தன்னையே அறிந்து கொள்ளும் பாதை

நீதி –  குரு பக்தி

உப நீதி – சாசுவதமான உண்மை,  உள்ளார்ந்து நோக்குதல்

Path of self remembrance - picture 1500 துறவிகள் வசித்த ஒரு மடத்தில், மகான் ஒருவர் தலைவராகத் திகழ்ந்து நிர்வாகம் செய்து வந்தார். அங்கிருந்த அனைவரும் உள்ளார்ந்து நோக்குதல் என்ற நற்பண்பை, அதாவது தன்னையே அறிந்து கொள்வதற்கான பயிற்சியைத் தினமும் செய்து வந்தார்கள். இது புத்த மகானால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட ஒரு பாதை ஆகும். ஒரு நாள், ஒரு மனிதன் சீடனாகும் எண்ணத்துடன் இம்மடத்திற்கு வந்தான். படிப்பறிவில்லாத இக்கிராமவாசியை குரு ஏற்றுக் கொண்டார். குரு அவனிடம் “சமையலறையில் அரிசியை சுத்தம் செய்வது தான் உன் வேலை” என்று கூறினார்.

தினமும் அந்த சமையலறையில், 500 துறவிகளுக்கு உணவளித்து வந்தார்கள். காலையிலிருந்து இரவு வரை, இம் மனிதன் நாள் முழுவதும் அரிசியை சுத்தம் செய்து வந்தான். அவனுக்கு உபதேசங்களுக்கோ பிரார்த்தனைகளுக்கோ  செல்ல நேரம் இல்லை; புனிதமான நூல்களைப் படிப்பதற்கோ, நல்லpath of self remembrance - picture 2 உரையாடல்களைக் கேட்கவோ நேரம் கிடையாது. அங்கு இருந்த 500 துறவிகளும், படித்தறிந்த சிறந்த அறிவாளிகளாக இருந்தனர். இந்த மடம் உலகில் பிரசித்தம் பெற்றிருந்தது. இருபது வருடங்களுக்குப் பிறகும், அம் மனிதன் அரிசி சுத்தம் செய்வதைத் தவிர வேறு ஒன்றும் அறியாதவனாக இருந்தான். அவன் வருடங்களின் எண்ணிக்கையைக் கூட மறந்து விட்டான் – என்ன பயன்? அவன் நாட்கள், திதிகளை மறந்து, நாளடைவில் தன் பெயரையே சந்தேகிக்கும் நிலைக்கு வந்து விட்டான்.

இருபது வருடங்களாக யாருமே அவனின் பெயரை உபயோகப் படுத்தவில்லை; அதாவது, யாருமே அப்பெயரைச் சொல்லி அவனை அழைக்கவில்லை – அதுவே தான் அவன் பெயரோ, இல்லையோ என்ற அளவுக்கு சந்தேகம்! இருபது வருடங்களாக அவன் எப்பொழுதும் ஒரே வேலையை செய்து வந்தான் – எழுந்த path of self remembrance - picture 3வினாடியிலிருந்து படுக்கைக்குச் செல்லும் வரை அரிசியை சுத்தம் செய்வது. ஒரு நாள் மடத்தின் குரு, தான் இவ்வுலகை விட்டுச் செல்லும் நாள் நெருங்கிவிட்டதை அறிந்து கொண்டு, தன் பின்னுரிமையாளரை தேர்ந்தெடுக்க விரும்பினார். அதற்கு அவர் ஒரு வழியைக் கையாண்டார் – தன்னை முழுமையாக அறிந்து கொண்டதாகக் கருதும் ஒருவர், குடிலுக்கு வெளியே இருக்கும் சுவரில், உள்ளார்ந்த நோக்கத்துடன் உண்மையை அறிந்து கொண்டார் என்ற விஷயத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் எழுத வேண்டும்.

ஒரு துறவி தன்னை மிக அறிவாளியாகக் கருதி முயற்சி செய்ய முன் வந்தார். அந்த வாக்கியத்தை எழுத அவர் சற்று தயக்கம் அடைந்தார்;  ஏனெனில், அவர் உள்ளார்ந்த நோக்கத்துடன் அறிந்து கொண்ட உண்மை அல்ல, புனித நூல்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது! அது அவரது அனுபவம் அல்ல; ஆதலால் குருவை ஏமாற்ற முடியாது என்று அறிந்தார். மறுநாள் வெளியே வந்த குரு வேலைக்காரனை அழைத்து, சுவரில் எழுதியதை அழிக்க வைத்தார். பிறகு சுவரைப் பாழ்படுத்திய முட்டாளை அழைத்து வரச் சொன்னார். எழுதிய அறிவாளி பிடிபட்டு விடுவோமோ எனப் பயந்து, தன் பெயரைக் கூட அங்கு எழுதவில்லை.

