Archive | December 2017

குரங்கும், வேர்க்கடலையும்

நீதி: சரியான நடத்தை                             

உபநீதி: மதிப்பீடு செய்தல் / நிம்மதி 

இந்தக் கதையில் குரங்கு பிடிப்பவர் எப்படி குரங்கைப் பிடிக்கிறார் என்பதைப் பார்க்கலாம். ஒரு மனிதர் பல குரங்குகளை மரத்தின் மேல் பார்த்து, குரங்கை எப்படிப் பிடிக்கலாம் என்று நினைத்து, ஒரு திட்டத்துடன் வந்தார்.

குரங்கு பிடிப்பவர், நிறைய வேர்க்கடலைகளை, ஒரு குறுகலான கழுத்துள்ள ஜாடியில் போட்டு, மரத்தடியில் வைத்தார். குரங்குகள் இந்தச் செயலைக் கவனித்தன; குரங்கு பிடிப்பவர் அங்கிருந்து கிளம்புவதற்காக, குரங்குகள் காத்துக் கொண்டிருந்தன.

Monkey and peanuts picture 1அவர் கிளம்பியவுடன், ஒரு குரங்கு வேகமாகக் கீழே குதித்து, ஜாடியின் வாயினுள் கையை விட்டு, வேர்க்கடலைகளை எடுக்கப் பார்த்தது. குறுகலான கழுத்துள்ள ஜாடியில் கை சிக்கிக் கொண்டது. அது கையில் வேர்கடலை நிறைந்திருந்ததை நினைத்து சந்தோஷப்பட்டு, கையை ஜாடியிலிருந்து எடுக்கப் பார்த்தது. எவ்வளவு முயற்சி செய்தும், அதனால் கையை எடுக்க முடியவில்லை.

குரங்கு வேர்க்கடலைகளை மிகவும் விரும்பியதால், கையில் இருந்த  வேர்க்கடலைகளை விட மனமில்லை; ஆனால், கைகளை வெளியே எடுக்கவும் முடியவில்லை. குரங்கு பிடிப்பவர் அங்கு வந்து, சந்தோஷமாகக் குரங்கை பிடித்துக் கொண்டு சென்று விட்டார்.

கையில் இருக்கும் வேர்க்கடலையை விட்டிருந்தால், குரங்கு தப்பித்துச் சென்றிருக்கும். ஆனால், பிணைப்பும், பேராசையும் இருந்ததால், குரங்கின் கை சிக்கிக் கொண்டு, இறுதியில் சூழ்நிலை மோசமாக மாறி, குரங்கு பிடிப்பவர் கைகளில் அது சிக்கிக் கொண்டது.

நீதி:

விழிப்புணர்வையும், ஆழ்ந்த உணர்தலையும் நம் வாழ்க்கையில் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆதி சங்கரர் கூறுகிறார்; அன்பை மேம்படுத்திக் கொண்டு, பற்றின்மை என்ற பண்பைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். நமக்குத் தேவையான பணத்தை சம்பாதிப்பது மிகவும் அவசியம்; ஆனால், ஒழுங்கான முறையில் சம்பாதிக்க வேண்டும். இப்படி என்ன சம்பாதிக்கிறோமோ, அதை வைத்துக் கொண்டு, சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும். பணத்தின் மேல் இருக்கும் தவறான நம்பிக்கை மற்றும் பற்றை விட்டு விட வேண்டும். அப்படிப் பற்றை விடாமல் இருந்தால், குரங்கைப் போல வாழ்க்கையில் சிக்கிக் கொண்டு விடுவோம்.

உலகத்தின் வளம், “அனைவருடைய தேவைகளுக்கு இருக்கிறதே தவிர பேராசைக்கு அல்ல” என்று ஒரு முதுமொழி இருக்கிறது. பேராசை இருந்தால், தவறான வழிகளில் சம்பாதிக்கத் தோன்றும்; மேலும், தேவைப்படுபவர்களுக்குப் பணத்தைச் செலவு செய்ய மனம் இருக்காது. அன்பு, நேர்மை மற்றும் ஒழுங்கான முறையில் பணத்தைச் சம்பாதிக்கும் போது தான் மன நிறைவு கிடைக்கிறது. அதனால், ஆதி சங்கரர் “ஓ மூடனே; பற்றின்மையை வளர்த்துக் கொண்டு, நேர்மையாக வாழ்ந்து, கடவுளை நாடவும்” என்று கூறுகிறார்.

