Archive | August 2019

குருவின் மகத்துவம்

நீதி – உண்மை

உபநீதி – ஞானம், வழிகாட்டல்

முதன் முதலாக, ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரை ஸ்வாமி விவேகானந்தர் சந்தித்த போது விவேகானந்தர், “நான் பகவத் கீதை மற்றும் பல அறம் புகட்டும் நூல்களை பல முறை படித்திருக்கிறேன்; பகவத் கீதை மற்றும் ராமாயண நூல்களைப் பற்றி சொற்பொழிவுகளும் அளித்திருக்கிறேன். அப்படியிருந்தும் மகான் அல்லது குருவின் பாதுகாப்பு எனக்கு இன்னும் தேவையா?” என்று கேட்டார்.

ராமகிருஷ்ணர், விவேகானந்தரின் கேள்விக்கு பதில் அளிக்கவில்லை. சில நாட்களுக்குப் பிறகு, அவர் விவேகானந்தரின் கையில் ஒரு பார்சலைக் கொடுத்து, அதை படகில் சென்று, சில மணி தொலைவில் இருக்கும் ஒரு கிராமத்தில் கொடுக்கச் சொன்னார். அடுத்த நாள் அதிகாலையில், படகும் படகோட்டியும் தயாராக இருந்தன. அந்த பார்சலை, கிராமத்தில் கொடுக்க வேண்டியவரிடம் கொடுத்து விட்டு வருவது மட்டுமே விவேகானந்தர் செய்ய வேண்டிய வேலையாக இருந்தது.

விவேகானந்தர் அதிகாலை புறப்படுவதற்கு தயாராகி விட்டார். படகும், படகோட்டியும் தயாராக இருக்க, அவர் படகில் உட்கார்ந்தார். திடீரென, கிராமத்தில் எந்த சாலையில் போக வேண்டும் என்று அவருக்குத் தெரியவில்லை. படகோட்டியிடம் விவரங்களைக் கேட்டார், ஆனால் அவனுக்கும் தெரியவில்லை. அதனால், மறுபடியும் குருவிடம் சென்று, குறுகிய நேரத்தில் கிராமத்திற்கு செல்வதற்கான வழிகளை கேட்டு வர விவேகானந்தர் அவரிடம் சென்றார்.

அதற்கு ராமகிருஷ்ணர், “நரேந்திரா, முதல் முறை நீ என்னிடம் கேட்ட கேள்விக்கு இது தான் பதில்; இன்று, உன்னிடம் படகு என்ற ஊடகம், படகோட்டி என்ற வளம், கடல் என்ற சாலை மற்றும் பார்சலை என்ன செய்ய வேண்டும் என்றும், எங்கு செல்ல வேண்டும் என்றும் தெரியும்; ஆனால், வழி மட்டும் தெரியவில்லை. அது போல, அறம் புகட்டுகின்ற நூல்கள் அனைத்தையும் நீ படித்திருக்கிறாய்; அவைகளைப் பற்றி பல அற்புதமான சொற்பொழிவுகளையும் நிகழ்த்தியிருக்கிறாய். ஆனாலும், அறம் புகட்டும் நூல்களின் ஞானத்தை உணர்வதற்கு குரு ஒருவர் வேண்டும்; இந்த பாதையை அவர் முன்பே கடந்து சென்றிருப்பதால், உன்னை இந்த பயணத்தில் விடா முயற்சியுடனும், தீவிரமாக விட்டு விடாமல் பாதையை கடக்க வழிகாட்டியாக இருந்தும், உற்சாகம் ஊட்டுவதற்கும் குரு உதவி புரிவார்.

நீதி:

ஆசிரியர் அல்லது குரு, வாழ்க்கையின் அனுபவங்களை கடந்து சென்றிருப்பதால், நமக்கு வழிகாட்டியாக இருந்து, கற்பிப்பதற்கு உகந்தவராக இருக்கிறார். இது போல ஒரு குருவை சந்தித்தால், நாம் அவரைப் பின்பற்றி, அவர் காண்பிக்கும் பாதையில் சென்றால், நம் வாழ்க்கையை சிறப்பாகவும் சுலபமாகவும் கையாளலாம்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