ஒரு வேளை, குரு அவ்வாக்கியத்தைப் புகழ்ந்து கூறினால், வெளியே வந்து தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளலாம் என அவர் நினைத்திருந்தார்; இல்லாவிட்டால் மெளனமாக இருக்கலாம் என அந்த அறிவாளி எண்ணியிருந்தார். 500 பேர்களில் எவர் வேண்டுமானாலும் எழுதி இருக்கலாம்!

path of self remembrance - picture 4பலர் முயற்சி செய்தும், தன் பெயரை எழுதும் தைரியம் எவருக்கும் இருக்கவில்லை. குருவும் தினமும் வாக்கியங்களை அழித்து, “உங்களில் எவரும் உள்ளார்ந்த நோக்கத்துடன் உண்மையை அறிந்து கொள்வதில் தேர்ச்சி அடையவில்லை; தற்பெருமை அடைவதில் மட்டுமே தேர்ச்சி பெற்றுள்ளீர்கள். நான் பலமுறை தற்புகழ்ச்சியை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டாம் எனக் கூறியுள்ளேன். தற்பெருமைப் படுவதும் ஒரு ஆனந்தமே; ஆன்மீகப் பெருமை, இவ்வுலகு அல்லாது வேறுலகப் பெருமை, தெய்வீகப் பெருமை அளவில்லாத ஆனந்தத்தை அளிக்கக் கூடியது” என்று கூறினார்.

“நானே ஒரு மனிதனைத் தேடிக் கண்டு பிடிக்க வேண்டும்”, என்றவாறு எண்ணிய குரு நள்ளிரவில், இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு வந்த மனிதனைக் காணச் சென்றார். கடந்த இருபது வருடங்களாக அவர் அவனைப் பார்க்கவில்லை. அவன் எப்பொழுதும் அரிசியை சுத்தம் செய்வதில் ஈடுபட்டிருந்தான். மகான் அவன் அருகே சென்று, அவனைத் தூக்கத்திலிருந்து எழுப்பினார். அம் மனிதன் மகானிடம் “தாங்கள் யார்?” என்று வினவினான். இருபது வருடங்கள் கடந்து விட்டதால்—–அவன் அவரை ஒரே ஒரு முறையே, சில வினாடிகளுக்கு, அங்கு வந்த போது பார்த்திருந்தான்—“என் தூக்கத்தைக் கெடுக்கும் காரணம் என்ன?”எனக் கேட்டான்.

மகான் அவனிடம், “நான் உன் குரு. நீ மறந்து விட்டாயா? உன் பெயர் உனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா?” எனக் கேட்டார். அதற்கு அம்மனிதன் “அது தான் என் பிரச்சனை. நீங்கள் எனக்குக் கொடுத்த வேலைக்குப் பெயரோ, புகழோ, அறிவோ, புண்ணியமோ எதுவுமே தேவை இல்லை. அது அவ்வளவு எளியதாக இருந்ததால், நான் எல்லாவற்றையும் மறந்து விட்டேன். இது தான் என் பெயர் என்று நினைப்பது கூட நிச்சயம் அல்ல. சில பெயர்கள் என் நினைவுக்கு வருகின்றன; ஆனால் அதில் எது என் பெயர் என்பது தெரியவில்லை. நான் உங்களுக்கு மிகவும் கடமைப் பட்டுள்ளேன்” என்று கூறி குருவின் பாதங்களில் பணிந்தான். மேலும், “தயவு செய்து என் வேலையை மாற்றி விடாதீர்கள். நான் எல்லாவற்றையும் மறந்து விட்டேன்; அதே சமயம் எல்லாவற்றையும் அடைந்து விட்டேன்” என்றான்.

“நான் கனவில் கூட நினைக்காத ஒரு நிம்மதியை, வார்த்தைகளில் கூற முடியாத ஒரு மௌன நிலையை உணர்ந்துள்ளேன். நான் அடைந்த பேரின்பம் எவ்வாறென்றால், என் உயிரையே இழந்திருந்தாலும், வாழ்க்கை என்னை ஏமாற்றி விட்டதாகக் குறை கூற மாட்டேன். என் தகுதிக்கு மேல் அது எனக்கு அளித்துள்ளது. தயவு செய்து என் வேலையை மாற்றாதீர்கள். அதை நான் சரிவரச் செய்து வருகிறேன். யாரேனும் என் வேலையைப் பற்றி உங்களிடம் குறை கூறினார்களா?” என அந்த மனிதன் மகானிடம் கேட்டான்.

அதற்கு குரு, “இல்லை, யாரும் என்னிடம் ஒரு குறையும் கூறவில்லை; ஆனால் உன் வேலையை மாற்ற வேண்டிய சூழ்நிலை. நான் உன்னை என் பின்னுரிமையாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்” என்றார். உடனே அம்மனிதன் “நான் வெறும் அரிசி சுத்தம் செய்பவன் மட்டுமே. அதைத் தவிர குருவாகவோ சிஷ்யனாக இருப்பது பற்றியோ வேறொன்றும் அறியேன். எனக்கு எதுவும் தெரியாது. என்னை மன்னித்து விடுங்கள். உங்கள் பின்னுரிமையாளராக நான் விரும்பவில்லை; ஏனென்றால் என்னால் அவ்வளவு பெரிய பணியைச் செய்ய இயலாது. அரிசி சுத்தம் செய்வது மட்டுமே என்னால் முடிந்த பணி” என்றான்.