மேற்கூறிய முதுமொழி, செல்வத்திற்கு மட்டும் அல்லாமல் உறவுகளுக்கும் பொருந்தும். பெற்றோர்கள் குழந்தைகளின் மேல் அளவில்லா ஆசை வைத்திருக்கிறார்கள். பல சமயங்களில், குழந்தைகளின் வளர்ச்சியைப் பெற்றோர்களே இந்த ஆசையினால் கெடுத்து விடுகிறார்கள்; ஏனெனில் பற்று, அவர்களைக் கண் மூடித்தனமாகக் கொண்டு செல்கிறது. குழந்தைகள் வளர்ந்த பிறகு, அவர்களிடம் ஆதரவாக இருந்து, அன்பை செலுத்த வேண்டும்; ஆனால், குழந்தைகளை ஒரு அளவிற்கு மேல் விட்டு விட வேண்டும். அப்போது தான், பெற்றோர்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் உறவுமுறை நீடித்து இருக்கும். பற்று மற்றும் உடைமையை அதிகமாக பொருட்படுத்தாமல், ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொண்டு, அவரவர் ஆசைக்கு மதிப்பு கொடுக்க வேண்டும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

Advertisements

டாக்ஸி ஓட்டுபவரின் நேர்மையான குணம்

நீதி: நன்னடத்தை / உண்மை

உபநீதி: நேர்மை

A cabbies honesty1புகழ் பெற்ற எழுத்தாளரும், நிர்வாகப் பயிற்சியாளருமான திரு ஷிவ் கேரா சிங்கப்பூரில் தனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவத்தை விவரிக்கிறார்.

6 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஒரு டாக்ஸி ஓட்டுனருக்கு நான் ஒரு உத்தியோக அட்டையைக் (business card) கொடுத்து, அந்த விலாசத்தில் என்னைக் கொண்டு விடுமாறு கேட்டேன். சற்று நேரத்தில், நாங்கள் அந்தக் குறிப்பிட்ட விலாசத்திற்கு வந்து விட்டோம். ஓட்டுனர் அந்தக் கட்டடத்தை ஒரு சுற்று சுற்றி, வண்டியை நிறுத்தினார். அவரது மீட்டரில் தொகை 11 டாலர் எனக் காண்பித்தது; ஆனால் அவர் 10 டாலர் மட்டுமே எடுத்துக் கொண்டார்.

A cabbies honesty2.pngநான் அவரிடம், “ஹென்றி, உங்கள் மீட்டர் 11 டாலர் என்று காண்பிக்கும் போது, நீங்கள் ஏன் 10 டாலர் மட்டுமே எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள்?” எனக் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், “ஸார், நான் ஒரு டாக்சி டிரைவர். நான் உங்களைச் சரியான இடத்திற்கு, நேராகக் கொண்டு விட வேண்டும். எனக்கு செல்ல வேண்டிய இடம் சரியாகத் தெரியாததால், கட்டிடத்தைச் சுற்றி வரும்படி ஆயிற்று. நான் நேராக வந்திருந்தால்,10 டாலர் தான் மீட்டர் காண்பித்திருக்கும். என் அறியாமைக்குத் தாங்கள் ஏன் பணம் செலுத்த வேண்டும்?”என்று கூறினார்.

அவர் தொடர்ந்து, “நான் முறைப்படி 11 டாலர் கேட்டிருக்கலாம்; ஆனால் ஒழுங்கு முறையைப் பார்த்தால், நான் 10 டாலரே பெறத் தகுதியுள்ளவன்” என்றார்.

அவர் மேலும் கூறிய வார்த்தைகள் –  சிங்கப்பூர் சுற்றுலாப் பயணிகள் வரும் ஓர் இடம். பல மக்கள் இங்கு வந்து, 3 – 4 நாட்கள் இருந்து விட்டு செல்வார்கள். குடி நுழைவு (immigration) மற்றும் சுங்கம் (customs), இவற்றை சரி பார்த்த பிறகு, அவர்களது அனுபவம் முதலில் டாக்சி டிரைவருடன் தான் ஏற்படுகிறது. அது சரியாக இல்லாவிட்டால், மற்ற நாட்கள் மகிழ்ச்சிகரமாக இருக்காது.

