Archive | October 2017

குருவும் புலியும்

நீதி அமைதி

உபநீதி பொறுமை, ஒருமுகப்படுத்துதல்

The master and the tiger picture 1

ஒரு முறை, குருவும் அவருடைய சீடரும் ஒரு கிராமத்திலிருந்து மற்றொரு கிராமத்திற்குச் சென்று கொண்டிருந்தனர். அப்பொழுது திடீரென அவர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு கர்ஜனை கேட்டது. அந்த கர்ஜனை வந்த திசையில் பார்த்த பொழுது, ஒரு புலி அவர்களை பின் தொடர்ந்து வருவதைக் கண்டனர்.

அந்தச் சீடன் முதலில் அங்கிருந்து ஓடி விட வேண்டும் என்று The master and the tiger picture 2நினைத்தான்; ஆனால், அவன் தற்காப்பு நுட்பங்களைப் பின்பற்றியதால், தன் எண்ணத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு குரு என்ன செய்கிறார் என்பதையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான்.

“நாம் என்ன செய்யலாம் குருவே?” என்று சீடன் கேட்டான்.

குரு சீடனைப் பார்த்து சாந்தமான குரலில், “நமக்கு பல வழிகள் உள்ளன. நம் மனதை பயத்தால் முடக்கினால், நாம் நகர முடியாமல் போய் விடுவோம்; புலி நம்மை எது வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். மயங்கிக் கீழே விழலாம்;  நாம் ஓடலாம், ஆனால் அந்தப் புலி நம்மை பின் தொடரும். நாம் புலியுடன் சண்டை போடலாம், ஆனால் உடல் ரீதியாக அது நம்மை விட பலம் வாய்ந்தது” என்று கூறினார்.

“நம்மைக் காப்பாற்றும்படி கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்யலாம்.. திடமாக ஒருமுகச் சிந்தனையோடு செயற்பட்டால், நம் மனதின் சக்தியால் அந்தப் புலியை நாம் கட்டுப்படுத்தலாம்; புலியிடம் நாம் அன்பாகப் பழகலாம்.

நாம் நம் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, உள்ளார்ந்த சக்தியின் மேல் கவனத்தைச் செலுத்தி தியானம் செய்யலாம். இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் புலியும் அடங்கியுள்ளது எனக் கருதி, நாம் எல்லோரும் ஒன்றே என்ற உண்மையையும் புரிந்து கொண்டு, தியானம் செய்து, அதன் மூலம் புலியின் ஆன்மாவைக் கட்டுப்படுத்தலாம்.”

“இவற்றில் எந்த வழியை நீ தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறாய்?” எனக் குரு கேட்டார்.

“என்ன செய்வதென்று நீங்களே கூறுங்கள். நமக்கு அதிக அவகாசம் இல்லை.” என்று சீடன் பதிலளித்தான்.

குரு, சிறிதும் பயமின்றி, புலியின் மேல் தன் பார்வையைச் செலுத்தி, எவ்விதச் சிந்தனையுமின்றி மனதைத் தூய்மைப் படுத்திக் கொண்டு, ஆழ்ந்த  தியானத்திற்குச் சென்றார். அவர் தம் உள்ளுணர்வால், புலியையும் இந்தப் பிரபஞ்சம் முழுவதையும், அன்பு காட்டும் வகையில் மன ரீதியில் அணைத்துக் கொண்டார். இந்நிலையில், குருவின் உள்ளுணர்வு புலியின் உள்ளுணர்வோடு ஒன்றாக இணைந்தது.

இதற்கிடையில், புலி மிகவும் அருகில் வந்து அவர்கள் மீது பாய்வதற்குத் தயாராக இருந்ததைக் கண்டு, சீடன் பயத்தில் நடுங்கினான். குருவால் எவ்வாறு இவ்வளவு அமைதியாகவும், ஆபத்திலிருந்து தன்னை வேறுபடுத்திக் கொண்டும் இருக்க முடிகிறது என்று சீடன் நினைத்து வியந்தான்.

