Archive | July 2016

கடவுள் பக்தி

kadavul bhakthi endraal enna1

நீதி – பக்தி

உபநீதி – நம்பிக்கை

kadavul bhakthi endraal enna2பூலோகத்தில் ஒரே தெருவில் ஒரு செருப்பு விற்கும் தொழிலாளியும், ஒரு செல்வந்தரும் இருந்தனர். செருப்புத் தொழிலாளி தினமும் தன்kadavul bhakthi endraal enna3 செருப்புக் கடையின் ஓரத்தில் கடவுள் படம் ஒன்றை வைத்து அதை வணங்கி வந்தார்.

செல்வம் இல்லாவிட்டாலும் மகிழ்ச்சியாகவும், மன அமைதியுடனும் இருந்தார்.  செல்வந்தரோ தினமும் காலையில் குளித்துவிட்டு, பல மணி நேரம் பூஜை செய்வார். பல தலைமுறைக்கு செல்வம் இருந்தும் நிம்மதியின்றி வாழ்ந்து வந்தார்.

kadavul bhakthi endraal enna4ஒரு நாள் நாரத முனிவர் விஷ்ணுவைப் பார்த்து “அந்தச் செல்வந்தர் மிகுந்த பக்திமானாக இருக்கிறார்; தினமும் உங்களுக்குப் பல மணி நேரம் பூஜை செய்கிறார். அவர் நிம்மதியாய் வாழ ஏதாவது செய்யக் கூடாதா?” என்றார்.

விஷ்ணுவும் அதற்கு சம்மதித்து விட்டு நாரதரை பூலோகத்துக்கு அனுப்பினார். போகும்போது நாரதரிடம், “நீங்கள் கீழே சென்று, ‘நான் நாராயணனிடமிருந்து வருகிறேன்,’ என்று செல்வந்தரரிடம் சொல்லுங்கள். அவர் “தற்பொழுது நாராயணன் என்ன செய்து கொண்டு இருக்கிறார்?” என்று கேட்பார். அதற்கு நீங்கள் “நாராயணன் தற்போது ஓர் ஊசியின் காது வழியாக யானையை நுழைத்துக் கொண்டு இருக்கிறார் என்று பதில் சொல்லுங்கள். அப்படியே அந்தச் செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளியையும் போய் பார்த்துவிட்டு வந்துவிடுங்கள்” என்று சொல்லி அனுப்பினார் விஷ்ணு.

நாரதரும் முதலில் செல்வந்தரின் வீட்டுக்கு சென்றார். பூஜை எல்லாம் முடித்துவிட்டு வந்த செல்வந்தர், நாரதரிடம், “நீங்கள் யார்?” என்று கேட்க, நாரதர் தான் நாரயணரிடமிருந்து வந்திருப்பதாகச் சொல்கிறார்.

அதற்கு அந்தச் செல்வந்தர் “தற்போது நாராயணன் என்ன செய்து கொண்டு இருக்கிறார்?” என்று கேட்க, நாரதரும், நாராயணன் ஓர் ஊசியின் காது வழியாக யானையை நுழைத்துக் கொண்டிருப்பதை பார்த்தாகச் சொல்கிறார். அதற்கு அந்த செல்வந்தர் “அது எப்படி முடியும்? இது என்ன நடக்கின்ற காரியமா?” என்று கேட்டார்.

kadavul bhakthi endraal enna5நாரதர் அடுத்ததாக அந்தச் செருப்புத் தொழிலாளியைப் பார்க்கச் சென்றார்.

அவரிடமும் இதே உரையாடல் நடந்தது. ஆனால் கடைசி பதிலுக்கு அந்தச் செருப்புத் தைக்கும் தொழிலாளி, “இதில் என்ன விந்தை? ஒரு பெரிய ஆலமரத்தை சின்ன விதையில் அடக்கியவர்; பிரபஞ்சத்தை தன் வாயில் காண்பித்தவர்; அவருக்கு யானையை ஊசியில் நுழைப்பது என்ன பெரிய விஷயமா?” என்று பதில் சொன்னார்.

