யார் சிறந்த வள்ளல்

நீதி  நன்னடத்தை

உபநீதி  தாராள மனப்பான்மை

who-is-more-generous

பல யுகங்களுக்கு முன், பகவான் கிருஷ்ணரும், அர்ஜுனனும் ஒரு கிராமத்தை நோக்கி நடந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுது அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம், “ஏன் கர்ணனைக் கொடை வள்ளல் எனக் போற்றுகிறோம்? என்னையும் அவ்வாறு சொல்லலாமே” என்று கேள்விக்கு மேல் கேள்வியுடன் தொந்தரவு செய்து கொண்டிருந்தான். உடனடியாக அர்ஜுனனுக்குப் பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் கிருஷ்ணர் செயற்பட்டார். அவர்கள் நடந்து கொண்டிருக்கும் பாதையில் இருந்த மலைகள் பொன்னாக மாறின. கிருஷ்ணர், “அர்ஜுனா, இந்த இரண்டு பொன்னாலான மலைகளை கிராமவாசிகளுக்குப் பகிர்ந்து கொடுக்கவும். ஒன்றுமே மீறாமல் எல்லாவற்றையும் கொடுத்து விடவும்” என்றார். உடனே அர்ஜுனன் கிராமத்திற்கு சென்று, எல்லா கிராமவாசிகளையும் அந்த பொன்னாலான மலைகள் அருகில் வரும்படி வெளிப்படையாகத் தெரியப்படுத்தினான். அர்ஜுனனைக் கிராமவாசிகள் பாராட்டியதை நினைத்து சற்று கர்வத்துடன் தலை நிமிர்ந்து நடந்தான். இரண்டு நாட்கள் முழுவதும், அர்ஜுனன் ஒவ்வொரு கிராமவாசிக்கும் பொன்னைப் பகிர்ந்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். மலைகளில் இருக்கும் பொன் சற்று கூடக் குறையவில்லை.

சில நிமிடங்களுக்குள், பெரும்பாலான கிராமவாசிகள் மறுபடியும் வரிசையாக நின்றார்கள். சில நேரத்திற்குப் பிறகு, அர்ஜுனன் சோர்வாக இருந்தாலும் கூட, கர்வத்தை விட முடியாமல் கிருஷ்ணரிடம், சற்று ஒய்வு எடுத்துக் கொண்ட பிறகு, வேலையைத் தொடர்வதாகச் சொன்னான். இப்போது கிருஷ்ணர் கர்ணனை அழைத்து, “இந்தப் பொன்னாலான மலைகளிலிருந்து ஒன்றுவிடாமல் எல்லோருக்கும் வாரி வழங்க வேண்டும்” என்றார். உடனே கர்ணன், இரண்டு கிராமவாசிகளை அழைத்து, “இந்த இரண்டு மலைகள் தெரிகின்றனவா? இவை அனைத்தும் உங்களுடைய சொத்து; தயவு செய்து, என்ன வேண்டுமோ, அப்படிச் செய்து கொள்ளவும்” என்று கூறியவாறு சென்று விட்டார்.

அர்ஜுனன் வாயடைத்துப் போய் உட்கார்ந்து கொண்டார். தனக்கு ஏன் இந்த எண்ணம் தோன்றவில்லை? கிருஷ்ணர் புன்சிரிப்புடன், “அர்ஜுனா, உன்னை அறியாமல், அந்தப் பொன் மேல் உனக்கு ஈர்ப்பு இருந்தது. அதனால், உன் மனதிற்கு உகந்தது எனத் தோன்றிய அளவு, ஒவ்வொரு கிராமவாசிக்கும் பகிர்ந்து கொடுத்தாய். உன் கற்பனைக்குத் தகுந்தவாறு அந்த வேலையைச் செய்தாய். ஆனால், கர்ணனுக்கு மனதில் அப்படி ஒன்றுமே இல்லை. அவனைச் சற்றுப் பார்.  மற்றவர்கள் பெருமையாக அவனைப் பற்றி பேச வேண்டும் என்றோ, அவன் சென்ற பின் மக்கள் எப்படி அவனைப் பற்றி பேசுவார்கள் என்ற எண்ணமோ, எதிர்பார்ப்போ அவனுக்கு இல்லை. இது தான் ஞானத்தின் அறிகுறி” என்றார்.

நீதி:

எதிர்ப்பார்ப்பு இல்லாமல் செயற்படுவது தான் உண்மையான அன்பு. மற்றவர்களிடமிருந்து நல்ல பெயர், கவனிப்பு அல்லது பாராட்டு வாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் செயற்படக் கூடாது. சரியான காரியமாக இருந்தால், எதையும் மனதில் வைத்துக் கொள்ளாமல் ஒழுங்குமுறையாகச் செய்து, இந்த நற்பண்புடன் எப்பொழுதும் வாழ்க்கையை வாழ்ந்தால் குழப்பமில்லாமல் பேரின்பமாக வாழலாம்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s