குருவோ பயமில்லாமல் தொடர்ந்து தியானத்திலேயே இருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து புலி மெதுவாகத் தன் தலையையும், வாலையும் தாழ்த்தி, பின்வாங்கி இடத்தை விட்டே சென்றுவிட்டது.

“நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்?” என்று மிகவும் ஆச்சரியத்துடன் சீடன் கேட்டான்.

“ஒன்றுமில்லை, நான் என் மனதில் உள்ள சிந்தனைகள் அனைவற்றையும் அகற்றிவிட்டு, அந்தப் புலியின் ஆன்மாவோடு என்னை ஐக்கியப்படுத்திக் கொண்டேன். நாங்கள் இருவரும் சமாதானமாக, ஆன்மீக நிலையில் இணைந்தோம். புலி, உள்ளே இருந்த அமைதி, சமாதானம் மற்றும் ஒற்றுமையை உணர்ந்தது; மேலும் அச்சப் படுத்தவோ அல்லது வன்முறையைக் கிளப்பவேண்டிய அவசியமோ எதுவுமில்லை என்பதை உணர்ந்து அது சென்று விட்டது” என்றார்.

 “நம் உள் மனது அமைதியாக இருந்தால், அந்த அமைதியும் சமாதானமும் தானாகவே நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் ஒவ்வொன்றையும் கட்டுப்படுத்தும்.” என்று குரு கூறி முடித்தார்.

The master and the tiger picture 3இதற்கிடையில், புலி மிகவும் அருகில் வந்து அவர்கள் மீது பாய்வதற்குத் தயாராக இருந்ததைக் கண்டு சீடன் பயத்தில் நடுங்கினான். குருவால் எவ்வாறு இப்படி அமைதியாகவும், ஆபத்திலிருந்து தன்னை வேறுபடுத்திக் கொண்டும் இருக்க முடிகிறது என்று சீடன் நினைத்து வியந்தான்.

The master and the tiger picture 4குருவோ பயமில்லாமல் தொடர்ந்து தியானத்திலேயே இருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து புலி மெதுவாகத் தன் தலையையும் வாலையும் தாழ்த்தி பின்வாங்கி இடத்தை விட்டே சென்றுவிட்டது.

The master and the tiger picture 5“நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்?” என்று மிகவும் ஆச்சரியத்துடன் சீடன் கேட்டான்.

“ஒன்றுமில்லை, நான் என் மனதில் உள்ள சிந்தனைகள் அனைவற்றையும் அகற்றிவிட்டு, அந்தப் புலியின் ஆன்மாவோடு என்னை ஐக்கியப்படுத்திக் கொண்டேன். நாங்கள் இருவரும் சமாதானமாக, ஆன்மீக நிலையில் இணைந்தோம். புலி, உள்ளே இருந்த அமைதி, சமாதானம் மற்றும் ஒற்றுமையை உணர்ந்தது; மேலும் அச்சப் படுத்தவோ அல்லது வன்முறையைக் கிளப்பவேண்டிய அவசியமோ எதுவுமில்லை என்பதை உணர்ந்து சென்று விட்டது” என்றார்.

“நம் உள் மனது அமைதியாக இருந்தால், அந்த அமைதியும் சமாதானமும் தானாகவே நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் ஒவ்வொன்றையும் கட்டுப்படுத்தும்.” என்று குரு கூறி முடித்தார்.

நீதி:

ஒருவனுக்கு அமைதியான மனமும், ஒருமுகப்பட்ட எண்ணங்களும் இருந்தால், அனைத்துப் பிரச்சனைகளும் தானாகவே முடிவுக்கு வரும்; மேலும் அனைத்திலும் வெற்றி உண்டாகும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

காயத்ரி, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

என் காலடிகள் மறைந்து போனது ஏன்?