Advertisements

அக்கறையுடன் பயிரிட்டு அறுவடையை பெறவும்

நீதி – அமைதி

உபநீதி – பொறுமை

ஒரு குரங்கு கூட்டம், மாங்காய் தோட்டம் ஒன்றை பயிரிட்டது. அவை, பயிர்களை நட்டு, சில நாட்கள் நீரை ஊற்றிய பிறகு, எவ்வளவு ஆழமாக வேர்கள் சென்றிருக்கின்றன என்று பார்ப்பதற்கு, பயிரிட்ட இளஞ்செடிகளை நிலத்திலிருந்து பிடுங்கியன! பயிர்கள் வேகமாக வளர்ந்து, பழங்களின் விளைச்சல் சீக்கிரமாக இருக்க வேண்டும் என்று குரங்குகள் ஆசைப்பட்டன; ஆனால், படிப்படியான செயல்முறைக்கு பிறகு தான் விருப்பப் பட்ட பழங்கள் கிடைக்கும் என்று குரங்குகளுக்கு புரியவில்லை.

குரங்குகள், செய்த காரியத்திற்கு உடனடியாக விளைவுகள் வேண்டும் என யோசித்தன. பலன்கள் கிடைப்பதற்கு, கடுமையான உழைப்பு, பொறுமை மற்றும் விடா முயற்சி அவசியம் என்பதை உணரவில்லை.

நீதி:

திட்டங்கள் உருவாகி, முதிர்ந்த நிலைமையை அடைந்து தகுந்த விளைவுகளை அளிக்க சரியான நேரம் அவசியம். விளைவை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருப்பதை விட, நாம் விடா முயற்சியுடன் பொறுமையாக வேலையை செய்ய வேண்டும். நாம் முழு மனதோடு ஒரு காரியத்தை செய்தால், தகுந்த நேரத்தில் நமக்கு வெகுமதி கிடைக்கும். வெற்றி அடைவதற்கு பொறுமையும், கடுமையான உழைப்பும் மிகவும் அவசியம். அதனால், சிறப்பாக செயலாற்றிய பின் பலன்களை எதிர்பார்க்கவும். அக்கறையுடன் பயிர்களை பயிரிட்டு, அறுவடையை பெறவும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

சிறந்த பக்தன் யார்?

நீதி – பக்தி

உபநீதி – நம்பிக்கை

ஒரு முறை, “நாராயணா நாராயணா” என அனைவரையும் வரவேற்கும் நாரத முனிவர், பரமாத்மா விஷ்ணுவின் இருப்பிடமான வைகுண்டத்திற்குச் சென்று, “யாரை சிறந்த பக்தர் என்று நினைக்கிறீர்கள்?”, என்று கேட்டார்.

மகாவிஷ்ணு சிறிது நேரம் ஆழ்ந்து சிந்தித்த பிறகு,  இந்தியாவில் ஒரு சிறு கிராமத்தில் வசிக்கும்  ஒரு ஏழை விவசாயி தான் தன் சிறந்த பக்தன் என்று நாரதரிடம் கூறினார்.

நாரதர் மிகுந்த ஆச்சரியத்துடன், நாராயணரின் மகிமையை தன்னைவிட யாருமே அதிகமாகக் கூற முடியாது என்றவாறு காரணத்தை வினவினார். (நாரத முனிவர் ஒவ்வொரு நொடியும் “நாராயணா நாராயணா” என்று கூறுபவர்)

பகவான் விஷ்ணு புன்முறுவலுடன், தன் பதிலைப் புரிந்து கொள்வதற்கு முன் நாரதருக்கு ஒரு பணி காத்திருப்பதாகக் கூறினார். நாரதரும் அரைமனதுடன் பகவானின் கட்டளையை ஏற்றுக் கொள்ள சம்மதித்தார்.

பகவான் விஷ்ணு நாரதரிடம் ஒரு கிண்ணம் நிறைய எண்ணெயைக் கொடுத்தார். எண்ணெய், கிண்ணத்தின் விளிம்பு வரை நிரம்பியிருந்தது. மகாவிஷ்ணு நாரதரைப் பார்த்து,  “இந்தக் கிண்ணத்தை எடுத்துச் சென்று, ஒரு துளி எண்ணெய் கூட கீழே சிந்தாமல் உலகத்தை சுற்றி வர வேண்டும்” என்றார். நாரதர் மிகுந்த கவனத்துடன் கிண்ணத்தை வாங்கிக் கொண்டு, உலகம் சுற்றும் பயணத்திற்குப் புறப்பட்டார்.