அவர் “நான் ஒரு டாக்சி டிரைவர் மட்டும் அல்ல; சிங்கப்பூரில் அரசியல் பாஸ்போர்ட் இல்லாத ஒரு நபராக இருந்தாலும், இந்த நாட்டின் நல்ல விஷயங்களை அனைவருக்கும் கொண்டு செல்லும் பொறுப்பு எனக்கு இருக்கிறது” என்றார்.

அந்த டாக்சி டிரைவர் 8 ம் வகுப்புவரை மட்டுமே பள்ளி சென்று படித்திருப்பார்; ஆனால் எனக்கு அவர் ஒரு தொழில் வல்லுநராகத் தெரிந்தார். அவர் நடந்து கொண்ட விதம், அவருடைய குணத்தையும் நடத்தையையும் பெருமைப் படுத்தியது.

அன்று நான் கற்ற பாடம் யாதெனில், ஒரு மனிதருக்கு தொழில் சம்பந்தமான கல்வித் தகுதிகளை விட,  வாழ்க்கைத் தொழிலராக இருக்கும் தகுதி தான் முக்கியம்.

நீதி:

ஒரே வரியில் – மனித நேயம் மற்றும் நற்பண்புகளில், ஒருவர் வல்லுநராக இருக்க வேண்டும். இந்த மனப்பான்மை இருந்தால், வாழ்க்கையில் நல்ல விதத்தில் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும். அதற்குப் பிறகு தான் புத்தி, திறமை, செல்வம், கல்வி முதலியன. முதலில் தேவையானது மனிதப் பண்புகள் – டாக்ஸி டிரைவர் வெளிப் படுத்திய நேர்மை, ஒழுக்கம் போன்றவை. ஒரு நல்ல மனிதனுக்கு அடையாளம், நல்ல எண்ணங்களும், நல்ல மனப்பான்மையும் தான். மனிதன் பல வழிகளிலும் செல்வம் சேர்க்கும் திறன்கள் கொண்டுள்ளான்; இருந்தும் மகிழ்ச்சியாக இல்லை. ஏன்? அவன் நடந்து கொள்ளும் முறை சரி அல்ல; நன்னடத்தைக்கு நற்குணங்கள் மிகவும் அவசியமானது. நற்குணமுள்ள மனிதன் எதை வேண்டுமானாலும் சாதிக்கலாம். நற்குணங்கள் இல்லாத வாழ்க்கை அர்த்தமற்றது. வாழ்க்கையின் உண்மையான ஆதாரம் நன் நடத்தையே ஆகும்.

மொழி பெயர்ப்பு: சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

அக்பரும் இஸ்லாமிய மெய்ஞ்ஞானியும்

நீதி: பக்தி / நம்பிக்கை                                       

உபநீதி: ஆழ்ந்த உணர்தல் / உட்புற நோக்கு

அக்பர் மூன்றாவது முகலாய சக்கரவர்த்தியாகத் திகழ்ந்து, 1556 – 1605  கால கட்டத்தில் பாரத நாட்டை ஆண்டார். புகழ் பெற்ற இஸ்லாமிய மெய்ஞ்ஞானி ஒருவருக்கு அவரிடமிருந்து உதவி தேவைப்பட்டது.

ஆதலால், அக்பரைச் சந்திக்க அவரது மாளிகைக்கு மெய்ஞ்ஞானி சென்றார். அங்கு சென்ற போது அக்பர் பிரார்த்தனையில் மூழ்கியிருந்தார். மெய்ஞ்ஞானி, அக்பரின் பிரார்த்தனை முடிய பொறுமையாகக் காத்திருந்தார். முடிவில் அக்பர் ஆகாயத்தை நோக்கி, கைகளை உயர்த்தி, கடவுளிடம் இன்னும் பொருளும், ராஜ்ஜியமும் வேண்டுமெனப் பிரார்த்தித்தார். அக்பர் பிரார்த்தனையை முடித்தவுடன், மெய்ஞ்ஞானி அறையிலிருந்து வெளியே செல்வதைக் கவனித்தார். உடனே, அக்பர் அவர் பாதங்களில் விழுந்து, வந்த காரணத்தைக் கேட்டார்.