நீதிஅன்பு

உபநீதி – விசுவாசம், கருணை

The footprints prayerஓர் இரவு, நான் ஒரு கனவு கண்டேன் … கனவில் நான் கடவுளுடன் கடற்கரையோரம் நடந்து கொண்டிருக்க, வானத்தில் என் வாழ்க்கையின் சில காட்சிகள் மின்னல் போல வந்து சென்றன; ஒவ்வொரு காட்சியிலும், மணலில் இரண்டு காலடி சுவடுகளைக் கவனித்தேன். ஒன்று என்னுடையது, மற்றொன்று  கடவுளின் காலடி சுவடுகள்.

நான் கனவில் பார்த்த காட்சியின் கடைசி சில நிமிடங்கள் என் கண் முன் தோன்றிய போது,  நான் மணலில் இருந்த கால் சுவடுகளை திரும்பி பார்த்தேன். பல சமயங்களில், என் வாழ்க்கையின் பாதையில், ஒரே ஒரு ஜோடி கால் சுவடுகள் மட்டுமே இருந்தன.

வாழ்க்கையில் மிகுந்த சவால்களும், மன வேதனைகளும் இருந்த சமயங்களில் நான் ஒரே ஒரு ஜோடி கால் சுவடுகள் மட்டுமே இருந்ததைக் கவனித்தேன்; எனக்கு அது வருத்தமாக இருந்தது. அதைப் பற்றி கடவுளிடம் கேட்டேன். “கடவுளே, நான் உங்களை பக்தியுடன் பின்பற்ற தீர்மானித்தால், நீங்கள் என் வாழ்க்கையில் எல்லா நேரங்களிலும்  என்னை கைவிடாமல் வழிநடத்தி செல்வதாக சொன்னீர்களே; ஆனால் என் வாழ்க்கையில் மிகுந்த பிரச்சனைகள் இருந்த நேரங்களில், ஒரே ஒரு ஜோடி கால் சுவடுகளை மட்டுமே பார்த்தேன்.

எனக்கு உங்களின் ஆதரவு மிகவும் தேவைப்பட்ட நேரங்களில் ஏன் என்னை விட்டு விலகி இருந்தீர்கள் என்பது எனக்கு புரியவில்லை. அதற்கு கடவுள், “என் விலைமதிப்பற்ற குழந்தாய்! நான் உன்னை மிகவும் நேசிக்கிறேன். ஒருபோதும் சோதனை அல்லது துன்பம் வரும் காலங்களில் உன்னை கைவிட்டதில்லை. நீ பார்த்த ஒரே ஒரு ஜோடி கால் சுவடுகள் உன்னுடையது அல்ல; அச்சமயங்களில், நான் உன்னை என் கைகளில் சுமந்து கொண்டு சென்றிருக்கிறேன்” என்று விளக்கினார்

கற்பித்தல்:

நாம் கடவுளிடம் விசுவாசமும், அன்பும், பக்தியும் வைத்திருக்கும் போது, அவர் நம்மை ஒருபோதும் கைவிட மாட்டார். நமது எல்லாக் கஷ்டங்களையும் அவர் நீக்க மாட்டார்; ஆனால், போதுமான ஆதரவும் வலிமையும் கொடுத்து, நிலைமையை எதிர்கொள்ள உதவி செய்வார். சோதனைகள் மூலம் அவர் நம்மை வழிநடத்தி, தேவைப்படும் போது நம்மை தாங்கி கொண்டும் செல்வார்.