பகவான் கூறிய படியே நாரதர் உலகம் முழுவதும் சுற்றி விட்டு எண்ணெய் கிண்ணத்துடன் திரும்பினார். ஒரு துளி எண்ணெய் கூட சிந்தாமல், தனக்குக் கொடுத்த வேலையை முடித்ததை எண்ணி நாரதர் பெருமிதம் கொண்டார்.

பகவானிடம் கிண்ணத்தைக் கொடுத்தவுடன் அவர், “நாரதா, இந்தப் பணியை முடித்ததற்கு நன்றி. நீ உலகைச் சுற்றி வரும் போது எத்தனை முறை என் நாமத்தை  ஜபித்தாய்?”, என்று கேட்டார்.

நாரதர் ஒன்றுமே பேச முடியாமல் மெளனமாக நின்றார்; ஏனென்றால் கிண்ணத்தில் இருந்து ஒரு துளி எண்ணைக் கூட கீழே சிந்தக் கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்ததால், பகவான் நாமத்தைக் கூற அவர் மறந்து விட்டார்.

நாரதர் பகவானிடம், “நீங்கள் கொடுத்த பணியைத் தானே செய்து கொண்டிருந்தேன்” என்று வாதாடினார்.

பகவான் விஷ்ணு அதற்கு, “நாரதா…..அந்த விவசாயியும் அவனுக்குக் கொடுத்த பணியைத் தான் செய்து கொண்டிருக்கிறான். நான் அவனுக்குக் கொடுக்கும் எல்லா சூழலையும் சமாளித்துக் கொண்டு, அவனுக்குக் கொடுத்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். அப்படி இருந்தும் அவனுடைய ஓய்வில்லாத வாழ்க்கையில் என்னை நினைப்பதற்கு நேரத்தை ஒதுக்குகிறான்.  இதனாலேயே அவன் என் உயர்ந்த பக்தன் ஆனான்” என்று கூறினார்.

நீதி:

நாம் நம் வாழ்வின் எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் இறைவனின் நாமத்தை சொல்ல கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு வேலையையும் இறைவனிடம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். நாம் நம்பிக்கையுடனும், அர்ப்பணிப்புடனும் நமக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையை நேர்மையாக செய்தால், இறைவன் எப்போதும் நமக்காக இருப்பார்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சங்கீதா ராஜேஷ், சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

 

 

 

சினிமா டிக்கெட்

நீதி – உண்மை

உபநீதி – வாய்மை

ஒரு முறை, ஒரு பெண் தன் இரண்டு குழந்தைகளை சினிமாவிற்கு  கூட்டிச் சென்றாள். டிக்கெட் முகப்பிற்கு அருகில் சென்று, “டிக்கெட்டின் விலை என்ன?” என்று விசாரித்தாள். அங்கிருந்த முன்பதிவு பணியாளர், “உனக்கும், ஐந்து வயதுக்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கும் ஐம்பது ரூபாய். ஐந்து வயதிற்குக் கீழே இருக்கும் குழந்தைகள் சினிமாவை இலவசமாகப் பார்க்கலாம். உங்கள் குழந்தைகளின் வயது என்ன?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவள், “ஒரு குழந்தைக்கு மூன்று வயதும், மற்றொன்றிற்கு ஆறு வயதும் ஆகின்றன. அதனால் எனக்கு இரண்டு டிக்கெட்டுகள் வேண்டும்” என்றாள். அதற்கு பணியாளர், “உங்கள் குழந்தைக்கு ஐந்து வயது தான் ஆகிறது என்று சொல்லியிருந்தால், எவருக்கும் தெரிந்திருக்க போவதில்லை. நீங்களும் ஐம்பது ரூபாயை மீதி படுத்தியிருக்கலாமே” என்று கூறினார்.

அப்பெண், “எவருக்கும் தெரிந்திருக்காது; ஆனால், என் குழந்தைகளுக்கு நான் பொய் சொல்கிறேன் என்று தெரிந்திருக்கும். அவர்களுக்கு நேர்மையின்மையை கற்றுக் கொடுக்க எனக்கு விருப்பம் இல்லை” என்றார்.

நீதி:

பெற்றோர்கள், முக்கியமாக தாயார் குழந்தைகளுக்கு முதல் ஆசிரியர்கள். நற்குணங்களைக் கற்றுக் கொள்ள குழந்தைகள் தாயாரை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்கின்றன. அதனால் குழந்தைகளுக்கு நல்ல குணங்களை புகட்ட, பெற்றோர்களும் அவ்விதத்தில் நடந்து கொள்வது பிரதானமான பணியாக இருக்கிறது. ஒரு குழந்தையை நல்ல விதத்தில் வளர்க்க, பெற்றோர்களின் சரியான நடத்தையும், மனப்பான்மையும் மிகவும் முக்கியமாகக் கருதப் படுகிறது.