அவர்கள் இருவரும் சொன்ன பதிலை நாராயணனிடம் வந்து சொன்னார் நாரதர்.  கடவுள் பக்தி என்பது, பூஜை, புனஸ்காரங்கள் செய்வது மட்டுமில்லை.

இறைவனின் பாதத்தைப் பூரண நம்பிக்கையுடன்  நீயே சரணம் என்று  பற்றுவதே “உண்மையான பக்தி”. இப்பொழுது தெரிகிறதா, ஏழையின் நிம்மதிக்கு காரணம் என்று பதிலளித்தார் நாராயணன்.

நீதி

kadavul bhakthi endraal enna6வாழ்க்கையில் நம்பிக்கை மிகவும் அவசியம். ஒரு சிறிய விதையில் பிரம்மாண்டமான ஆலமரத்தை அடக்கியவர் அவர்; இந்த பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கிய கடவுளுக்கு எல்லாம் சாத்தியம். கீதையில் பகவான் கூறியது:

மயாத்யக்ஷேண ப்ரக்ருதி:

ஸூயதே ஸ-சராசரம்

ஹேதுனாநேன கௌந்தேய

ஜகத் விபரிவர்ததே

எனது சக்திகளில் ஒன்றான இந்த ஜட இயற்கை, எனது மேற்பார்வையில் செயல்பட்டு, அசைகின்ற மற்றும் அசையாதவற்றை எல்லாம் உண்டாக்குகின்றது. அதன் ஆணைப்படி, இந்தத் தோற்றம் மீண்டும் மீண்டும் படைக்கப்பட்டு அழிக்கப்படுகின்றது.

கடவுளிடம் முழு நம்பிக்கை வைத்து, அவர் பாதங்களில் சரணடைந்தால், தெளிவாக சிந்திக்கும் மனப்பான்மையும், பேரின்பம் நிறைந்த வாழ்க்கையும் நிச்சயம்.

Advertisements

இரண்டு ஓநாய்கள்

Two wolves1

நீதி –  நன் நடத்தை

உபநீதி – வேறுபாடு கண்டறிதல்

ஒரு நாள், மாலைப் பொழுதில் வயதானவர் ஒருவர் தன் பேரனிடம் மனதில் உள்ள போராட்டத்தைப் பற்றி உரையாடிக் கொண்டிருந்தார். “நம் மனதில் உள்ள இரண்டு ஓநாய்களுக்கு மத்தியில் தான் போராட்டம்” என்றார்.Two wolves2

ஒன்று தீமை. அது கோபம், பொறாமை, துக்கம், வருத்தப்படுதல், பேராசை, திமிர், சுயநலம், பரிதாபம், குற்றம், மனக்கசப்பு, தாழ்வு மனப்பான்மை, பொய், கர்வம், அஹங்காரம் மற்றும் தற்பெருமை என கூறலாம்.

Two wolves3மற்றொன்று நன்மை. அது மகிழ்ச்சி, சமாதானம், அமைதி, அன்பு, நம்பிக்கை, பணிவு, கருணை, பச்சாதாபம், பெருந்தன்மை, உண்மை மற்றும் கருணை என கூறலாம்.

இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த பேரன் தாத்தாவிடம், “இதில் எந்த ஓநாய் வெற்றிகரமாக திகழும்” என வினவினான்.

அதற்குத் தாத்தா, “எதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து பாராட்டுகின்றாயோ அந்த ஓநாய் தான் ஜெயிக்கும்” என்று கூறினார்.

நீதி

நன்மை அல்லது தீமையான விஷயங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது நம் கையில் தான் இருக்கின்றது. எந்த விதமான பண்புகளை மேம்படுத்தி, நடைமுறையில் பின்பற்றுகிறோமோ, அதற்கேற்ப வாழ்க்கை அமைகிறது. குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே நல்ல பழக்கங்களை கற்பித்தால், அவர்கள் சிறந்த மனிதர்களாகவும், நல்ல குடிமக்களாகவும் திகழ்வார்கள். குழந்தைகளை அவ்வாறு வளர்ப்பது பெரியவர்களின் கடமையாகும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