மொழி பெயர்ப்பு:

வள்ளி, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

கிராமவாசியும் மகிழ்ச்சியான மனிதனும்

நீதி – அமைதி

உபநீதி – மனதை அமைதிப்படுத்துவது

the villager and the haapy manசிறிய கிராமம் ஒன்றில், ஒரு மனிதன் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் எப்பொழுதும் சந்தோஷமாகவும், அன்பாகவும், தான் சந்தித்த அனைவருடனும் நன்றாகப் பழகி வந்தார்; எச்சமயத்திலும் புன்சிரிப்புடன் காணப்பட்டார். அவரவர் தேவைக்கேற்றவாறு, கனிவான, ஊக்கமளிக்கும் வார்த்தைகளைப் பேசினார். அவரைச் சந்தித்த அனைவரும், மனத்தெளிவுடனும், மகிழ்ச்சியுடனும் காணப்பட்டனர். அவரை நல்ல நண்பராகக் கருதி, ஏதாவது ஒரு பிரச்சனை என்றால் நம்பிக்கையுடன் அவரிடம் செல்லலாம் என்ற மன உறுதியுடன் எல்லோரும் இருந்தனர்.

கிராமத்தில் ஒருவர், இந்த மனிதனின் அன்பான மற்றும் பணிவான மனப்பான்மையைப் பார்த்து, எப்படியாவது இந்த மனப்பான்மையின் ரகசியத்தைக் கண்டு பிடிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்துடன் இருந்தார். எதிர்மறை உணர்வுகள் மற்றும் எவ்வித மனக்கசப்பும் இல்லாமல், சந்தோஷமாக எப்படி இவரால் இருக்க முடிகிறது என்று ஆச்சரியப்பட்டார்.

ஒரு முறை, தெருவில் அவரைச் சந்தித்த போது, “பெரும்பாலான மக்கள் சுயநலத்தோடு, போதும் என்ற மனப்பான்மையே இல்லாமல் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் உங்களைப் போல அடிக்கடி சிரிப்பதும் இல்லை; கனிவாகவோ, கருணை உள்ளமுடனோ இருப்பதும் இல்லை. இதற்கு என்ன விளக்கம் கொடுப்பீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

அந்த மனிதன் புன்சிரிப்புடன், “ஒருவர் தன்னுள் அமைதி மற்றும் சமாதானத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டால், உலகில் மற்றவர்களோடும் சமாதானமாக இருக்க முடியும். நம்முள் இருக்கும் ஆன்மாவை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடிந்தால், அனைவரிடத்திலுள்ள ஆன்மாவையும் அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியும்; பின்னர் அனைவரிடமும் அன்பாகப் பழகுவது இயற்கையாகவே  வந்து விடும். நம் எண்ணங்கள் நம் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தால், நாம் வலுவாகவும், உறுதியாகவும் இருப்போம். நாம்,  ரோபோக்கள் இயங்குவது போல, சில தேவையற்ற செயல்களைச் செய்ய திட்டமிடப்பட்டுள்ளோம். நம் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் எண்ணங்களே நமது ஆளுமையைக் கட்டுப்படுத்தும் கருவிகளாகும். இவ்வாறு திட்டமிடப்படுவதிலிருந்து விடுதலையானால், நம்முள் வசிக்கும் நற்குணமும் மகிழ்ச்சியும் தானாகவே வெளிப்படும்” என்றார்.

உடனே கிராமவாசி, “ஆனால், அதற்காக பல முயற்சிகள் எடுக்க வேண்டும். நல்ல பழக்கவழக்கங்களை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். எண்ணங்களை ஒருநிலைப்படுத்தி, பிறகு கட்டுப்படுத்தும் திறனையும் மேம்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். வேலை கடினமானது மட்டுமல்லாமல் முடிவில்லாததும் கூட. எதிர்கொள்ள வேண்டிய பல தடங்கல்கள் உள்ளன. எளிதான பணி அல்ல” என்று புலம்பினார்.

அதற்கு அம்மனிதன், “கஷ்டங்களைப் பற்றி யோசிக்காதீர்கள், ஏனெனில் எதைப் பார்க்கிறோமோ அதை மட்டுமே உணர்வோம். உங்கள் உணர்ச்சிகளையும், எண்ணங்களையும் அமைதியாக்க முயற்சிக்க வேண்டும். இந்த அமைதியான நிலையில் சற்று நேரம் இருக்க முயற்சி செய்யவும். சாந்தமாக இருந்து கொண்டு, தேவையற்ற சிந்தனைகள் நம்மை ஆட்கொள்ளாமல் இருக்க பார்த்துக் கொள்ளவும்” என்று விவரித்தார்.