Akbar and the sufi saint2மெய்ஞ்ஞானி, “நான் உங்களிடம் ஏதோ உதவி பெற வந்தேன்; ஆனால் நீங்கள் கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்வதைக் கண்டு, ஒரு பிச்சைக்காரன் மற்றொரு பிச்சைக்காரனுக்கு என்ன கொடுக்க முடியும் என்ற முடிவுக்கு வந்தேன். நான் ஒரு பிச்சைக்காரன் தான்; ஆனால் நீங்கள் என்னைவிட பெரிய பிச்சைக்காரனாக இருக்கிறீர்களே. நான் உணவு மற்றும் சில்லறைப் பொருட்களை மட்டுமே பிச்சையாகப் பெறுகிறேன்; தாங்களோ செல்வத்தையும், புகழையும் பிச்சை கேட்கிறீர்கள். உங்களிடம் கேட்க நினைத்ததை நான் கடவுளிடம் நேரிலேயே கேட்கப் போகிறேன்” என்றார்.

மெய்ஞ்ஞானியின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட அக்பர், தான் சக்கரவர்த்தியாக இருந்த போதிலும், எவ்வளவு ஏழையாகவும், நம்பிக்கையற்றவனாகவும் இருந்தார் என்பதை உணர்ந்தார்.

நீதி:

ஆதி சங்கரர் நம்மிடம், “நீங்கள் எதைப் பிச்சையாக கேட்கிறீர்கள்?”என வினவுகிறார். நாம் கேட்கும் பிச்சையும் முட்டாள்தனமானது.

ஏன் தெரியுமா? நம் பக்தியினால் நாம் மன நிறைவு அடையாவிட்டால், தேவைகளுக்காக நாம் கேட்கும் பிச்சையாக மாறிவிடுகிறது. பக்தியை நாம் பண்டமாற்று வியாபாரம் போல செய்யக் கூடாது அல்லவா?

எதிர்பார்ப்பு எதுவும் இல்லாத பக்தியை நம்முள் வளர்த்துக் கொள்ள ஆதி சங்கரர் உற்சாகமளிக்கிறார். வாய்மையை நோக்கிச் செலுத்தும் அன்பே பக்தியாகும். உண்மையான பக்தன், தன் அனுபவங்களினால், அர்த்தமற்ற ஆசைகள் இல்லாத பக்தியே தனக்குப் பாதுகாப்பு எனப் புரிந்து கொள்கிறான். பொருள் சார்ந்த விஷயங்களிலிருந்து மன நிறைவும், பாதுகாப்பும் கிடைப்பதில்லை; உண்மையான பக்தியே நம்மை பாதுகாக்கும்.

இவ்வுலகத்தில் வாழ்வதற்கு, சில பொருட்கள் மனிதனுக்குத் தேவை தான். அதே சமயத்தில் தேவைக்கும், பேராசைக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் புரிந்து கொள்ள, உண்மையான பக்தி மிகவும் அவசியம்; ஏனெனில், பேராசை வாழ்க்கையில் மன  சஞ்சலத்தையும், வேதனையையும் உண்டாக்குகின்றது.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