ஜெயா, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

மன நிம்மதிக்காக அலைந்த பணக்கார மனிதன்

நீதி –  செய்நன்றி 

உபநீதி – சமாதானம் / மன நிறைவு 

பணக்கார மனிதன் ஒருவன், பணத்தால் வாங்கக் கூடிய அனைத்து  இன்பங்களையும் அனுபவித்தும் கூட வாழ்க்கையில் மன நிறைவு இல்லாமல் தவித்தான்rich man searching for peace of mind2. rich man searching for peace of mind1உண்மையான மன நிம்மதி எங்கே கிடைக்கும் என்று அறியாமல் அலைந்து கொண்டிருந்தான். பல ஞானிகளிடம் விசாரித்துக் கடவுள் வழிபாடு மற்றும் பலவிதமான சடங்கு முறைகள் செய்த போதிலும், பலன் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை.

இறுதியாக, ஒரு ஞானியிடம் சென்று, அவரைத் தொடர்ந்து சித்திரவதை செய்து, தன் துன்பங்களை எடுத்துரைத்தான். “ஒவ்வொரு நாளும், நாம் வாழும் வாழ்க்கையில் ஒரு நாள் குறைவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த வரையறுக்கப்பட்ட வாழ்க்கையில் நீங்கள் என்ன உதவி செய்கின்றீர்கள்? நீங்களெல்லாம் ஒரு ஞானியா? சரியான பாதையை எனக்கு காண்பிக்க உங்களால் முடியவில்லை. எனக்கு ஒரு நாளில் 24 rich man searching for peace of mind3மணி நேரம் முழுவதும் இந்த குறிக்கோளை அடைவதில் ஒதுக்க முடியும்; வேலை செய்து பணம் சம்பாதிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. எனக்கு குழந்தைகளும் இல்லை. நான் சம்பாதித்த பணமே 10 ஜென்மங்களுக்குத் தாராளமாக போதும்” என்றான். இந்த ஞானி உடனடியாக பணக்காரனை இஸ்லாமிய மறைமெய்ஞானி ஒருவரிடம் அனுப்பினார். எல்லோரும் அந்த ஞானியை தன்னிலை மறந்த ஒருவராக நினைத்த போதிலும், உண்மையில் நிதான புத்தியுடன் தான் செயல்பட்டார். பல ஞானிகள் தங்கள் சீடர்களை அவரிடம் அனுப்பினர்.

பணக்காரன் ஒரு பெரிய பையில் வைரம், மாணிக்கம், நீலம் மற்றும் மரகதம் நிரப்பி, மரத்தடியில் அமர்ந்திருந்த மெய்ஞானியிடம் rich man searching for peace of mind4சென்றான். அவனுடைய வாழ்க்கையின் சோகக் கதையைச் சொன்னான்.  “என்னிடம் லட்ச கணக்கில் பணம் இருக்கிறது என்று உங்களிடம் தெரிவிக்கத் தான், பையில் விலை மதிப்புள்ள பொருள்களைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன். எனக்கு மன அமைதி வேண்டும்”  என்றான்.  உடனே மெய்ஞானி, “நான் கொடுக்கிறேன்rich man searching for peace of mind5. தயாராக இருக்கவும்!” என்று சொன்னவுடன் பணக்காரனுக்கு அதிசயமாக இருந்தது. பல ஞானிகளைப் பார்த்திருக்கிறோம், ஆனால் இவ்வளவு விரைவாக மன நிம்மதியை கொடுக்க ஒருவர் கூட முன் வந்ததில்லை என்ற எண்ணத்துடன் பார்த்தான். தன்னிலை மறந்த ஞானி தானோ என்ற சந்தேகம் இருந்தது. சிறு தயக்கத்துடன், “தயாராக இருக்கிறேன்” என்று சொன்ன அடுத்த நிமிடமே அந்த விலையுயர்ந்த பையைத் தூக்கிக் கொண்டு ஞானி ஓடினார்.