“அவ்வளவு தானா?” எனக் கிராமவாசி கேட்டார்.

உடனே அவர், “உங்கள் மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களை ஈடுபாடில்லாமல் கவனிக்கவும். இதிலிருந்து கிடைக்கும் அமைதியை சற்று அனுபவிக்கவும். இந்த அமைதி முதலில் நிலைத்திருக்காது; ஆனால் பயிற்சி செய்தால் அமைதி அதிகரிக்கும். இந்த அமைதி, பலம், வல்லமை, இரக்கம், அன்பு போன்ற நற்குணங்களை அளிக்கும். காலப்போக்கில்,  நீங்களும் அந்த ஒப்புயர்வற்ற சக்தியும் ஒன்றே என்று உணர்வீர்கள். பிறகு, வேறு ஒரு கண்ணோட்டத்திலிருந்து செயற்படுவீர்கள் – இதுவே விழிப்புணர்வு நிலை. சுயநலமற்ற, அகங்காரம் இல்லாத நிலை எனக் கூறலாம்” என்றார்.

“உங்கள் வார்த்தைகளை ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள நான் முயற்சி செய்வேன்,” என்று கிராமவாசி கூறி, “இன்னொரு விஷயத்தில் தெளிவு பெற எனக்கு ஆர்வமாக உள்ளது. நீங்கள் சுற்றுப்புறச் சூழலால் பாதிக்கப்பட்டவராகத் தெரியவில்லை. நீங்கள் எல்லோரிடமும் அன்பாகப் பழகி, உதவியும் செய்கிறீர்கள். மக்களும் உங்களை மதித்து, ஒருபோதும் தங்கள் சுயநலத்திற்காக உங்களை பயன்படுத்திக் கொள்வதில்லை” என்றவாறு பேசினார்.

அதற்கு அந்த மனிதன், “நன்னடத்தை மற்றும் கனிவாக இருப்பது, பலவீனத்திற்கு அடையாளம் இல்லை. நீங்கள் நல்லவராக இருக்கும் போது, உங்களால் வலுவாக இருக்க முடியும். மக்கள் உங்கள் உள்ளார்ந்த பலத்தை உணர்ந்து கொள்கிறார்கள்; ஆகையால், உங்கள் மீது எந்தச் சுமையையும் திணிப்பதில்லை. நீங்கள் வலுவாகவும், அமைதியாகவும் இருக்கும் போது, மக்களுக்கு உதவி செய்வீர்கள்; ஏனென்றால் உங்களால் முடியும் மற்றும் நீங்கள் அதையே விரும்புவீர்கள். பலவீனத்திலிருந்து அல்ல, பலத்திலிருந்து நீங்கள் செயற்படுவீர்கள். நற்குணம், பலவீனத்தைக் குறிப்பதில்லை; சிலர் தவறாக அவ்வாறு நினைக்கிறார்கள். வல்லமை, வலிமை போன்ற நற்குணங்களையே வெளிப்படுத்துகிறது” என்று அழகாக விவரித்தார்.

“உங்கள் ஆலோசனை மற்றும் விளக்கங்களுக்கு மிகவும் நன்றி”, என்று கிராமவாசி கூறி, மகிழ்ச்சியுடனும் திருப்தியுடனும் சென்றார்.