சரியான கண்ணோட்டம்

நீதி: நம்பிக்கை

உபநீதி: சரியான மனப்பான்மை / ஞானம்

rainy day sunny day picture 1ஒரு பாட்டி எச்சமயமும் அழுது கொண்டே இருந்தார். அவர் தன் மூத்த மகளை ஒரு குடை வியாபாரிக்கும், இளைய மகளைச் சேமியா தயாரித்து விற்பவருக்கும் திருமணம் செய்து கொடுத்திருந்தார். அவர், கோடைக் காலத்தில், “அய்யோ, இப்படி வெய்யில் காய்கிறதே. யாரும் குடை வாங்க வில்லையே. கடையை மூட வேண்டிய நிலைமை வந்தால் என்ன செய்வது?” என்று மூத்த மகளைப் பற்றிக் கவலைப்பட்டார். இந்தக் கவலைகளின் காரணத்தால், அவர் மிகவும் வருத்தமடைந்தார்; என்ன செய்வது என்று புரியாமல் அடிக்கடி அழத் தொடங்கி விடுவார். மழை நாட்களில், அவர் தன் இளைய மகளை நினைத்து அழுவார். “அய்யோ, என் இளைய மகள் சேமியா வியாபாரியை மணந்திருக்கிறாளே. வெய்யில் இல்லையென்றால் சேமியாவைக் காயவைக்க முடியாதே. பிறகு, விற்பனைக்குச் சேமியாவே இருக்காதே. நாம் என்ன செய்வது?” என்று யோசித்துக் கொண்டிருப்பார். முடிவில், அந்தப் பாட்டிக்குத் தினமும் சோகம்தான். மழையோ, வெய்யிலோ, பாட்டி ஏதோ ஒரு மகளை நினைத்து வருந்திக் கொண்டே இருப்பார். அக்கம்பக்கத்தினர் அவளைச் சமாதானப்படுத்தவே முடியவில்லை. அவர்கள் பாட்டியை விளையாட்டாக அழுகைச் சீமாட்டிஎன்று கூட அழைத்தார்கள்.

rainy day sunny day picture 2ஒரு நாள், பாட்டி ஒரு துறவியைச் சந்தித்தார். துறவி, பாட்டி ஏன் எப்பொழுதும் அழுது கொண்டே இருக்கிறார் என்பதை அறிய ஆர்வமாக இருந்தார். பாட்டி அவரிடம் தன் பிரச்சனைகளை விளக்கினார். அந்தத் துறவி ஒரு அன்புப் புன்னகையுடன், “நீங்கள் கவலைப்படத் தேவையில்லை. மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கான வழியை நான் உங்களுக்குக் காண்பிக்கிறேன். மேலும், நீங்கள் கவலைப்பட இனி எதுவும் இருக்காது” என்று கூறினார்.

rainy day sunny day picture 3எச்சமயமும் அழுது கொண்டிருந்த பாட்டி உற்சாகம் அடைந்தார். உடனே அந்தத் துறவியிடம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டார். “மிகவும் எளிய வழிதான். உங்கள் கண்ணோட்டத்தை நீங்கள் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். கோடைக் காலத்தில், உங்களுடைய மூத்த மகள் குடை விற்கமுடியாததைப் பற்றி நினைக்காதீர்கள். பதிலாக, இளைய மகளால் சேமியாவை நன்கு உலர்த்த முடியுமே என்று நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். இந்த நல்ல வெய்யிலில், அவளால் நிறைய சேமியா தயாரிக்க முடியும்; மேலும் வியாபாரமும் நன்றாக இருக்கும் என்று நினையுங்கள். மழைக் காலத்தில், மூத்த மகளின் குடைக் கடையைப் பற்றி நினைத்துப் பாருங்கள். மழைக்காக, அனைவரும் குடை வாங்குவார்கள். அவள் அதிகமான குடைகளை விற்பனை செய்வாள்; மேலும் அவளுடைய கடை நன்கு செழிக்கும் என்று எண்ணுங்கள்” என்ற அறிவுரையைக் கூறினார்.

பாட்டி தெளிவடைந்தார். துறவியின் அறிவுரையைச் சரியாகப் பின்பற்றினார். சில நாட்களுக்குப் பிறகு அவள் அழுவதை நிறுத்தினார். மாறாக, தினமும் புன்னகை முகத்துடனேயே இருந்தார். அன்று முதல் அவள், புன்னகைச் சீமாட்டி என்றே அழைக்கப்பட்டார்.

நீதி

நாம் எந்த ஒரு சூழ்நிலையையும் நேர்மறை எண்ணங்களோடு பார்த்தால், நாம் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதோடு, இன்னும் சிறந்த முறையிலும் கையாளலாம். மனதை நல்ல விஷயங்களில் ஈடுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும். கஷ்டங்களுக்கு அதிக கவனம் செலுத்தாமல், நல்லதையே நினைத்து, மனப்பான்மையை ஒழுங்காக வைத்துக் கொள்ள முயற்சித்தால், வெற்றி நிச்சயம். அதற்கு முக்கியமாக நல்ல சகவாசத்துடன் மட்டுமே தொடர்பு கொள்ள வேண்டும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