rich man searching for peace of mind6அந்தச் சிறு கிராமத்தில் இருக்கும் அனைத்து வீதிகளையும் மெய்ஞானி தெரிந்து வைத்திருந்தார். பணக்காரன் வாழ்க்கையில் இப்படி ஓடினதில்லை. ஞானியைப் பின்தொடர்ந்து பணக்காரனும் ஓடினான். “நீ என்னை ஏமாற்றி விட்டாய்! இவர் ஞானி அல்ல. ஏதோ சூழ்rich man searching for peace of mind7ச்சி செய்கிறார்” என்று பணக்காரன் கூச்சலிட்டான். அவன் பருமனாக இருந்ததனால் வேகமாக ஓடவும் முடியவில்லை. ஞானி பல வீதிகளுக்குள் சென்றார். கூட்டம் கூட்டமாக மக்கள் இந்த வேடிக்கையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். ஒருவர் கூட பணக்காரனின் உதவிக்கு வரவில்லை. அந்த ஞானி ஏதோ காரணத்திற்காகச் செய்கிறார் என்று புரிந்து கொண்டனர்.

கடைசியில், அந்த பணக்காரன் ஒரு மரத்தடியில் வந்து சேர்ந்தான், அங்கு ஞானி அந்தப் பையுடன் காத்துக் கொண்டிருந்தார். பணக்காரன் கோபத்தில் அர்த்தமற்ற வார்த்தைகளைப் பேசிய போது, “இந்த முட்டாள்தனத்தை நிறுத்து; rich man searching for peace of mind8பையை எடுத்துக் கொள்” என்று ஞானி அதட்டினார்.

பணக்காரன் பையை வேகமாகப் பற்றிக் கொண்டான். உடனடியாக ஞானி, “இப்போது எப்படி இருக்கிறது?” என்று கேட்டதற்கு, “நான் மன நிம்மதியுடன் இருக்கிறேன்” என்று பதிலளித்தான். அதற்கு ஞானி, “நான் உனக்கு மன நிம்மதி கொடுக்கின்றேன் என்ற வாக்கைக் காப்பாற்றி விட்டேன்” என்று கூறி ஒருவரையும் இனிமேல் மன நிம்மதி வேண்டும் என்று கேட்கக் கூடாது என்ற அறிவுரையும் கொடுத்தார். மேலும், மிக அழகான வார்த்தைகளையும் கூறினார். “உனக்கு வாழ்க்கையில் எல்லாம் வழங்கப்பட்டதால், அதன் அருமை புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. இந்த விலையுயர்ந்த கற்களைத் தொலைத்த பிறகு, அதன் அருமை  உனக்குப்  புரிகிறது” என்றார்.

நீதி

கடவுள் உனக்கு அன்பாக அளித்த பொக்கிஷங்களை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, அதன் அருமையைப் புரிந்து கொள்ளவும். பல சமயங்களில், ஒரு பொருள் தொலைந்த பிறகு தான் அதன் அருமை புரிகிறது. பிரம்மாண்டமான மாளிகைகளில் இருப்பவர்களுக்கு அதன் அருமை புரிவதில்லை. பண வசதி இருக்கும் பலர் ஏழ்மையின் கொடூரங்களைப் புரிந்து கொள்வதில்லை. கடவுளால் அன்பாக வழங்கப்பட்ட பொக்கிஷங்களை சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள். நல்ல விஷயங்களாக இருந்தால், மற்றவர்களிடமிருந்து கற்றுக் கொள்ளுங்கள். இல்லாதவர்களைப் பார்த்து கடவுள் நமக்கு வழங்கியிருப்பதை நினைத்து  மகிழ்ச்சியடைந்து வாழ்க்கையில் செயற்பட்டால், மன அமைதி கிடைக்கும்.

rich man searching for peace of mind9

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

காந்திஜியின் நேர்மை

நீதி – உண்மை

உப நீதி – நேர்மை

A portrait of Mahatma Gandhi when he was seven years old.