நீதி:

நாம் தன்னம்பிக்கையுடன் செயற்பட்டு, நியாயமானதை செய்ய மன வலிமை மற்றும் திட நம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். மனம் அமைதியாக இருந்தால், அன்பு, நன்னடத்தை போன்ற அனைத்து நற்பண்புகளும் கூடி வரும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

வள்ளி, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

ஞ்யானேஷ்வர் நாம்தேவ் சந்திப்பு

நீதி: அழியாத உண்மை

உபநீதி: சமத்துவம்

Sant gnyaaneshwar visits Namdevநாம்தேவுக்கு தெய்வீக பக்தி அதிகமாக இருந்ததால், எச்சமயமும் கடவுளின் நாமங்களை உச்சரித்துக் கொண்டே இருந்தார்; அதனால், வீட்டின் தேவைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை. ஜனாபாய் என்ற பெயரில் அவருடைய வீட்டில் இருக்கும் உதவியாளர், நாம்தேவை ஒரு செல்வந்தரிடம் சற்று பணம் உதவி பெற்று, அதை வைத்து துணி வியாபாரம் செய்ய அறிவுரை கூறினார்.

நாம்தேவ், ஜனாபாயின் அறிவுரையை ஏற்றுக் கொண்டு கிராமம் கிராமமாக துணி விற்க சென்றார். ஒரு கிராமத்தில், மக்கள் அழுதுக் கொண்டிருப்பதை பார்த்த நாம்தேவ் அவர்களின் கவலைக்கு என்ன காரணம் என்று கேட்டார். ஒரு கொள்ளைக்கூட்டம், கிராமத்து வாசிகள் அனைவரிடமிருந்தும் பணம், உணவு மற்றும் உடைகளை கொள்ளை அடித்ததாகக் கூறினர்.

அவர்களின் பரிதாப நிலையை பார்த்த நாம்தேவ், தன்னிடம் உள்ள உடைகளை அனைவருக்கும் தானமாக வழங்கினார். கையில் பணம் இல்லாமல் வந்த நாம்தேவை பார்த்த அவரின் மனைவி, அவரை விட்டு பிரிந்து, தந்தையின் வீட்டிற்குச் சென்றாள். நாம்தேவ், தனது மனைவி மற்றும் குழந்தைகளைப் பிரிந்து இருக்கும் நிலையை பார்த்து ஜனாபாய் கிருஷ்ணரிடம் அழுது புலம்பினாள்.

நாம்தேவை வட இந்திய யாத்திரைக்கு அழைத்துச் செல்வதற்காக வரும் பொழுது, ஞ்யானேஷ்வர் வழியில் ஜனாபாய் அழுவதைக் கண்டார். உடனே, அவளைப் பார்த்து, “என்ன நடந்தது?” என்று அவர் கேட்டார்.

“அண்ணா, பிள்ளைகள் அழுவதைப் பார்த்தால் கடவுளுக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்படுமா?” என்று ஜனாபாய் அவரிடம் வினவினார்.

“நீயா இப்படி பேசுவது?” என்று ஞ்யானேஷ்வர் கேட்டார்.

“கடவுள் நாம்தேவிடம் இரக்கமில்லாமல் நடந்து கொண்டதை நீங்கள் பார்த்தீர்கள் அல்லவா?” என ஜனாபாய் கேட்டாள்.

அதற்கு ஞ்யானேஷ்வர், “இது ஒரு கனவு என்பதை நீ மறந்து விட்டாய். அனைத்தையும் கொடுப்பவன் அவனே; இது விட்டலின் மாயை. கொள்ளை அடித்ததும் விட்டல், கொள்ளை அடிக்கப்பட்டதும் விட்டல், கொள்ளை அடிக்கபட்டவர்களுக்கு உதவி செய்த நாம்தேவும் விட்டல், அழுதுக் கொண்டிருக்கும் நீயும் விட்டல், உலகமே விட்டல். இதை உணர்ந்து விட்டால், நீ கவலைப் பட மாட்டாய்” என்றார்.

நீதி:

துவைதம் என்ற கருத்து தவறானது; அத்துவைதமே உண்மை. கடவுள் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறார்; எல்லாம் அவரே என்பது அழியாத உண்மை.

மொழி பெயர்ப்பு:

ஜெயா, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com