரியகாந்தி, “ஏன் அப்படி நினைக்கின்றாய்?” என்று கேட்டு, “இந்த காட்டில் பல அழகான செடிகள் உள்ளன, அதில் நீயும் ஒன்று” என்றது.

proud rose 2சிவப்பு ரோஜா பதிலுக்கு, “இங்கு எல்லோரும் என்னை புகழ்கிறார்கள்” என்று கூறி அருகில் இருந்த ஒரு கற்றாழை செடியை நோக்கி, “இச்செடி அசிங்கமாகவும், முட்கள் நிறைந்தும் இருக்கின்றது” எனக் கூறியது. உடனே தேவதாரு மரம் ரோஜாவை நோக்கி, “இது என்ன பேச்சு?” உன்னிடமும் தான் முட்கள் நிறைந்துள்ளன என்று கோபப்பட்டது.

proud rose 3

கர்வமான சிவப்பு ரோஜா எரிச்சலுடன் தேவதாருவிடம், “உனக்கு நல்ல ரசனை இருக்கும் என்று எண்ணினேன். அழகு என்றால் என்னவென்று உனக்கு தெரியவில்லையே. என்னுடைய முட்களையும் கற்றாழையின் முட்களையும், ஒன்றாக எண்ணாதே” என்றது.

“கர்வமான மலர்” என மரங்களெல்லாம் எண்ணின.

சிவப்பு ரோஜா தன் வேர்களை கற்றாழை செடி அருகிலிருந்து அகற்ற முயற்சி செய்தது. தினமும் அந்தச் செடியை மரியாதையற்ற வார்த்தைகளால் திட்டியது. “உபயோகமற்ற செடி; இது ஏன் தான் என் அருகில் இருக்கின்றதோ” என வருந்தியது.

ஆனால் கற்றாழை செடி மனம் சற்றும் தளராமல் ரோஜாவிடம் “கடவுளின் படைப்பில் உபயோகமற்றது என்று எதுவும் இல்லை” எனக் கூறியது.

proud rose 4

வசந்த காலம் முடிந்து கோடை காலம் ஆரம்பித்தது. மழை பெய்யாத காரணத்தால், காட்டில் உள்ள மரங்களும் செடிகளும் மிகவும் கஷ்டப்பட்டன. சிவப்பு ரோஜா வாட ஆரம்பித்தது. ஒரு நாள் பறவைகள் தங்கள் அலகுகளால் கற்றாழையில் இருக்கும் தண்ணீரை உறிந்து, தாகத்தைத் தணித்துக் கொண்டு, புத்துணர்ச்சியோடு பறந்ததை ரோஜா கண்டது. ஆச்சரியப் பட்ட ரோஜா செடிக்கும், தேவதாரு மரத்திற்கும் நடந்த உரையாடல்:

proud rose 5ரோஜா: “பறவைகள் என்ன செய்கின்றன?”

தேவதாரு: “தண்ணீர் அருந்துகின்றன”.

ரோஜா: “அவர்கள் துளையிட்டு காயப் படுத்துவது செடிக்கு வலிக்காதா?”

தேவதாரு: “வலி இருக்கும். ஆனால் பறவைகள் தாகத்தில் தவிப்பதைப் பார்க்க கற்றாழை விரும்பாது.”

ரோஜா: “என்ன? கற்றாழையில் தண்ணீர் இருக்குமா?”

தேவதாரு: ஆமாம். நீ கற்றாழையிடம் உதவி கேட்டால், பறவைகள் உனக்கும் அந்த தண்ணீரை கொண்டு வரும்.”

தான் கூறிய வார்த்தைகளை நினைத்து வருந்திய ரோஜா தயக்கத்துடன் உதவி கேட்க, கற்றாழை உடனடியாக சம்மதித்தது. பறவைகள் கற்றாழையிலிருந்து தண்ணீரைக் கொண்டு ரோஜாவின் வேர்களில் பொழிந்தன. தோற்றத்தை கண்டு எந்த முடிவுக்கும் வரக் கூடாது என்ற பாடத்தை ரோஜா கற்றுக் கொண்டது.

நீதி

தோற்றத்தை கண்டு எடை போடக் கூடாது. செயல்களையும் குணங்களையுமே பார்க்க வேண்டும்.

கண்ணால் காண்பதெல்லாம் பொய், தீர விசாரிப்பதே மெய்

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

குயவரும் களிமண்ணும்

potter and the clay picture one

நீதி – நன் நடத்தை / சமாதானம் 

உபநீதி – பொறுமை / நம்பிக்கை / நிதானம் 

ஒரு தம்பதி தங்களின் இருபத்தி ஐந்தாவது வருட கல்யாண தினத்தை கொண்டாட இங்கிலாந்து சென்றார்கள். அங்கு ஒரு பண்டைய கால பொருட்கள் விற்பனை செய்யும் கடைக்குச் சென்றனர். மண்ணால் செய்யப்பட்ட சில பொருட்களும் இருந்தன. அதில் ஒரு அழகான டீ கோப்பை அவர்களின் கண்ணை கவர்ந்தது. இருவரும் அந்த கோப்பையை வாங்க வேண்டும் என்று தீர்மானம் செய்தனர்.

