விலை உயர்ந்த வாள்

the precious sword picture 1

நீதி – அஹிம்சை / பொறுமை 

உபநீதி – சமாதானம், அமைதி 

ஒரு காலத்தில், விலை உயர்ந்த வாள்  ஒன்று இருந்தது.  இந்த வாள் ஒரு அரசுனுடைய உரிமைப் பொருளாகக் கருதப்பட்டது.  பல சமயங்களில், அரசன் கேளிக்கைகளிலும்,  விருந்துகளிலுமே தன் சமயத்தை வீணாக்கினார். ஒரு முறை,  அடுத்த நாட்டு அரசருடன் ஒரு சிறிய தகராறு நடந்து, கடைசியில் போர் புரியும் வரை வந்து விட்டது.

விலை உயர்ந்த வாள் உற்சாகத்துடன் போரிட எண்ணியது. இதுவே முதல் முறையாக உபயோகப்படப் போகிறது என்பதனால் தன் மதிப்பையும், வீரத்தையும் சிறந்த முறையில் காண்பித்து, ராஜ்ஜியத்தில் நல்ல பெயர் எடுக்க விரும்பியது. போர் நடக்கப் போகும் இடத்துக்குச் சென்றவுடன், தான் பல போர்களில் வெற்றி அடைந்து விட்டதாக எண்ணியது. ஆனால் அங்கு சென்ற போது, முதல் போர் முடிந்து, அங்கு நடந்த சம்பவங்களைப் பார்த்தது; தான் எண்ணியவாறு அங்கு எதுவுமே நடக்கவில்லை; பளபளக்கும் ஆயுதங்களையோ, வீரர்களையோ அது காணவில்லை. அங்கு இருந்தவை எல்லாம் முறிந்த ஆயுதங்களும், பசியாலும், தாகத்தாலும் தவிக்கும் வீரர்களும் மட்டுமே. உண்ண உணவு ஒன்றும் இருக்கவில்லை. எல்லா உணவும் அசுத்தமாகவும், துர்நாற்றத்துடனும் இருந்தன. மக்களில் சிலர் இறந்தும், சிலர் ரத்தம் வழியும் காயங்களுடனும் பூமியில் கிடந்தனர்.

அந்தச் சமயத்தில், வாளுக்கு போர் மற்றும் சண்டை மேல் ஒரு வெறுப்பு உண்டாயிற்று. அதற்குப் பதிலாக சமாதானமாகப் போட்டிகளிலும், பந்தயங்களிலும் பங்கு கொள்ள விரும்பியது. அன்று இரவு கடைசிக் கட்டப் போர் தொடங்குவதற்குமுன், போரை நிறுத்த ஒரு வழி தேடியது. சிறிது நேரத்திற்குப் பின், வாள் அதிர்ந்து,  ஊசலாடத் தொடங்கியது. முதலில் சிறிதாக இருந்த சத்தம், பிறகு மிகவும் அதிகமாகி,  கோபப்படும் அளவிற்கு ஆனது. மற்ற போர் வீரர்களின் ஆயுதங்களும் வாட்களும் அரசரின் வாளிடம் வந்து, சத்தம் செய்யும் காரணத்தை அறிய விரைந்தன. அதற்கு பதிலாக அரசரின் வாள் “நாளைப் போர் புரிவதில் எனக்கு இஷ்டம் இல்லை. எனக்குச் சண்டை பிடிக்கவில்லை” என்றது. மற்ற வாட்கள், ”எங்கள் யாருக்குமே போர் பிடிக்கவில்லை, ஆனால் நாம் என்ன செய்ய முடியும்?”என்றன. உடனே அரசரின் வாள் தன்னைப் போல மற்ற வாட்களையும் அதிர்ந்து ஊசலாடும்படிக் கேட்டுக் கொண்டது. சத்தம் அதிகமானால் யாராலும் தூங்க முடியாது என்று கூறியது. மற்ற வாட்களும் உடனே அதிர்ந்து ஊசலாடத் தொடங்கின. இதைக் கேட்ட விரோதிகளின் ஆயுதங்களும் சத்தம் போடத் தொடங்கின. காதே செவிடாகும் போல இருந்ததனால் ஒருவராலும் தூங்க முடியவில்லை.

மறு நாள் போர் தொடங்க வேண்டிய சமயத்தில், எல்லோரும் அயர்ந்து உறங்கினர். மாலை தூங்கி எழுந்தவுடன், மறு நாள் போரை ஆரம்பிக்க நினைத்தனர். ஆனால் வாட்கள் அன்று இரவும் ஓசைப் படுத்தி சமாதான கீதத்தைத் தொடங்கின. இவ்வாறு ஏழு நாட்கள் சென்றபின்,  இரு அரசர்களுமே, போரை நிறுத்தி,  சமாதானம் செய்ய விரும்பினர்.

அனைவரும் சண்டை இல்லாமல், சமாதானமாக, சந்தோஷத்துடன் தம் நாட்டுக்குத் திரும்பினர். அடிக்கடி சந்தித்து, தன் அனுபவங்களைக் கூறி மகிழ்ந்தனர்; இரு நாடுகளையும் சேர்த்து வைத்த காரணம் சண்டையிட காரணமாக இருந்ததைக் காட்டிலும் மிகச் சிறப்பாக இருப்பதை மக்கள் உணர்ந்தனர்.

நீதி

மகிழ்ச்சியும் சமாதானமுமே யாவரும் விரும்புவது. பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கப் போர் சரியாகாது. அஹிம்சையே சமாதானம் தரும் சிறந்த சாதனமாகும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s