மோகன்  கூச்ச சுபாவமுடைய மாணவன். பள்ளிக்கூட மணி ஓசை கேட்டவுடன் தனது புத்தகங்களை எடுத்துக் கொண்டு வீட்டிற்கு விரைந்து செல்வான். மற்ற  மாணவர்கள்  நடு வழியில் நின்று விடுவார்கள், சிலர் பேசுவதற்கும், பலர் விளையாடுவதற்கும். மற்றவர்கள் அவனைப் பார்த்து கேலி செய்வார்களோ என்ற பயத்தினால்  மோகன் நேராக வீட்டிற்குச் சென்றான்.

ஒரு நாள், அனைத்துப் பள்ளிகளின் மேற்பார்வையாளர் திரு. கில்ஸ் என்றவர் பள்ளிக்கு வருகை புரிந்தார். அவர் வகுப்பில் உள்ள சிறுவர்களுக்கு ஐந்து ஆங்கில வார்த்தைகளைக் கொடுத்து, எழுத்துக்கூட்டி எழுதச் சொன்னார்.  மோகன் நான்கு வார்த்தைகளைச் சரியாக எழுதினான். இறுதியில் கெட்டில் என்ற வார்த்தையை  அவனால் சரியாக எழுத முடியவில்லை. அதைக் கவனித்த வகுப்பு ஆசிரியர் மேற்பார்வையாளர் பின்னால் நின்று கொண்டு,  பக்கத்தில் அமர்ந்திருக்கும் மாணவனின்  சிலேட்டிலிருந்து எழுதச் சொன்னார்; மோகன் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை. மற்ற சிறுவர்கள் அனைவரும் ஐந்து வார்த்தைகளையும் சரியாக எழுதி இருந்தார்கள். ஆனால் மோகன் நான்கு வார்த்தைகளை மட்டுமே எழுதி இருந்தான்.

மேற்பார்வையாளர் சென்ற பிறகு, ஆசிரியர் மோகனை, “பக்கத்தில் இருக்கும் மாணவனின் சிலேட்டிலிருந்து பார்த்து எழுதச் சொன்னேன்;  உன்னால் அதைக் கூட சரியாக செய்ய முடியவில்லையா?” என்று கோபமுற்றார். வகுப்பில் உள்ள அனைவரும் சிரித்தனர்.

அன்று மாலை மோகன் வீட்டிற்குச் செல்லும் போது வருத்தம் அடையவில்லை. தான் செய்தது சரிதான் என்று அவன் எண்ணினான். ஆசிரியர் அவனை ஏமாற்றச் சொன்னது தான் மிகவும் வேதனையாக இருந்தது.

நீதி:

gandhijis honesty picture 2நேர்மையே சிறந்த கொள்கை. நாணயமற்ற வாழ்க்கை வெற்றிக்கு வழி வகுக்காது. குழந்தைகளுக்குச் சிறு வயதிலிருந்து நற்பண்புகளான நேர்மை மற்றும் உண்மையின் முக்கியத்துவத்தைக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். அப்போது தான், வாழ்க்கையில் பேரின்பமும், மன நிறைவும் இருக்கும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

ஜெயா, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

முதியவரும் கடவுளும்

old man and his god - picture 1

நீதி – உண்மை / நேர்மை 

உபநீதி –  நம்பிக்கை / மன நிறைவு

சில வருடங்களுக்கு முன்பு, நான் தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாநிலத்தில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தேன். வங்காள விரிகுடாவில் தீவிரமான காற்றழுத்தத்தினால், இருண்ட மேகங்களுடன் பலத்த மழை பெய்து கொண்டிருந்தது. சாலைகள் அனைத்தும் நீர் நிரம்பி வழிந்தன. ஓட்டுநர் வண்டியை ஒரு கிராமத்திற்கு அருகில் நிறுத்தி, “வண்டியைத் தொடர்ந்து ஓட்ட கடினமாக இருக்கும். வண்டியில் உட்கார்ந்துக் கொள்வதை விட, நீங்கள் விருப்பப்பட்டால், அருகில் பாதுகாப்பாக எங்கேயாவது சென்று வாருங்கள்” என்றார்.