அப்பெண்மணி கோப்பையின் அருகே சென்றவுடன், கோப்பை பேச தொடங்கியது, “என் கதை உனக்கு புரியாது. நான் எப்பொழுதும் இந்த கோப்பையாக potter and the clay picture twoஇருந்ததில்லை.” ஒரு காலத்தில் வெறும் களிமண் உருண்டையாக இருந்தேன். என் முதலாளி என்னை உருட்டி, தட்டி பக்குவம் படுத்துவதற்கு பல தடவை  அதே செயல்களை செய்தார். நான் கூச்சலிட்டு கதறினேன். “என்னை விட்டு விடுங்கள், எனக்கு பிடிக்கவில்லை” என்று கெஞ்சினேன். ஆனால் அவர் புன்சிரிப்புடன் , “இப்பொழுதே இல்லை” என முணுமுணுத்துக் கொண்டே சென்றார். பிறகு என்னை ஒரு சக்கரத்தில் வைத்து பல முறை சுழற்றினார். “நிறுத்துங்கள், என் தலை சுற்றுகிறது” என கதறினேன். இப்பொழுதும் என் முதலாளி மெளனமாக இருந்தார். பிறகு என்னை சுழற்றி, ஊசியால் குத்தி எனக்கு ஒரு உருவம் கொடுத்தார்.  என்னை சூட்டடுப்பில் வைத்தார்.  வலி பொறுக்கவில்லை. என்னை வெளியேற்றும்படி கெஞ்சினேன்.

இனிமேல் தாங்கமுடியாது என்று எண்ணிய போது கதவு திறக்கப்பட்டது. என்னை கவனமாக வெளியே எடுத்து ஒரு அடுக்கு தட்டில் வைத்தார். சூடு தணிந்து குளிர்ந்த நிலைக்கு வந்தேன். “ஆஹா, நன்றாக இருக்கிறது” என நினைத்த போது முதலாளி என்னை எடுத்து வர்ணம் பூசத் தொடங்கினார். அந்த வர்ணத்தின் வாசம் கடுமையாக இருந்ததால், எனக்கு தாங்க முடியவில்லை. நிறுத்துங்கள் என நான் கத்தியதும் அவர் மெளனமாக இல்லை என்பது போல தலையை அசைத்தார்.

என்னை மறுபடியும் சூட்டடுப்பில் வைத்தார். இந்த சமயம் வலி இருமடங்கு அதிகமாக இருந்தது. தாங்க முடியாமல் அலறினேன். சிறிது நிமிடங்களில் என்னை வெளியே எடுத்தார். ஒரு கண்ணாடியை என்னிடம் கொடுத்து, என் உருவத்தைப் பார்த்து கொள்ளச் சொன்னார். என்ன ஆச்சரியம்!!! அவ்வளவு அழகாக இருந்தேன் நம்பவே முடியவில்லை

பிறகு அவர் என்னிடம் கூறிய அழகான வார்த்தைகள், “நினைவில்  வைத்து கொள். உன்னை துன்புறுத்தி அடித்து, உருட்டி செய்ததால் தான் இன்று நீ அழகாக இருக்கிறாய். அப்படியே விட்டிருந்தால் காய்ந்து அசிங்கமாக இருந்திருப்பாய். சக்கரத்தில் உன்னை சுழற்றாமல் இருந்திருந்தால் தூள் தூளாக நொறுங்கி போயிருப்பாய். அடுப்பு சூட்டில் வைக்காமல் இருந்திருந்தால் நீ சிதைந்து, அழிந்து போகியிருப்பாய். வர்ணம் பூசின போது அந்த வாசம் தாங்கவில்லை என்று தெரியும். தெரிஞ்சும் நான் செய்த காரணம் உன்னை வலிமையாக்குவதற்கு தான். இரண்டாவது முறை சூட்டில் வைக்காமல் போகியிருந்தால், நீ பிழைத்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை. எல்லாம் செய்த பிறகு தான் உனக்கு அழகு கூடியிருக்கு.”

நீதி:

the potter and the clay picture 3நம்பிக்கை வாழ்க்கையில் மிக முக்கியம். கடவுள்/குரு/வழிகாட்டி  யாராக இருந்தாலும் நமக்கு எது நல்லதோ அதை தான் செய்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையோடு செயல்பட வேண்டும். மேன்மையான ஒரு குறிக்கோளை அடைய வேண்டும் என்றால் அதற்காக பாடுபட வேண்டும். செல்லும் பாதையில் தடங்கல் வரும். ஆனால் அயராத உழைப்பும், பொறுமையும் அவசியம். நம் லட்சியத்தை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, பாதையில் தயங்கி நிற்காமல் முன்னேற வேண்டும்.

மொழி பெயர்ப்பு: 

சரஸ்வதிரஞ்சனி

Source:

 http://saibalsanskaar.wordpress.com