காயத்ரி, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

சுண்டெலி வியாபாரி

நீதி – நம்பிக்கை

உபநீதி – விடாமுயற்சி

The mouse merchantமுன்னொரு காலத்தில் முக்கிய ஆலோசகர் ஒருவர், அரசரையும் மற்ற ஆலோசகர்களையும் சந்திப்பதற்காக சென்று கொண்டிருந்தார். சாலையோரத்தில் இறந்த சுண்டெலி ஒன்றின் மேல் அவரது பார்வை பட்டது. அவருடன் இருந்தவர்களிடம், “இந்த இறந்த சுண்டெலியை உதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டு, எண்ணங்களை அங்கிருந்து துவங்கினால் கூட ஒரு ஆற்றல்மிக்க மனிதன் அதிர்ஷ்டத்தைத் தனக்கென்று ஆக்கிக் கொள்ளப் போதுமானது. அவன் புத்திசாலித்தனத்துடன் கடுமையாக உழைத்தால் ஒரு வியாபாரத்தை ஆரம்பித்து தன் மனைவியையும் குடும்பத்தையும் ஆதரிக்க முடியும்” என்று கூறினார்.

the mouse merchant - cat roamingஅங்கு சென்று கொண்டிருந்த ஒரு வழிப்போக்கர் இதைக் கேட்டார். அரசருக்கே ஆலோசகராக இருந்த காரணத்தால், இந்த வார்த்தைகளைக் கூறிய இவரை எல்லோரும் அறிந்திருந்தனர். அவரது வார்த்தைகளைப் பின்பற்ற வழிப்போக்கர் முடிவு செய்தார். சுண்டெலியின் வாலைப் பிடித்து, அதைத் தூக்கிக் கொண்டு சென்றார். அன்று அதிர்ஷ்டம் அவர் பக்கம் அடித்தது. ஒரு கடைக்காரர் அவரை நிறுத்தி, “என் பூனை காலை முதல் உணவு கிடைக்காமல் என்னைத் தொந்தரவு செய்கிறது. அந்த சுண்டெலியை எனக்குக் கொடுத்தால், நான் இரண்டு செப்பு நாணயங்களைத் தருகிறேன்” என்றார். ஒப்பந்தம் முடிக்கப்பட்டது.

இரு செம்பு நாணயங்களைக் கொண்டு, சில இனிப்பு வகைகளை வாங்கிக் கொண்டு, சாலையின் ஒரு ஓரத்தில் கொஞ்சம் தண்ணீருடன் வழிப்போக்கர் காத்திருந்தார். அவர் எதிர்பார்த்தது போல், மாலைகளைத் தயாரிப்பதற்காக மலர்களைப் பறித்துக் கொண்டு சிலர் வேலையிலிருந்து திரும்பிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் பசியோடும் தாகத்தோடும் இருந்ததால், ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் ஒரு கொத்து மலருக்கு ஈடாக இனிப்பு வகைகளையும், நீரையும் பரிமாற்றிக் கொள்ள அவர்கள் ஒப்புக் கொண்டனர். மாலையில், வழிப்போக்கர் நகரத்திற்குச் சென்று மலர்களை விற்று விட்டார். அதிலிருந்து சிறிதளவு பணத்தைக் கொண்டு, மேலும் சில இனிப்பு வகைகளை வாங்கிக் கொண்டு, மலர்களை பறிப்பவர்களிடம் விற்பதற்காகத் திரும்பினார்.

The mouse merchant picture 2இவ்வாறு சற்று காலம் சென்றது. ஒரு நாள் கடுமையான மழையும், பயங்கரமான புயலும் அடித்தது. அரசரின் தோட்டத்தின் வழியாக வழிப்போக்கர் நடந்து செல்லும் போது, பல மரக்கிளைகள் தாறுமாறாக உடைந்து சிதறி கிடப்பதை கவனித்தார். உடனே, அவர் தோட்டக்காரரிடம் அந்த கிளைகள் அனைத்தையும் அகற்றுவதற்கு உதவி செய்வதாகவும், அதற்கு பதிலாக அக்கிளைகளை எல்லாம் தானே எடுத்துச் செல்வதாகவும் கேட்டுக் கொண்டார். சோம்பேறியாக இருந்த தோட்டக்காரன் உடனடியாக ஒப்புக் கொண்டான்.

the mouse merchant - picture 3அம்மனிதர், சற்று தொலைவில் இருந்த பூங்காவில் குழந்தைகள் விளையாடிக் கொண்டிருந்ததைக் கவனித்தார். தோட்டத்தில் இருக்கும் அனைத்துக் கிளைகளையும் சேகரித்து, நுழைவு வாயிலில் வைக்க உதவினால் ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் ஒரு இனிப்பு வகையை அளிப்பதாக வாக்களித்தார். குழந்தைகள் உற்சாகத்தோடு ஒப்புக் கொண்டனர்.