யாரையும் தெரியாத புது இடம், இக்கட்டான சூழ்நிலையில் சிக்கிக் கொண்டு விட்டோமே என்று கவலையாக இருந்தது.  ஆனால், அதை பொருட்படுத்தாமல் குடையை எடுத்துக் கொண்டு பலத்த மழையில் அந்த சிறு கிராமத்தை நோக்கி நடந்தேன். (தற்சமயம் கிராமத்தின் பெயர் ஞாபகத்திற்கு வரவில்லை) கும்மிருட்டில், மின்சாரமும் இல்லாமல் மழையில் நடப்பது சற்று கடினமாகத் தான் இருந்தது.

old man and his god picture 2கண்ணுக்கு எட்டிய தூரத்தில் ஒரு கோவில் தெரிந்தது. அங்கு பாதுகாப்பாக இருக்கும் என எண்ணி, கோவிலை நோக்கிச் சென்றேன். பாதி வழியில், பலத்த காற்று வீசியதால், குடை பறந்து சென்று, நான் நன்றாக நனைந்து விட்டேன். கோவிலுக்குள் காலடி வைத்தவுடன் ஒரு வயதானவர் கூப்பிடும் ஒலி காதில் விழுந்தது. எனக்கு தமிழ் அறியாத மொழி என்ற போதிலும், அந்தக் குரலில் அக்கறை தெரிந்தது. பல இடங்களுக்கு பயணம் செய்திருந்ததால், ஒவ்வொரு குரலிலும் வெளிப்படும் உணர்ச்சிகளை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

யார் என்று எட்டிப் பார்த்தேன்; என் அபிப்பிராயத்தில் அவருக்கு 80 வயது இருந்திருக்கும். அவர் அருகில், ஒரு வயதான பெண்மணி நம் பாரம்பரிய 9 கஜ புடவையை அணிந்திருந்தார். அந்த பெண்மணியிடம் ஏதோ சொல்லிவிட்டு, என்னிடம் ஒரு கறை படியாத துண்டை வயதானவர் நீட்டினார். துடைக்கும் போது தான் அந்த வயதானவருக்கு கண் சரியாக தெரியாது என்று உணர்ந்தேன். சுற்றுப்புறச் சூழ்நிலையிலிருந்து, அவர்கள் ஏழ்மையான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும் தெரிந்து கொண்டேன். இது, ஆரவாரம் அதிகமில்லாமல் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு எளிமையான சிவன் கோவிலாகத் தெரிந்தது. சிவலிங்கம் மேல் ஒரு வில்வ இலை மட்டுமே இருந்தது. கோவில் சற்று பிரகாசமாக இருந்த காரணம், ஒரு சிறிய விளக்கிலிருந்து வந்த வெளிச்சம். மினுக்குமினுக்கென அந்த வெளிச்சம் எனக்கு மன அமைதியை தந்து, கடவுளுக்கு மிக அருகில் இருக்கும் ஒரு அனுபவமும் கிடைத்தது.

எனக்கு தெரிந்த அரைகுறை தமிழில், வயதானவரை மங்கள ஆரத்தி எடுக்க வேண்டிக் கொண்டேன். அன்புடனும், பக்தியுடனும் அவர் எடுத்த பிறகு 100 ரூபாய் தட்டில் வைத்தேன்.

சங்கடமான உணர்வுடன், அந்த ரூபாயை தொட்டு விட்டு, கையை நகர்த்தினார். “நாங்கள் அதிகபட்சமாக 10 ரூபாய் தான் தட்டில் போட்டு பார்த்திருக்கின்றோம். நீங்கள் யாராக இருந்தாலும் சரி, பக்தி தான் முக்கியம், பணம் அல்ல என்று எடுத்துரைத்தார். எங்கள் மூதாதியர் காலத்திலிருந்து பழக்கம் என்னவென்றால், கோவிலுக்கு வரும் பக்தர்கள் அவர்களுக்கு முடிந்த அளவே தட்டில் வைப்பார்கள். எங்களைப் பொருத்த வரை, மற்றவர்கள் போல நீங்களும் ஒரு சிவ பக்தர். இந்த அதிகமான பணத்தை தயவு செய்து எடுத்துக் கொள்ளவும்” என்று வயதானவர் கூறினார்.

