இரு முயல்கள்

நீதி – நன் நடத்தை

உபநீதி – அறிவை பகிர்ந்து கொள்ளுதல் / உதவி புரிதல் 

Two rabbits 1

மிண்டு, விங்கி என்று இரு முயல்கள் நண்பர்களாக இருந்தன. இருவரும் ஒன்றாக தினமும் உலாவச் சென்றன.  ஒரு நாள், விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, வழியில் இரண்டு கேரட்டுகளைப் பார்த்தன. அதிக இலைகள் நிறைந்த ஒரு பெரிய கேரட்டும், சிறியது ஒன்றும் இருந்தது.

மிண்டு ஊக்கமுடன் பெரிய கேரட்டை நோக்கிக் குதித்துச் சென்றது.

“நான் இந்தக் கேரட்டை எடுத்துக் கொள்கிறேன்” என்று ஆர்வத்துடன் தோண்ட ஆரம்பித்தது.Two rabbits 2

விங்கி மற்றொரு கேரட்டை எடுத்துக் கொண்டது. நினைத்ததை விடப் பெரிதாக இருந்ததை மிண்டு ஆச்சரியத்துடன் பார்த்து, “இது எப்படி சாத்தியமாகும்?” என வினவியது. அதற்கு விங்கி, “பெரிய இலைகள் என்பதனால் கேரட் பெரிதாக இருக்க வேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தம் இல்லை” என்று பதிலளித்தது. பின்னர், இருவரும் நடக்க தொடங்கின.

சில நிமிடங்களில்,  முயல்கள் மீண்டும் இரண்டு கேரட்டுகளைப் பார்த்தன. கேரட்டின் இலைகள் வெவ்வேறு பரிமாணங்களில் இருந்தன. இந்த முறை, மிண்டு விங்கியை எடுக்கச் சொன்னது. விங்கி கேரட்டின் அருகே சென்று, முகர்ந்து பார்த்து சோதித்தது. பின்னர், Two rabbits 3பெரிய இலைகள் கொண்ட கேரட்டை எடுத்துக் கொண்டது. மிண்டு எடுத்துக் கொண்ட மற்றொரு கேரட் சிறியதாக இருந்தது.

மிண்டுவுக்கு மிகவும் குழப்பமாக இருந்தது.

பின்னர், மிண்டு விங்கியிடம், “சிறிய இலைகள் கொண்ட கேரட் அளவில் பெரியதாக இருக்கும் என்று நீ தானே சொன்னாய்?” எனக் கேட்டது.

அதற்கு விங்கி, “இலைகளைப் பார்த்து தீர்மானிக்கக் கூடாது என்று தான் சொன்னேன். மேலும், தேர்ந்தெடுப்பதற்கு முன், தீவிரமாக யோசிக்க வேண்டும்” என்றும் கூறியது.

மூன்றாவது முறையாக, மீண்டும் கேரட்டை இரு முயல்களும் பார்த்தன. மறுபடியும் இலைகள் வேறுபட்டிருந்தன; மிண்டுTwo rabbits 4 மிகுந்த குழப்பத்துடன் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் நின்றது. விங்கி மிண்டுவை தேர்ந்தெடுக்கச் சொன்னது. மிண்டு கேரட் எடுப்பது போல் முகர்ந்து பார்த்துப் பாசாங்கு செய்தது. தான் தன் நண்பனைப் போல அறிவாளி இல்லை என்று புரிந்து கொண்டு, குழப்பமான முகத்துடன் விங்கியை நோக்கியது. இன்முகத்துடன் கேரட் அருகே சென்று அதை ஆராய்ந்த பின் ஒரு கேரட்டை விங்கி எடுத்தது. பின்னர், மிண்டு தன் தோள்களைக் குலுக்கிக் கொண்டு அடுத்த கேரட்டை எடுக்கச் சென்றது. ஆனால் விங்கி மிண்டுவிடம் தான் எடுத்த கேரட்டைக் கொடுத்தது. அதற்கு மிண்டு,  “நீ தான் முதலில் தேர்ந்தெடுத்ததால் அந்த கேரட் தான் பெரியதாக இருக்கும். நீ என்னை விட புத்திசாலி” என்றது.

அறிவைப் பகிர்ந்து கொண்டு, ஒன்றாக வாழும் நுட்பம் இல்லையெனில் ஒருவனுக்கு அறிவு இருந்து என்ன பயன்? மிண்டு கடைசியாக விங்கி செய்தது தான் சரி என்ற முடிவுக்கு வந்தது.

நீதி

கற்றது அனைத்தையும் மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். உலகத்தில் மாறுதல்களை ஏற்படுத்த நாம் முதலில் புத்திசாலித்தனமாகச் செயல்பட்டு, அனைவருடனும் நமக்குத் தெரிந்த நல்ல விஷயங்களை பகிர்ந்து கொண்டு, மெய்யறிவுடன் செயல்பட வேண்டும்.

“ஒருவன் அறிவில் உணர்ந்த எதையும்,

உலகோர் அனைவரும் ஒத்தனு பவிக்க

பரவச் செய்து பயன்விளை விக்கும்

அற்புத அறிவின் சிற்பமே மனிதன்

வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்கள்

மொழி பெயர்ப்பு:

ஜெயா, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s