சவால்களை எதிர் கொள்ளும் போது, நன்னெறி கோட்பாடுகள் மிகவும் பிரதானமானக் கருதப்படுவதால், குடும்பத்திலும், பணி செய்யும் இடத்திலும் நாம் நல்ல எதுத்துக்காட்டாக விளங்க வேண்டும்.

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com

எண்ணங்களுக்கு ஏற்றார் போல வாழ்க்கை

நீதி – நன்னடத்தை

உபநீதி – நேர்மை / சரியான மனப்பான்மை

ஒரு ராஜா, தன் மூன்று மந்திரிகளையும் காட்டுக்குச் சென்று ஒரு பையில் பழங்களை நிரப்பி வருமாறு உத்தரவிட்டார்.

முதல் மந்திரி இந்த உத்தரவை மனதில் நிறுத்திக் கொண்டு, சிறந்த பழங்களாக எடுத்து வருவது மட்டுமே தனது பணி என்று நினைத்தார்.

ராஜாவிற்கு பல வேலைகள் இருப்பதால், நேரமின்மை என்ற காரணத்தால் பையில் உள்ளவற்றை பார்க்க மாட்டார் என்று இரண்டாவது மந்திரி எண்ணினார். அதனால், என்ன கிடைத்ததோ அதை பையில் நிரப்பிக் கொண்டார். இறுதியில், அப்பையில் நல்ல மற்றும் அழுகிய பழங்களும் இருந்தன.

ராஜா, பையின் வெளித் தோற்றம் மற்றும் அதன் பரிமாணத்தையும் மட்டுமே பார்ப்பார், உள்ளே இருப்பதைப் பார்க்க மாட்டார் என்று  நினைத்த மூன்றாவது மந்திரி காய்ந்த இலைகளையும், தூசி துகள்களையும் பையில் நிரப்பினார்.

மூன்று மந்திரிகளும் அரசவைக்கு தங்கள் பைகளை எடுத்து வந்து, ராஜா உத்தரவிட்ட பணியை முடித்து விட்டதாகக் கூறினர்.

ராஜா பைக்குள் இருந்ததைப் பார்க்காமல், மூன்று மந்திரிகளையும் தாங்கள் நிரப்பி வந்த பைகளோடு தனித்தனியாக மூன்று மாதங்களுக்கு சிறையில் இருக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டார்.

முதல் மந்திரி தான் கொண்டு வந்த நல்ல பழங்களை உண்டு மூன்று மாதங்களை சிறையில் கழித்தார்.

அடுத்த மந்திரி, சில நாட்கள் நல்ல பழங்களை உண்டார்; பிறகு அழுகிய பழங்களை உண்டு, நோய் வாய் பட்டார்.

மூன்றாவது மந்திரிக்கு சாப்பிட ஒன்றுமே இல்லாததால், உயிர் வாழ முடியவில்லை.

நீதி:

ஒவ்வொரு மனிதனும் தாங்கள் செய்யும் நல்ல / தீய காரியங்களுக்கு ஏற்றார் போல விளைவுகளை அனுபவிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு செயலுக்கும் எதிர் விளைவு இருக்கிறது.

பண்டைய நூலான மகாபாரதத்தில் (அனுஷாசன பர்வா – ஒழுங்கு முறை என்ற அத்தியாயத்தில்)

“யதா தேனு சஹஸ்ரேஷு,

வத்ஸோ கச்சதி மாதரம்,

யத் ஸ க்ருதம் கர்ம,  

கர்தாரம் அபி கச்சதி” என்று கூறப் பட்டுள்ளது.

பல ஆயிரக் கணக்கான மாடுகளில், கன்று தன் தாயை கண்டுபிடித்து விடும். அதே போல, காலம் காலமாக வருகின்ற நம் கர்ம வினைகள் முதிர்வடைந்த பிறகு, தவறாமல் நம்மை வந்து தாக்கும்.

விதை விதைத்தவன் விதை அறுப்பான்

வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான்

மொழி பெயர்ப்பு:

சரஸ்வதி, ரஞ்சனி

Source: http://saibalsanskaar.wordpress.com