ஒரு நிமிடம் என்ன பேசுவது என்று தெரியவில்லை. வயதானவரின் மனைவி ஏதாவது சொல்வாரோ என்று பார்த்தேன்; ஆனால் நிசப்தமாக நின்று கொண்டிருந்தார். பல இல்லங்களில், மனைவி கணவனின் பேராசையை தூண்டுவதைப் பார்த்திருக்கிறேன். இங்கு, நேர் எதிராக இருந்தது. கணவர் சரியான காரியத்தை தான் செய்கிறார் என்று வலியுறுத்தினார். மழை பெய்து கொண்டிருந்ததால் அந்த இடத்திலிருந்து நகர முடியவில்லை. நாங்கள் பல விஷயங்களைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தோம். கிராமத்தில் நடக்கும் சம்பவங்கள், வாழ்க்கையின் அனுபவங்கள் மற்றும் அவர்களுக்கு பாதுகாப்பாக யார் இருக்கிறார் என விசாரித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

இறுதியாக, நான் அவர்களிடம், “நீங்கள் இருவரும் வயதானவர்கள். தினசரி தேவைகளைப் பூர்த்திச் செய்ய குழந்தைகளும் இல்லை. வயதான காலத்தில், மளிகைப் பொருட்களை விட மருந்துகள் தான் அதிகமாக தேவைப்படும். இந்த கிராமம் நகரத்திலிருந்து சற்று தொலைவில் இருக்கின்றது. நான் ஒன்று கூறலாமா?” எனக் கேட்டேன்.

தற்சமயம், நாங்கள் ஓய்வு ஊதிய திட்டம் தொடங்கியிருந்தோம். தக்க சமயத்தில் அவர்களுக்கு உதவியாக இருக்கும் என நினைத்தேன்.

இந்த முறை, அந்த வயதான பெண்மணி, “சொல் குழந்தாய்” என்றார்.

“நான் பணம் அனுப்புகிறேன். தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கியில் அல்லது தபால் நிலையத்தில் சேமிக்கவும். அதிலிருந்து வரும் வட்டியை உங்கள் மாத செலவிற்கு உபயோகிக்கலாம். அவசர மருத்துவ உதவி தேவைப்பட்டால், முதலீடு பணத்தை உபயோகிக்கலாம்” என்றேன்.

இப்போது அந்த வயதானவரின் முகம் புன்சிரிப்புடன் பிரகாசித்தது.

“நீ எங்களை விட இளமையாக இருந்தாலும், முட்டாள்தனமாக யோசிப்பது ஏன்? இந்த வயதானக் காலத்தில் எங்களுக்கு எதற்கு பணம்? பரமசிவனை வைத்தியநாதன் என்றும் அழைப்பார்கள். அவர் மஹா வைத்தியர். இந்த கிராமத்தில் பல அன்பான மக்கள் இருகின்றனர். நான் செய்யும் பூஜைக்கு அரிசி கொடுக்கின்றார்கள். எங்களுக்கு உடல் நலம் சரியில்லாத பொழுது, மருத்துவர் மருந்து கொடுக்கின்றார். எங்கள் தேவைகள் அதிகமில்லை. தெரியாத ஒருவரிடம் நான் எப்படி பணத்தை வாங்கிக் கொள்வது?  இந்த பணத்தை வங்கியில் சேமித்தால், யாருக்காவது தெரிய வந்து எங்களை தொந்தரவு செய்வார்கள். இந்த கவலைகளை நாங்கள் ஏன் சுமக்க வேண்டும்? நீ அன்பாக கொடுத்தாலும் எங்களுக்கு வேண்டாம். நாங்கள் சந்தோஷமாக இருக்கின்றோம்” என்றார்.

நீதி

கடவுளை முழுமையாக நம்பி சந்தோஷமாக இருந்தால் பேரின்பம் கிடைக்கும். நம் ஆசைகளுக்கு அளவே இல்லை. எதிர்பார்ப்பு இருந்தால், துக்கம் தான் ஏற்படும். குறைவான ஆசைகளுடன் சந்தோஷமாக இருக்கலாம்.

Story by Sudha Murthy from ‘The old man and his God’

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com