அதற்கு குரு, “மற்றவர்கள் முயற்சித்து வெற்றியடைய முடியாத ஒன்றை நீ அடைந்துள்ளாய். நீ முயற்சி செய்யாததால், அது உனக்கு கிடைத்து விட்டது. நீ ஒரு சாதாரணமான பணியை மட்டுமே செய்து கொண்டிருந்தாய். நேரம் செல்லச் செல்ல யோசிப்பதற்கோ, உணர்ச்சிகளுக்கோ, கோபம், சச்சரவு, பேதங்கள், அவாக்கள் எதற்குமே தேவை இருக்கவில்லை. உன் ஆணவத்துடன் உன் பெயரும் மறைந்து விட்டது. நீ ஒரு பெயருடன் பிறக்கவில்லை. ஆணவத்திற்கே ஒரு பெயர் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது — அது தான் ஆணவத்தின் ஆரம்பம். உன்னை என்னிடம் கொண்டு சேர்த்த அந்த ஆணவத்தை அகற்றிய பின், நீ உன் குருவையே மறந்து விட்டாய்”. ஆணவம் இருந்த வரையில், நீ ஆன்மீகப் பயணத்தில் இருந்தாய். நீயே சரியான, உகந்த மனிதன். அதனால் என் ஆடை, தொப்பி, கத்தி இவற்றைப் பெற்றுக் கொள். இவை ஒரு குருவால் தன் பின்னுரிமையாளருக்கு அளிக்கப் படுபவை.

ஒரு எண்ணத்தை நினைவில் வைத்துக் கொள் – இவற்றையெல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு, இங்கிருந்து தப்பித்து ஓடி விடு; இல்லாவிட்டால் உன் உயிருக்கு ஆபத்து. இந்த 500 ஆணவக்காரர்களும் உன்னைக் கொன்று விடுவார்கள். நீ மிகச் சாதாரணமானவனாகவும், ஏதும் அறியாதவனாகவும் இருக்கிறாய். அவர்கள் கேட்டால் நீ உடை, தொப்பி, கத்தி எதையும் அவர்களுக்குக் கொடுத்து விடுவாய். இவற்றை எடுத்துக் கொண்டு வெகு தூரம், மலைப் பகுதிக்குச் சென்று விடு. அங்கு மக்கள், மலர்களை வண்டு மொய்ப்பது போல், உன்னிடம் வந்து சேர்வார்கள். நீ மலர்ந்து விரிவடைந்து விட்டாய். நீ மௌனமாகவே இரு. மக்கள் உன்னை ஏதேனும் கேட்டால், நீ செய்தவற்றைப் பற்றிக் கூறு.

அம்மனிதன், “நான் எந்தக் கல்வியும் அறிவும் இங்கு பெறவில்லை. எனக்கு ஒன்றும் கொடுக்கத் தெரியாது” என்றான். குரு அவனிடம், “சிறு பணிகளை எதிபார்ப்பு எதுவுமின்றி, நிம்மதியாக செயலாற்றக் கற்றுக் கொடு. இவ்வுலகிலோ மறு உலகிலோ எதுவும் பெறும் அவா இல்லாமல் இருந்தால், குழந்தையைப் போல் கள்ளம் கபடில்லாமல் இருக்கலாம். கள்ளம் கபடில்லாமையே ஆன்மீகம்” என்றார்.

கற்பித்தல்:

வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணத்தையும் மனிதன் பொக்கிஷமாக நினைக்க வேண்டும்; வீண் படுத்தக் கூடாது. தன் லட்சியத்தை அடைவதில் ஒரு விழிப்பும், தெளிவும் மனிதனுக்கு அவசியம். அவை நம் லட்சியத்தை அடைவதில் நம்மை ஒருமுகச் சிந்தனையோடு செயலாற்ற உதவும். ஒருவன் தற்பெருமை கொள்வதோ அல்லது செல்வம், உறவு, பதவி, அழகு இவைகளில் அதிக ஈடுபாடு கொள்வதோ கூடாது. இவை நிலையற்றவை; தினசரி மாறும் தன்மை உடையவை. இவ்வுலகமே மாயையால் நிறைந்துள்ளது. ஆதலால் மாயத் தோற்றத்திலிருந்து விடுபட்டு, சாசுவதமான உண்மையைத் தேடாமல் இருப்பது முட்டாள்தனம். சாசுவதமான உண்மையையே நாம் தேடிச் செல்ல வேண்டும். இதற்கு ஆணவத்தை விட்டொழிப்பது மிகவும் இன்றியமையாதது.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s