The mouse merchant - picture 4எதிர்பாராமல், அவ்வழியாக அரண்மனைக் குயவன் வந்தான்; மண் பானைகளை நெருப்பிலிட்டு மெருகேற்றுவதற்காக எப்பொழுதும் விறகுகளுக்காகப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பான். தோட்டத்தின் நுழைவு வாயிலில் விறகுக் குவியலைப் பார்த்தவுடன், அவற்றுக்குத் தக்க விலை தருவதோடு கூடுதலாகச் சில மண் பானைகளையும் கொடுக்க முன் வந்தான்.

பூக்கள் மற்றும் விறகுகளின் விற்பனை மூலம் கிடைத்த லாபத்தில், வழிப்போக்கர் சிற்றுண்டி கடை ஒன்றை திறந்தார். ஒரு நாள் உள்ளூரிலிருந்து புல்வெட்டுபவர்கள் அனைவரும் நகரத்திற்கு செல்வதற்காகக் கிளம்பினர். வழியில் இவரது கடையில் ஒதுங்கினர். அவர்களுக்கு இலவசமாக இனிப்புகளையும் குளிர்பானங்களையும் வழங்கினார். அவரது பெருந்தன்மையைக் கண்டு வியப்படைந்து அவர்கள், “நாங்கள் உங்களுக்கு எவ்வாறு உதவ முடியும்?” என்று கேட்டனர். அம்மனிதர், “இப்போது எனக்குத் தேவை ஒன்றும் இல்லை; எதிர்காலத்தில் உதவி தேவைப்பட்டால் தெரியப் படுத்துகிறேன்” என்று கூறினார்.

ஒரு வாரம் கழித்து குதிரை வியாபாரி ஒருவர், 500 குதிரைகளை விற்க நகருக்கு வருவதாக வழிப்போக்கர் கேள்விப் பட்டார். எனவே, அம்மனிதன் புல்வெட்டுபவர்களோடு தொடர்பு கொண்டு அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு புல்கட்டைத் தனக்கு அளிக்குமாறு கேட்டார்; மேலும் இந்தப் புல்கட்டுகள் அனைத்தும் விற்று முடிக்கும் வரை அவர்கள் யாரும் புல்கட்டுகளை குதிரை வியாபாரியிடம் விற்க வேண்டாம் என்று கேட்டுக் கொண்டார். இவ்விதம் அவருக்கு நல்ல லாபம் கிடைத்தது.

காலம் கடந்து சென்றது. ஒருநாள் அவரது உணவகத்தில் சில வாடிக்கையாளர்கள், வெளிநாட்டிலிருந்து ஒரு புதிய கப்பல் ஒன்று துறைமுகத்தில் நங்கூரமிட்டு இருக்கும் செய்தியைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். அம்மனிதர் தான் காத்து கொண்டிருந்த வாய்ப்பு வந்து விட்டதாக கருதினார்; அருமையான வியாபாரத் திட்டம் ஒன்றை நன்கு யோசித்து வைத்தார்.

the mouse merchant - gold ringஅதற்காக முதலில் ஒரு நகைக்கடை நண்பரிடம் சென்று குறைந்த விலையில் அழகான மற்றும் மதிப்புமிக்க மாணிக்கம் பதித்த தங்க மோதிரம் ஒன்றை, வழிப்போக்கர் வாங்கிக் கொண்டார். கப்பல் எந்த நாட்டிலிருந்து வந்ததோ, அந்த ஊரில் மாணிக்கம் எளிதில் கிடைக்காது என்பதையும், தங்கமும் மிக விலையுயர்ந்தது என்பதையும் அவர் அறிந்திருந்தார். எனவே அவர் தனது விற்பனைப் பங்கிற்கான முன்தொகையாக கப்பலின் தலைவருக்கு இந்த அற்புதமான மோதிரத்தைப் பரிசளித்தார். தனது விற்பனை பங்கை சம்பாதிப்பதற்காக, கப்பல் தலைவன் தனது அனைத்து பயணிகளையும் அம்மனிதரிடம் அனுப்புவதாக உறுதியளித்தார். இவரும் ஒரு தரகராக இருந்து, நகரத்தில் உள்ள சிறந்த கடைகளுக்குப் பிரயாணிகளை அழைத்துச் சென்றார். வாடிக்கையாளர்களை தங்களிடம் அனுப்புவதற்கான ஒரு தொகையை வியாபாரிகளும் அவருக்கு வழங்கி வந்தார்கள்.

the mouse merchant - gold coinsஇவ்விதம் ஒரு மத்தியஸ்தராக இருந்து அம்மனிதர் பணக்காரனாக ஆனார். அவருடைய வெற்றியை எண்ணி மகிழ்ச்சி அடைந்த போது, அரசரின் முக்கிய ஆலோசகரின் வார்த்தைகள் தான், தனது வாழ்வை தொடங்கி வைத்தது என்று நினைவு படுத்திக் கொண்டார். அதனால் அவருடைய சொத்தில் 100,000 தங்க நாணயங்களை ஆலோசகருக்கு பரிசாக கொடுக்க முடிவு செய்தார். தேவையான ஏற்பாடுகளைச் செய்தபின், ஆலோசகரை சந்தித்து அவரிடம் தாழ்மையுடன் நன்றி செலுத்தினார்.

ஆலோசகர் ஆச்சரியத்துடன், “இவ்வாறு பரிசளிப்பதற்கு எப்படி இவ்வளவு செல்வத்தைப் பெற்றீர்கள்?” என்று கேட்டார். அம்மனிதர், சிறுகாலம் முன் ஆலோசகர் கூறிய வார்த்தைகளாலேயே தொடங்கியது என்று கூறினார். அவ்வார்த்தைகள் ஒரு இறந்த சுண்டெலியில் ஆரம்பித்து, ஒரு பசிகொண்ட பூனை, இனிப்பு வகைகள், மலர் கொத்து, புயலில் சேதமடைந்த மரக்கிளைகள், பூங்காவில் குழந்தைகள், அரசரின் குயவன், சிற்றுண்டி கடை, 500 குதிரைகளுக்கான புல்கட்டுகள், ஒரு தங்க மாணிக்க மோதிரம், நல்ல வணிக தொடர்புகள், இறுதியாக பெரிய செல்வ வளமிக்க வாழ்வு வரை வழிவகுத்துக் கொடுத்ததாகக் கூறினார்.

இதைக் கேட்ட ஆலோசகர், “இத்தகைய ஆற்றல்மிக்க மனிதரின் திறமைகளை இழக்கக் கூடாது. என்னிடம் அதிகமான செல்வம் இருக்கிறது; மேலும் எனக்கு அன்பான ஒரே மகள் இருக்கிறாள். இந்த மனிதர் திருமணமாகாதவர் என்பதால், அவளைத் திருமணம் செய்ய தகுதியுடையவர்; பின்னர் எனது செல்வத்தையும் வாரிசாக அடைந்து, எனது மகளை நன்றாக கவனித்துக் கொள்ள முடியும்” என்று சிந்தித்தார்.

இவை அனைத்தும் கடந்து போயின. ஆலோசகர் இறந்த பிறகு, அவரது ஆலோசனையைப் பின்பற்றியதனால் நகரித்திலேயே பணக்கார மனிதர் ஆனார். அரசர் அவரை ஆலோசகரின் பதவிக்கு நியமித்தார். அவர் வாழ்நாள் முழுவதும், அநேக மக்களின் மகிழ்வுக்காகவும் நலனுக்காகவும் பணத்தை தாராளமாகக் கொடுத்தார்.

நீதி

சரியான மனப்பான்மையுடன் ஆற்றல் மற்றும் திறமை கூடினால், சிறிதாக துவங்கினாலும் பெரிதளவில் முன்னேற்றம் அடையலாம்.

முயற்சி திருவினையாக்கும்

மொழி பெயர்ப்பு:

வள்ளி, சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com